Ben Watt
Als een vlieg aan de muur

De naam Ben Watt zal niet bij iedereen een lampje doen branden. Toch heeft deze 45-jarige Brit veel invloed gehad op de internationale dancescene, al was het maar door zijn werk met dance-popband Everything But The Girl. Samen met vriendin en zangeres Tracey Thorn maakte hij niet alleen die grote hit Missing, het stel bracht muziek uit van ’82 tot ’99. Sindsdien is Ben Watt met zijn Buzzin’ Fly-label en gelijknamige radioshow nog steeds een belangrijke smaakmaker in de Britse deephouse-scene. Tijd om deze undergroundheld in de spotlight te zetten.

Hij gaat al een tijdje mee, maar Ben Watt is met meerdere labels, een radioshow, een dj- én schrijverscarrière niet van plan het rustig aan te doen. “Ik heb ook nog mijn gezin, met vriendin en drie kinderen, de kunst is om mijn tijd goed te verdelen. Ik zit nu in de laatste fase van een ‘spoken word’ project, hopelijk kan ik deze in de herfst uitbrengen. Verder kan ik aanraden om zoveel mogelijk tijd vrij te maken voor vers fruit, lange wandelingen, af en toe 24 uur wakker blijven en een geregelde dosis stilte.”
Het moge duidelijk zijn, een wijsneus deze Ben Watt, maar ook een muziekkenner met ervaring, gerijpt door zijn jaren met Everything But The Girl. “Een alternatieve popband”, noemt hij dit project met vriendin Tracey Thorn. “Aan het begin in ieder geval. Tracey’s stem, de teksten, subtiele arrangementen, dat was allemaal erg belangrijk. En we absorbeerden vele invloeden, van gitaarmuziek tot latin ritmes en orkesten, voordat we definitief werden verleid door elektronische muziek begin jaren 90. Veel mensen kennen ons van Missing, Walking Wounded en ons werk met Massive Attack, maar daar zit nog veel meer achter. We zijn echter gestopt in ’99 omdat we kinderen kregen, Tracey wilde graag moeder zijn. Ach, stoppen op je hoogtepunt is nooit slecht…”

Ondertussen heeft Thorn de draad weer opgepakt, zonder Watt ditmaal. “We hebben het erover gehad, maar momenteel werken we liever apart. Ik heb Ewan Pearson aan haar voorgesteld, een goeie match, ze werken nu nog steeds samen, op dit moment zijn ze in Berlijn bezig met iets minder elektronische muziek, een experiment geloof ik.”
“Wat mijzelf betreft, ik kijk muzikaal nog steeds in alle richtingen. Mijn vader was jazzmuzikant, ik luisterde op mijn vijfde al Charlie Parker, terwijl mijn oudere broers en zussen bezig waren met Lou Reed, Beach Boys, Roy Harper, Santana –ik pakt overal iets van mee. Heb later zelf de punk ontdekt, vervolgens aparte dingen als Brian Eno en Can, voordat de elektronische muziek zich aandiende. Nog altijd luister ik met diezelfde brede blik, deze week zaten acts als MGMT, Lopazz, Grace Emilys en Windsurf in mijn i-pod, dat zegt genoeg.”
Met zijn onopvallende, maar invloedrijke Buzzin’ Fly-label en –radioshow probeert Watt diezelfde brede blik te houden. Vooral de steeds populairder wordende geluiden in de deephouse krijgen aandacht, binnenkort samengebracht op een nieuw mixalbum. “Deze driedubbelaar markeert onze vijfde verjaardag”, zegt Watt. “Wel gek eigenlijk; we bestaan al zo lang, hebben veel respect gekregen voor ons label, maar zijn bijna onzichtbaar voor de buitenwereld. Een vreemd bestaan hoor, alsof je koning bent van een afgelegen eiland… Maar dat is housemuziek. Ik ben allang blij dat we carrières van jonge producers hebben kunnen lanceren, Justin Martin bijvoorbeeld. Martin Brodin schreef me deze week nog om me te bedanken voor het uitbrengen van Freaky Bleepy, dat heeft deuren voor hem geopend. Op zo’n moment voel je je toch trots.”

Meer info op B u Z z I n ' f L y R e c O r D s

txt Nico van der Plas