Chris Liebing
Nieuwe variaties op een rijke carrière

Chris Liebing, een begrip in de technoscene en al jarenlang één van de betere dj’s ter wereld. Vermaard om zijn levendige bass-sets waarbij hij zelf ook helemaal losgaat en de man achter het bekende technobegrip ‘schranz’. Dance.nl had de eer om deze grootheid te spreken vlak voor zijn set op de afgelopen Awakenings in de Gashouder, dit aangezien de beste man twee dingen te vieren had; ten eerste de tiende verjaardag van zijn label CLR, ten tweede was hij voor het eerst in vijf jaar weer te bewonderen op Awakenings. Genoeg redenen dus om even bij te praten.

Zittend in een luxe fauteuil van de bar van het Pulitzer Hotel in de Jordaan oogt Chris Liebing heel relaxed en ontspannen. De grote grijns op zijn gezicht is door niets of niemand weg te krijgen en daar is wel wat voor te zeggen. In zijn carrière heeft deze man eigenlijk al zoveel bereikt, dat hij af en toe best even achterover kan leunen en mag genieten. Want ja, ga maar na: niet alleen heeft hij vele awards gewonnen, topposities bereikt in de DJ Mag Top 100, goedbeluisterde radioprogramma’s gemaakt en party’s op Ibiza gedaan, maar ook vele legendarische albums, remixes en tracks geproduceerd én niet te vergeten het label CLR (Chris Liebing Recordings) opgericht. Dat label timmert nu alweer voor het tiende jaar aan de weg en brengt met regelmaat fijne dingen uit op het gebied van techno.
Een mooie mijlpaal dus, die de status en faam van Liebing alleen maar bevestigt. Als we hem dan ook vragen naar het hoogtepunt van zijn label in al die jaren is hij resoluut. “Het beste moment? Dat is eigenlijk nu, haha! En dat komt omdat alles gewoon op rolletjes loopt. Ik kan terugkijken op al die mooie funky tijden die ik heb gehad en daarbij genieten van het feit dat alles nog steeds zo goed loopt. Men is nog steeds erg geïnteresseerd in mijn muziek en dat is heel prettig om te constateren. Maar ik moet je trouwens eerlijk bekennen dat CLR eigenlijk niet tien maar elf jaar bestaat. De planning voor de tiende verjaardag heeft namelijk zoveel tijd in beslag genomen dat we het tienjarig jubileum pas dit jaar vieren. Iedereen denkt daarom wel dat het label tien jaar bestaat, maar ik heb het label eigenlijk opgericht in 1999 en dat is dus elf jaar geleden, haha!”

Ok, tien of elf jaar, een mooie mijlpaal blijft het. Maar toch is het in al die jaren niet altijd koek en ei geweest met het label. De beginperiode was vooral erg moeilijk omdat Chris met pijn in zijn hart zijn oude label Fine Audio Recordings moest verlaten. Daar stond echter wel een droom van hem aan ten grondslag.“Ik heb CLR eigenlijk noodgedwongen moeten oprichten. Ik kon me namelijk in die tijd aansluiten bij Prime Distribution, wat toen eigenlijk de grootste distributeur was op het gebied van techno. En ik wilde me ook erg graag aansluiten bij Prime, dat was toch wel een soort droom die uitkwam. Het gevolg was echter wel dat ik de Under Cover Music Group, waar ik toen onder viel, moest verlaten. En het gevolg daarvan was weer dat ik ook mijn oude label Fine Audio Recordings moest verlaten omdat dat nog bij de UCMG was ondergebracht. Vervolgens moest ik, omdat ik onder Prime wel mijn eigen muziek wilde uitbrengen onder een eigen label, snel een labelnaam verzinnen en dat werd CLR. Ik zou vandaag dus eigenlijk de twaalfde verjaardag van mijn oude label moeten vieren, maar ja, het is nu eenmaal zo gelopen en daar heb ik geen spijt van,” vertelt Chris.

Echter, voor Chris werd het avontuur bij Prime niet helemaal een succes. In 2003 ging Prime failliet, en dat net op het moment dat hij een album uitbracht op CLR. Chris laat weten dat door het faillissement veel geld verloren ging en dat er eigenlijk met het uitbrengen van dat album niets is verdiend. Zo vertelt hij: “Ja, het faillissement van Prime en de gevolgen daarvan waren een behoorlijke uitdaging voor me. Het was gewoon erg zuur dat dat faillissement precies tegelijk kwam met de release van mijn album. Alles wat ik had kunnen verdienen met dat album is verloren gegaan. Maar goed, ik zeg al, ik heb die periode ervaren als een grote uitdaging en niet zozeer als een groot probleem of een erg slecht moment. Er zijn namelijk wel wat ergere dingen te verzinnen die je kunnen overkomen.”

CLR is ondanks het faillissement van Prime dus door blijven gaan met het uitbrengen van tracks en albums die techno vertegenwoordigen zoals Chris Liebing het graag draait en graag wilt uitbrengen. Die houding is ten aanzien van de muziek nooit veranderd. Wel laat Liebing weten dat muziek altijd aan verandering onderhevig is en dat dat ook zo zijn consequenties heeft voor de muziek die nu op CLR worden uitgebracht in vergelijking met de eerste jaren van het label.
“De techno die op CLR uitgebracht wordt is geen muziek die geschikt is om thuis op de bank naar te luisteren. Nee, het is echt muziek die gemaakt is voor de dansvloer, om een bepaalde plek op een bepaald moment in de nacht op stelten te zetten. Dat is een element dat de muziek die ik uitbreng op CLR altijd moet bevatten, het is een kenmerk van mijn muziek dat nooit zal veranderen. Wel is de muziek in de loop der jaren veranderd en ook dat zie je terug in de muziek zoals die nu op mijn label wordt uitgebracht in vergelijking met vroegere jaren. Er zijn veel mensen die dat jammer vinden, zij vinden dat de muziek zo moet klinken zoals het vroeger was, maar ik doe daar niet aan mee. Ik ben namelijk in deze wereld van de elektronische muziek gestapt omdat ik van verandering en ontwikkeling houd en graag nieuwe dingen uitprobeer. En ja, dan doe je ook wel eens concessies aan je muziek.”

En concessies aan die muziek heeft Liebing in de loop der jaren dan ook zeker gedaan. De man is namelijk een echte bass-addict en heeft zich de laatste jaren erg gefocust op de bass. Die focus heeft er wel voor gezorgd dat het tempo van zijn techno wat omlaag is gegaan, want waar het BPM rond 2003 à 2004 zo rond de 144 lag is dat nu gezakt naar ongeveer 124 BPM. Chris is er echter van overtuigd dat dit zijn muziek ten goede is gekomen.“Ja ik ben een echte bass-verslaafde. De bass is in de studio één van mijn sleutelstukken en omdat ik me daar zo enorm op focus komt het wel eens voor dat de rest van de track daaronder lijdt. Dat is iets dat ik zeker onderken en op dat gebied is er dan ook nog genoeg werk te doen. Maar het moet allemaal wel ruw en niet te schoon blijven."
"Wat ook in de loop der jaren wat veranderd is, is de snelheid, die is erg variabel. Ik heb namelijk gemerkt dat wanneer ik tracks maak met een lager tempo, dat ik mezelf dan meer kan uiten in de muziek. De bass krijgt dan meer ruimte, omdat er meer tijd is tussen de bassdrums in. Die ontstane tijd gebruik ik dan ook voor de bass en door daar meer ruimte aan te geven kan ik meer energie kwijt in mijn tracks. Vroeger creëerde ik de energie in mijn muziek door het tempo omhoog te gooien, maar nu wil ik meer energie creëren door middel van de bass en ik heb het gevoel dat ik daardoor mijn muziek meer impact kan geven. Daarom is het aantal beats per minuut in sommige tracks met wel twintig gedaald. Dat is op zich best veel, maar het maakt allemaal onderdeel uit van een proces, het is niet iets dat ik van de ene op de andere dag bedacht heb. En ik zal me blijven ontwikkelen, ook nu ben ik bijvoorbeeld bezig met het toevoegen van nieuwe elementen in mijn muziek. Zo wil ik misschien vocalen gaan toevoegen aan mijn tracks, maar ik ervaar dat ik daar nog veel moeite mee heb en dat ik nog veel tijd nodig heb om dat echt goed voor elkaar te krijgen.”

De muziek van Chris Liebing is dus wel zeker aan verandering onderhevig, iets dat dus aan de ene kant is gekomen door zijn eigen voorkeuren (door bijvoorbeeld creatiever te zijn met de bass) maar aan de andere kant kan ook Liebing niet ontkennen dat de ontwikkelingen om hem heen geen invloed hebben gehad op zijn techno. De opkomst van de minimal movement heeft ook zijn gevolgen gehad voor de muziek van Liebing. Sommigen verafschuwen het minimal-geluid, maar daar is Chris is het niet mee eens. Volgens hem heeft deze beweging de technomuziek wel zeker verrijkt en kon er door het lagere tempo in de muziek meer geëxperimenteerd worden.
“De minimal movement heeft veel nieuwe openingen gecreëerd. We zaten namelijk een beetje vast in de loopy techno. Je zat dan in de studio en voegde dan een clap hier aan toe en een cord daar aan toe, en op een gegeven moment had je bij het mixen en produceren wel alle variaties in ritme gehad. Door de minimal techno was er ineens meer mogelijk op het gebied van bijvoorbeeld de bass en vocalen, en zo vond ik dus de ontstane ruimte tussen de bassdrums erg prettig omdat ik hier veel mee kon experimenteren. Het is dan misschien wel zo dat ik niet kan zeggen dat ik niet beïnvloed ben door de minimal movement, maar ik heb dit zeker niet gedaan om zo meer mensen te kunnen bereiken. Als ik dat namelijk had willen doen had ik wel trance gemaakt en geen techno."
"En begrijp me niet verkeerd, ik vind het prima als je een groot publiek wilt bereiken, dat je de mensen ‘pleased’ door te maken of te draaien wat zij willen. Prima als je dat doet, maar dat is nooit mijn benadering van muziek maken geweest. Ik wilde veel meer zelf ontdekken en uitvinden. Aan de ene kant ben ik dus wel wat beïnvloed door de minimal techno, maar ik ben er nooit dusdanig ingedoken zodat ik het kon verbinden met mijn eigen techno.”

Ja, die eigen technostijl van Chris Liebing. Zelf beweert hij dat hij altijd nog zoekende is naar die stijl omdat hij nog steeds veel experimenteert met allerlei nieuwe elementen, toch heeft Liebing zijn muziek meer dan tien jaar geleden al eens getypeerd als ‘schranz’, een woord dat tegenwoordig vooral gelinkt wordt aan hardtechno en totaal niet meer de betekenis heeft die het woord had toen Liebing het meer dan tien jaar geleden verzon. “Ja, dat woord is echt een beetje zijn eigen leven gaan leiden, ik had daar geen invloed op. Ik heb het verzonnen tijdens een radioshow voor een satellietzender in de periode van ’97 tot ’99, een zender die een groot bereik had in Europa. En ik gebruikte het woord om techno te omschrijven die naar mijn mening een schranz-element in zich hadden. Daarbij ging het niet eens om snelle techno, maar eerder om langzamere techno, techno die echt verdraaid en verwrongen was, zoals de oude techno van Surgeon, echte Engelse industrial. Ik draaide in die tijd ook veel langzame techno en kwam toen op het woord ‘schranzig’ om dat type techno te omschrijven. En ja, een hele nieuwe generatie heeft dat woord opgepikt en heeft het geherdefinieerd waardoor het nu gelinkt wordt aan snelle techno."
"Ik kan die ontwikkeling verder niet op mijn eigen bonuskaart bijschrijven, omdat het nou eenmaal gebeurde zonder dat ik er invloed op had. Maar dat het nu als een omschrijving van hardtechno gebruikt wordt, daar is denk ik wel een verklaring voor. Kijk, ik ben een dj van de tweede generatie en ik kwam op in de tijd dat oude broers en zussen naar technofeesten gingen en de jongere broers en zussen voor het eerst uitgingen. Die jongere broertjes en zusjes wilden zich vervolgens enigszins afscheiden van hun oudere familieleden en gingen dus niet naar technofeesten, maar naar ‘schranzfeesten’, want dat klinkt veel cooler. Ik denk dan ook dat zij het woord hebben omarmd en er hun eigen draai aan hebben gegeven. Het woord is daarna ook gebruikt om een bepaalde kledingstijl aan te geven, met al die funky broeken et cetera. Maar weet wel, dat is helemaal niet door mij gekomen, ik heb me nooit zo gekleed en ik ken ook geen enkele dj die er wel zo bijliep. Dus ja, ik krijg er meer credits voor dan ik eigenlijk verdien.”

De credits voor het woord ‘schranz’ wil Chris dus niet erg graag accepteren, maar credits aan anderen geeft hij graag. Zoals aan zijn beste vriend in de scene, Speedy J, die veel voor hem heeft betekend in zijn carrière. Ook op het onlangs uitgebrachte 10 Years CLR, een albumcompilatie dat is uitgebracht om de tiende verjaardag van CLR te vieren, wilde Chris Liebing per se een track van Speedy J hebben. En deze track kwam er ook in de vorm van ‘Armstrong’, een echte ouderwetse bass-kraker die nog maar eens de vriendschap en verbondenheid tussen de twee moet benadrukken.
“We hebben elkaar ontmoet in 2001. Ik was altijd al een grote fan van hem maar had nooit de moed om echt contact met hem te leggen. Maar toentertijd had ik een project genaamd CL Retry, een label naast CLR, waarop ik alle remixes van originele tracks uitbracht die op CLR waren uitgekomen. En ik wilde graag van een bepaalde track een Speedy J remix hebben. Toen heb ik Steffen Charles (de directeur van Time Warp, red.) gevraagd om contact te leggen. Hij was in die dagen de manager van Speedy J in Duitsland en omdat Steffen een goede vriend van me is, vroeg ik hem of Jochem (Paap, aka Speedy J, red.) een remix voor me wilde maken. Dat deed hij en zo kwamen we in contact met elkaar."
"Nadat hij die remix had gemaakt heb ik hem uitgenodigd om op één van mijn feesten te komen draaien, die ik in die tijd in Frankfurt gaf. Hij kwam langs en het klikte meteen. Alhoewel, eigenlijk klikte het pas echt op het tweede feest dat hij kwam. Toen draaide hij zoals altijd live en ik zei tegen hem: 'Als je nu klaar bent met je live-set dan neem ik het over van je.' Dus ik nam het over en mixte in, maar hij bleef live doorspelen. Ofwel, we draaiden toen ineens tegelijk, waarbij ik dus mijn tracks over zijn live-set heen draaide en dat was eigenlijk de eerste Collabs session. En ja, die gebeurtenis vonden we eigenlijk allebei zo cool dat we dat vaker wilden gaan doen. Dat had tot gevolg dat we ook samen de studio indoken en onder andere een album gingen produceren. En echt, vanaf dat moment heb ik zoveel van hem geleerd, vooral studiowerk. Alleen al met hem in de studio zitten heeft me veel kennis opgeleverd. Want weet wel, ik kom meer uit de dj hoek en ik produceerde altijd muziek samen met een vriend van me in een studio die we toen hadden. Dat deden we tot ongeveer 2003, 2004 en toen wilde ik eigenlijk zelf muziek gaan produceren. In 2004 heb ik dus mijn eigen studio opgebouwd en dat ging op zich goed, maar toen ik samen ging werken met Jochem gingen mijn ogen pas echt open. Hij inspireerde me met zoveel nieuwe dingen die ik nog niet wist en hij heeft ervoor gezorgd dat ik mijn werkgewoonten in de studio totaal heb aangepast, rare gekke gewoonten waarvan hij zei: 'Stop daarmee, begin telkens weer met een nieuwe frisse benadering en doe veel verschillende dingen.' En juist dat soort tips heeft mij veel geholpen in mijn studio carrière.”

Ja, en dan tot slot het Awakenings verhaal. Chris Liebing draaide er voor het laatst in 2005 en is in al die jaren één van de weinige grootheden geweest die Awakenings lieten voor wat het was. Er schijnen wat problemen te zijn geweest toen Chris er voor de laatste keer draaide. Wat voor problemen precies blijft schimmig, maar duidelijk is het dat Chris Liebing en de organisatie een tijdje even moeilijk door één deur konden. Er werd besloten om maar even een tijdje niet met elkaar samen te werken, iets waarvan Chris nu wel spijt heeft. “Ja, dat was gewoon kinderachtig gedrag, en dan vooral kinderachtig gedrag van mij. Er waren problemen, maar desondanks heeft Awakenings me in die jaren daarna toch telkens weer uitgenodigd om te komen draaien. Toch hield ik de boot af, iets wat achteraf gewoon een beetje stom van me was. Maar goed, in de jaren dat ik er niet was heeft Awakenings zich enorm ontwikkeld en het feest kon en kan dan ook makkelijk zonder mij. Aan de andere kant had ik Awakenings ook niet nodig, want ik had genoeg andere leuke gigs in Nederland”, vertelt hij.

“Maar toch, op een bepaald moment word je volwassen en heb je letterlijk en figuurlijk je ‘Awakening’. Toen kwam ook echt het besef van hoe kinderachtig we eigenlijk bezig waren. Ik bedoel, het is een fantastisch feest dat zich goed ontwikkeld heeft en dan vraag je je af waarom je er niet gewoon draait. Daarom ben ik nu dan ook erg blij dat ik er gewoon weer ga draaien en dat alle problemen voorbij zijn. Alles is gelukkig goed gekomen”, besluit Chris.

Chris Liebing is op zaterdag 7 augustus in Nederland te zien op Welcome To The Future. Bekijk www.clr.net voor de laatste releases op CLR en het 10 Years CLR Compilation Album.

txt Colin Kraan
imgs Chris Liebing Recordings & Willem de Wijs