Features + Interviews01 juli 2008
Ben Sims is nog altijd koning van de decks
Met zijn energieke dj-sets en ongeëvenaarde mixtechniek groeide Ben Sims het afgelopen decennium uit tot één van de publiekslievelingen van de Nederlandse technoscene. Op zaterdag 28 juni staat hij alweer voor de tiende keer op een Awakenings-editie.
Ben Sims staat bekend om zijn solide looptechno die niet alleen stevig, maar vooral ook erg funky is. Al jarenlang blijft hij trouw aan zijn eigen geluid en laat hij zich niet leiden door de waan van de dag. Over degenen die dat wel doen, heeft hij een duidelijke mening: Het is een beetje zielig dat er zo veel djs en producers plotseling veranderd zijn. Minimal is slechts een hype, het is mode. Je hoort het overal, in winkels, taxis en pizzerias! Sims vindt muzikale identiteit dan ook erg belangrijk. Artiesten zoals Derrick, Jeff en Theo hebben hun platenkeus niet aangepast omdat de mode is veranderd. Daar heb ik respect voor.
Een van Sims grootste kwaliteiten is zijn strakke mixtechniek, die hem bijnamen als The Machine en The Human Ableton hebben opgeleverd. Hij is dan ook dj van de oude stempel, die gerust drie of vier decks gelijk legt. Hoe kijkt hij tegenwoordig aan tegen djs die software als Ableton Live gebruiken, waarbij het mixen vrijwel geheel automatisch gebeurt? Dat men tegenwoordig iets live kan doen dat twintig jaar geleden dagen of zelfs weken voorbereiding kostte, is juist alleen maar goed. Maar ik denk wel dat je vals speelt als je Ableton of een vergelijkbaar programma gebruikt om alleen maar plaatjes in elkaar te mixen en helemaal niets extras toevoegt. Er zijn zeker artiesten die het volledige potentieel van deze software gebruiken en de muziek echt manipuleren, veel verder dan wat mogelijk is met draaitafels. Maar als je het alleen maar gebruikt omdat je te lui, te dom of te high bent om de muziek zelf te mixen, dan is dat ehhh, ja vervelend!
Iemand die nieuwe software volgens Sims wel op een interessante manier gebruikt, is Surgeon. Samen vormen ze Frequency 7, waarbij een laptop, draaitafels en effecten worden gebruikt. We voelen elkaar goed aan en er komen een aantal leuke feesten en festivals aan dit jaar. We doen het misschien een of twee keer per maand, zodat het interessant blijft. Een muzikaal wat minder serieuze samenwerking is de Essex Rascals, samen met Paul Mac en Tony Anderson. Essex Rascals is pure zelfbevrediging, we spitten onze platencollecties door en draaien wat mensen niet van ons verwachten: hiphop, boogie rap, punk funk, disco, het komt allemaal voorbij!
Op deze Awakenings Festival mogen we van Sims uiteraard gewoon weer een portie onvervalste techno verwachten, net zoals de vorige negen Awakenings-feesten waar hij achter de draaitafels te vinden was. Sims heeft de afgelopen jaren een aantal memorabele edities meegemaakt. Toen ik mijn hand gebroken had en mijn arm in een mitella zat, is zeker één van de beste. Alleen het gezicht van de mensen al, toen ze zagen dat ik met één arm zou moeten draaien! Ook een goede was die in de Now & Wow, waar alle djs een laatste plaat draaiden, terwijl Rocco onze namen door de microfoon schreeuwde: Adam fucking Beyer, Steve fucking Rachmad, Chris fucking Liebing, Ben fucking Sims! Dat was echt grappig Of de set waar ik eindigde met een drum n bass mix van French Kiss. Het publiek ging helemaal los, maar werd ook een beetje bang, aangezien de beats uiteindelijk richting 170 bpm gingen. Totale chaos! En zolang Ben Sims doorgaat met draaien, zullen er vast en zeker nog vele gedenkwaardige edities volgen.
txt Fokko Versloot
Ben Sims staat bekend om zijn solide looptechno die niet alleen stevig, maar vooral ook erg funky is. Al jarenlang blijft hij trouw aan zijn eigen geluid en laat hij zich niet leiden door de waan van de dag. Over degenen die dat wel doen, heeft hij een duidelijke mening: Het is een beetje zielig dat er zo veel djs en producers plotseling veranderd zijn. Minimal is slechts een hype, het is mode. Je hoort het overal, in winkels, taxis en pizzerias! Sims vindt muzikale identiteit dan ook erg belangrijk. Artiesten zoals Derrick, Jeff en Theo hebben hun platenkeus niet aangepast omdat de mode is veranderd. Daar heb ik respect voor.
Een van Sims grootste kwaliteiten is zijn strakke mixtechniek, die hem bijnamen als The Machine en The Human Ableton hebben opgeleverd. Hij is dan ook dj van de oude stempel, die gerust drie of vier decks gelijk legt. Hoe kijkt hij tegenwoordig aan tegen djs die software als Ableton Live gebruiken, waarbij het mixen vrijwel geheel automatisch gebeurt? Dat men tegenwoordig iets live kan doen dat twintig jaar geleden dagen of zelfs weken voorbereiding kostte, is juist alleen maar goed. Maar ik denk wel dat je vals speelt als je Ableton of een vergelijkbaar programma gebruikt om alleen maar plaatjes in elkaar te mixen en helemaal niets extras toevoegt. Er zijn zeker artiesten die het volledige potentieel van deze software gebruiken en de muziek echt manipuleren, veel verder dan wat mogelijk is met draaitafels. Maar als je het alleen maar gebruikt omdat je te lui, te dom of te high bent om de muziek zelf te mixen, dan is dat ehhh, ja vervelend!
Iemand die nieuwe software volgens Sims wel op een interessante manier gebruikt, is Surgeon. Samen vormen ze Frequency 7, waarbij een laptop, draaitafels en effecten worden gebruikt. We voelen elkaar goed aan en er komen een aantal leuke feesten en festivals aan dit jaar. We doen het misschien een of twee keer per maand, zodat het interessant blijft. Een muzikaal wat minder serieuze samenwerking is de Essex Rascals, samen met Paul Mac en Tony Anderson. Essex Rascals is pure zelfbevrediging, we spitten onze platencollecties door en draaien wat mensen niet van ons verwachten: hiphop, boogie rap, punk funk, disco, het komt allemaal voorbij!
Op deze Awakenings Festival mogen we van Sims uiteraard gewoon weer een portie onvervalste techno verwachten, net zoals de vorige negen Awakenings-feesten waar hij achter de draaitafels te vinden was. Sims heeft de afgelopen jaren een aantal memorabele edities meegemaakt. Toen ik mijn hand gebroken had en mijn arm in een mitella zat, is zeker één van de beste. Alleen het gezicht van de mensen al, toen ze zagen dat ik met één arm zou moeten draaien! Ook een goede was die in de Now & Wow, waar alle djs een laatste plaat draaiden, terwijl Rocco onze namen door de microfoon schreeuwde: Adam fucking Beyer, Steve fucking Rachmad, Chris fucking Liebing, Ben fucking Sims! Dat was echt grappig Of de set waar ik eindigde met een drum n bass mix van French Kiss. Het publiek ging helemaal los, maar werd ook een beetje bang, aangezien de beats uiteindelijk richting 170 bpm gingen. Totale chaos! En zolang Ben Sims doorgaat met draaien, zullen er vast en zeker nog vele gedenkwaardige edities volgen.
txt Fokko Versloot


