Voor het eerst in de carrière en muzikale loopbaan van de omstreden MC/producer neemt DOOM, na ruim twintig jaar, eindelijk de lang verhoopte stap om de Atlantische Oceaan over te steken. Op donderdag 4 maart zal hij tijdens 5 Days Off in onze hoofdstad een eenmalig optreden geven binnen de intieme omgeving van de bovenzaal van Paradiso. Een portret van deze opvallende hiphop-legende.

Daniel Dumile (uitgesproken als DOOM-ee-lay) maakte als jonge MC uit Long Island al in 1989 bekendheid met zijn debuut op het op het nummer "The Gas Face" van de groep 3rd Bass, onder de naam ZevLov X. Ongestoord door piano- of gitaarriffs vloeit hij rijmend over de beat en glijden zijn woorden met getimede precisie in de lege ruimtes tussen kick en snare.
Met zijn crew KMD bracht Dumile twee jaar later het album 'Mr. Hood' uit, die bij velen in het geheugen staat gebeiteld door de cult-kraker "Peach Fuzz".
Een echte grote doorbraak voor de groep heeft er tragisch genoeg nooit van mogen komen. Dingiliwize, bekend als Subroc, de broer van Dumile en lid van KMD, werd aangereden door een auto en overleed. Dit gebeurde in de periode dat de crew bezig was met de opnames voor "Black Bastards". Platenlabel Elektra weigerde later dat jaar, vanwege de angst voor een geschil over het artwork waarop een 'Sambo' figuur was afgebeeld die naar de galg wordt gestuurd, het tweede album uit te brengen. Waarna de groep uiteindelijk besloot het label te verlaten.
Zev was het even kwijt en verdween van het podium voor een periode van ongeveer vijf jaar.

Naar verluidt verschijnt Dumile pas weer ergens rond 1997, met zijn gezicht bedekt onder een panty, op de bühne, die van het Nuyorican Poets Cafe te New York. Met een smerige flow, maar nog steeds met dezelfde verbale lenigheid, heeft hij het dit keer over 'pure kunstmatige intelligentie' in zijn wat vreemde en meer duister geworden teksten.
Korte tijd hierna komt van een figuur die zichzelf MF DOOM noemt (MF staat voor Metal Face) de singel 'Dead Bent' uit, afkomstig van de later tot stand gekomen solo LP uit 1999, Operation; Doomsday. Voor een grote schare liefhebbers van de underground-hiphop was dit wraak op een tijdperk waarin hiphop als genre uitgepraat zou zijn en zich ontwikkeld leek te hebben tot alledaagse popmuziek. Op deze plaat heeft hij een gemene ondertoon in zijn humor en maakt hij in zijn rijmen referenties aan de dood van zijn broer. Daarnaast, in de gedaante van MF DOOM, deed Dumile letterlijk wat het gros van de rappers alleen metaforisch doet; hij droeg een masker.

Voor het personage MF DOOM wilde Dumile een karakter met een compleet achtergrondverhaal creëren om hiernaar te blijven verwijzen als de rode draad door een serie nog uit te brengen albums.
Hij wilde in de schijnwerpers van het podium staan en kunnen oreren zonder dat het publiek aan andere dingen zou denken dan aan de muziek. En zich bijvoorbeeld niet bezig zou houden met, zoals de meeste mensen dat vaak doen, of hij sexy of lelijk is. Visualisatie brengt altijd een eerste indruk, dus waarom geen gebruik daarvan maken en iets doen als een masker opzetten, dacht hij.

Een rap album kun je ook bekijken als een autobiografische comic waarbij de MC zichzelf als een doortrapte, vaak in die positie gedwongen anti-held neerzet. Denk hierbij aan namen als Chuck D. (vijand van de staat), Biggie Smalls (Lothario) of Nas Escobar(gangsta drug kingpin). Maar waar Dumile obsessies lijkt te hebben voor "Logan's Run "en "Star Trek" schijnen de meeste MC's geobsedeerd te zijn door machismo. En terwijl andere rappers hun stijl modelleerden naar vogelvrij tuig of drugs dealende gangsters, noemde MF DOOM, wiens titel geïnspireerd is op Fantastic Four schurk Dr. Doom, zichzelf "the Supervillain" (de Superschurk) en verwijst hij tijdens het rappen regelmatig vanuit de derde persoon naar Doom.

Sinds 'Operation; Doomsday' releaste hij zeven albums. De meeste als MF DOOM, maar hij gebruikte ook verschillende semi-gerelaterde personages zoals King Geedorah (het drie-koppige monster uit de Godzilla films) en Viktor Vaughn(geinspireerd op de echte naam van Dr. Doom uit de Marvel comics).
In 2004 kwam het veelgeprezen 'Madvillainy' uit, een collaboratie met de zeer getalenteerde underground-hiphop producer Madlib. Samen gaan de twee onder de naam Madvillain en wordt 'Madvillainy' door de combinatie van Madlib's eigenzinnige oor voor samples en het geluid van Dumile's raspende bariton door kenners en critici de hoogst gewaardeerde van zijn recentere albums.
Hij deed mee aan een nummer op "Demon Dayz" van The Gorillaz, had een bijdrage op "Grind Date" van De la Soul en rapte voor het album "Danger Doom" samen Ghostface Killer het nummer "The Mask".
En dit is nog maar een kleine greep uit de serie bekende, maar ook minder bekende, artiesten met wie hij de afgelopen jaren de studio is ingedoken.
DOOM's muziek en teksten worden gerespecteerd en de waardering voor zijn manier van expressie mag wel blijken uit het gegeven dat hij voor een zelfbenoemde superschurk toch wel heel veel fans achter zich weet te scharen.

Maar hij heeft zich altijd hard gemaakt voor zijn status als superschurk en in de loop van tijd begonnen er in de luwte van de wandelgangen steeds meer geruchten te circuleren waarin de man achter het masker, die tegenwoordig met de naam DOOM optreedt, tijdens zijn shows niet altijd de originele Dumile zou zijn. Dat hij met regelmaat vrienden het DOOM-kostuum zou laten aantrekken om ze playbackend de show voor hem te laten waarnemen.
De verhalen en de filmpjes van zijn optredens waarbij de stand-ins, de 'imposters' - of 'Doomposters' - van het podium gejoeld worden, verspreidden zich al snel als een lopend vuurtje op het internet en binnen no-time stonden verschillende hiphop-fora vol met negatieve reacties van boze en teleurgestelde fans.

Na het afsluiten van een driejarige leegte, volgend op het project Danger Doom dat hij opnam met Danger Mouse, zei Dumile in een interview met HipHopDX voor de promotie van zijn laatste album Born like this (2009), dat hij weleens gebruik heeft gemaakt van het inhuren van een Doomposter, al ziet hij dit zelf niet als iets wat een groot probleem zou moeten zijn. In zijn visie hierop is hij zowel regisseur als schrijver. Hij kiest de verschillende karakters en hij stuurt ze in de richting waar hij ze wil hebben. De keuze welk karakter neer te zetten is aan hem.
Hiphop is niet alleen datgene wat je ervan verwacht, vindt hij. Mensen zouden eens buiten het hokje moeten kijken. Het is een creatief terrein, een genre in constante groei, en naar zijn idee zouden de mensen die een DOOM-show willen bezoeken, enkel moeten komen om de show te beluisteren en zijn muziek te horen. "You came out to see me? Y'all don't even know who I am!"

Niet al zijn kritische volgelingen nemen genoegen met dit antwoord en de komst van DOOM naar 5 Days Off roept bij de Nederlandse fans tegelijkertijd vurige vragen op die de roerende gemoederen steevast bezig zullen blijven houden tot de 4e maart. Zal de echte Dumile opstaan, en de originele DOOM-stem live uit de speakers pompen? Wat kunnen we verwachten van zijn toegift op een dance-event als 5 Days Off? Voorlopig blijft het enkel speculeren en slechts gissen naar antwoorden.
Als we er met zekerheid achter willen komen of we, op deze bij voorbaat al legendarische avond, de enige echte DOOM in levende lijve mogen ervaren, zit er voor ons die deze unieke kans niet willen missen maar één ding op; zorg dat je er bij bent!

txt Asrin Sapoetra
imgs V2