AMFI Graduates 2010

Laat ik maar met een cliché beginnen: heel modeminnend Nederland was afgelopen dinsdagavond 15 juni 2010 te vinden in Amsterdam Noord. En wel bij Undercurrent Spaces. Ditmaal was het vooral de jonge garde die zich massaal in chino’s en plateaupumps had gehesen. Van modestudent tot modeontwerper, Undercurrent Spaces zat bommetje vol. Wat was het geval? Hier op de dinsdagavond vond de AMFI Graduates show plaats met shows van afstuderende modestudenten.

Daar moest ik natuurlijk bij zijn. Als het op Nederlands talent aankomt, ben ik graag op de hoogte. Wie neemt het stokje over van de huidige regerende modegenieën als Bas Kosters, Iris van Herpen of Mada van Gaans? Hoewel deze talenten wat mij betreft nog lang niet van de Nederlandse modekaart mogen verdwijnen. Vanuit mijn modestage (Mada van Gaans) toog ik met een groepje stagiaires uit het World Fashion Centre naar Amsterdam Noord. Veel tijd hadden we niet, dus maakten we een pitstop bij het oh-zo-modieuze Burger King. Zoals je misschien weet zijn ze hier niet erg snel - zeg maar gerust enorm traag, waardoor we wat vertraging opliepen. Geen probleem gelukkig, de show zelf had ook vertraging. Helaas resulteerde dit wel in een plekje op de derde rij, wat mijn foto’s niet echt ten goede kwam.

Daar begon de show eindelijk. Op de deuntjes van Florence and the machine tot Lesley ‘It’s my party and I cry if I want to’ Gore kwamen de eerste modellen op. Opvallend om te zien dat onder het motto ‘beter goed gejat dan slecht bedacht’ wijlen Alexander McQueen en de creaties van Martin Margiela een duidelijke inspiratie vormden. Ondanks dat: lovende reacties. Ook bij uwer redactrice. Wat mij betreft waren er een paar collecties die er met vlag en wimpel bovenuit staken.

Daniella Höd
Met de focus op de schouders bracht deze dame een zeer mooie collectie. Fijne texturen, gebreide strikken op de schouders en vrouwelijke jurkjes. Vooral de witte outfit sprong er voor mij uit. Helaas had de ontwerpster in kwestie wel gebruik gemaakt van bont. Na het aan de tand voelen van Daniella hierover verzekerde ze mij dat dit gerecycled konijnenbont is en dat ze erg tegen het maken van bont is. Gerecycled of niet, een konijn zie ik liever in de natuur.



Nathalie Richards
Zachte, natuurlijke zijdes en Jil Sander-esque silhouetten. Een vrouwelijke en krachtige collectie van Richards’ hand, onder de naam Shaded View. De focus lag hier vooral op de schouders en de taille. Simpel, doch stijlvol.

Josephine Hernadi
Wellicht niet heel verrassend, maar toch erg fijn om naar te kijken: de collectie van Josephine Hernadi. Aardtinten, slangenprinten en leer domineerden de collectie. Mijn favoriete stuk was de wijde harem-achtige broek tot aan de borst in een doorzichtige slangenprint.

Jana Kaspers
Er waren meerdere herencollecties tijdens de show, maar de ‘soft formalities’ collectie van Jana Kaspers trok mijn aandacht. Een collectie geïnspireerd op pop-art met veel gebruik van fijne materialen als zijde. Jana maakt ook veel gebruik van meerdere stoffen over elkaar, wat in het bijzonder opviel in de roze zijden broek. Chic, sophisticated en vooral een tikje soft.

Merel de Jong
Veel ‘oe’s en ‘aaah’s toen de modellen de catwalk betraden. Metaalbewerking was het key-word in de collectie van Merel de Jong. Simpele kledingstukken in wit of rood met futuristische metalen versieringen die iets weg hadden van de collectie die Bibi van der Velden presenteerde tijdens Fashion Week in januari. Ondanks dat een zeer mooie collectie. Persoonlijk vond ik één ding écht niet kunnen: Het eerste model was ontzettend dun.

Suzanne van Rooij
Vooral in deze collectie was de inspiratie uit McQueen’s alien-achtige collectie te zien. Wederom de focus op de schouders, ditmaal uitgevoerd in een soort engelachtige vleugels. Mijn favoriet was het blauwe jurkje met volume zowel op de schouders als rondom de heupen van een haast plastic-achtig materiaal. Goede collectie, mooi gepresenteerd en erg fijn verzorgd.



Floor Kolen
De ontwerpen van Floor Kolen sloten de show af. En hoe! Met een soort eend-achtig masker in geel kwam het eerste model op in een grijs met geel pakje. Een tikje Martin Margiela, maar een loeiend goede collectie genaamd Who Silences His Fool Dies Voiceless. Een artistieke, ja zelfs surrealistische collectie met pierrot kragen en bijzondere silhouetten. Opvallend detail: over de schoenen zat een gekleurde afdruk van een voet, die schijnt gemaakt te zijn van het gips waar een tandarts een bit mee maakt.

De avond werd afgesloten onder het genot van een drankje en complimenten voor de ontwerpers.

Benieuwd naar het talent van het AMFI? Op 29 juni vindt de jaarlijkse Fashion Transit plaats. Haal snel je kaartjes! Zie FashionTransit10.amfi.nl



txt & imgs Gabriëlle Koster