Lente 2010, is God still a DJ?

De zon schijnt en achter iedere boom staat een agent, zonder pet, met een lasergun te checken of ik te hard rij. Een paar honderd meter verderop staan de collega’ s, wel met pet en erg zichtbaar met geel hesje over het politieuniform te balen dat ik me aan de snelheid heb gehouden.

Sven Kramer wisselt van binnenbaan naar binnenbaan en weet nu ook hoe het voelt om als dj de verkeerde cd speler stop te zetten, de wereld staat even stil en iedereen kijkt naar je om de verkeerde reden.

Politieke partijen van alle soorten en maten zijn er van overtuigd dat een lied inzingen een goede manier is om mij het stemhok in te krijgen. Als de kwaliteit van de liedjes en de bijbehorende videoclips een indicatie zijn voor hoe deze mensen een stad gaan besturen is het niet zo gek dat de Dance Parade in Rotterdam is afgeschoten.

Armin van Buuren ontvangt een Gouden Harp tijdens het jaarlijks terugkerende Harpen Gala en dat is dik, dik, dik, verdiend.

'Air' opent binnenkort de deuren en zal proberen het Amsterdamse nachtleven de impuls te geven die het nodig heeft.

The Winter Music Conference vervuilt al weken mijn mail box met de dj line-up van Miami poolparty deel 20 en probeert me wederom te verleiden alsnog in het vliegtuig te stappen.

Ja, de lente van 2010 en daarmee het echte dance seizoen is begonnen.

Het is ieder jaar weer net als of de dancescene in de maand maart collectief de slaap uit de ogen wrijft. De studio’s braken de resultaten uit van de afgelopen winterse opname sessies. Mijn email box ontvangt de ene na de andere track van collega producers en ik blijf me verbazen over de kwaliteit van deze producties die gratis en voor niets op mijn harde schijf ploffen.
Afgelopen week heb ik aan een 16-jarig dj-talent proberen uit te leggen hoe dat een aantal jaar geleden ging, dat je toen platenwinkels had met namen als Rhythm Import, Mid-Town, Basic-Beat, Attalos en Boudisque en waar deze voor stonden.
Dat je als dj iedere week twee keer een kans had om een 12” te scoren in de terugkerende jacht naar zwart vinyl goud, stond er echter iemand achter de toonbank die niet bij dat einddoel meewerkte je bij voorbaat kansloos was.
Ik heb de grootste moeite gehad om helder te maken dat het volstrekt normaal was dat een 12” uit de USA €16,00 moest opbrengen.
Het dj talent belde me vanochtend op om te vragen wat ik van zijn MP3 vind die hij me gisteren heeft gestuurd.
Hij vertelde me dat hij vond dat deze track binnenkort bij elk download portal te koop zou zijn en dat hij daar erg trots op was.
Gelukkig verandert er niet zo veel, want het gevoel van je nachtelijke studio werkzaamheden te delen met de rest van de wereld, op vinyl, CD of MP3 is en blijft KING!
Als daarbij de zon begint te schijnen wordt de drang dat magische gevoel voor elkaar te krijgen steeds heftiger.

Lente 2010, same shit different year.... Thank God, God is a DJ.

Ronald Molendijk