Features + Interviews01 mei 2008
Claude von Stroke
Vrolijke gekte van een muzikale laatbloeier
Claude von Stroke, samen met Justin Martin labelbaas van Dirtybird Records, producer van opvallende hits als Whos Afraid of Detroit en The Whistler, geflipt filmmaker en vertegenwoordiger van het nieuwe Amerikaanse house-geluid. Want zo kunnen we het wel stellen, zoals Justin Martin al vertelde is San Francisco momenteel thé place to be, Claude von Stroke lijkt de man waar het allemaal mee begon.
Hij is de senior van het stel, toch was Barclay Crenshaw zoals zijn echte naam luidt, er pas laat bij. Ik ontdekte Detroit techno via de radio, maar raakte pas echt geïnspireerd toen ik in de 90s drum n bass uit Engeland hoorde. Tot die tijd was ik filmmaker en editor voor tv-reclames. Ik heb echt veel baantjes gehad, je kunt me zeker zien als een soort laatbloeier, haha!
En dan nu ineens één van de gezichten van de Amerikaanse house, alsof het land eindelijk de juiste muziek ontdekt. Dat zou je denken. Mensen vergeten door de slechte politiek en het algehele slechte imago van Amerika dat dit wel het land is waar house en moderne techno is begonnen. Je kunt zeggen dat Kraftwerk het startpunt is van de techno, maar Detroit is de plek waar het begon zoals je het vandaag de dag hoort, met dj-sets en warehouse-feesten de hele nacht lang. Mijn stijl kun je dus zeker Amerikaans noemen, het blijft de plek waar het allemaal vandaan komt.
Toch lijkt het land vooral plat te gaan voor grote trance-djs, diepe house en techno is minder groot. Nou, volgens mij luistert niemand hier naar trance. Alleen Tiësto is bekend, maar die is overal bekend. Die grote dance-shows heb je misschien in Los Angeles of Miami, voornamelijk de cheesy cities dus. Verder heeft techno vat gekregen op belangrijke steden als San Francisco en New York. En al blijft de scene klein vergeleken met Europa, er is nog altijd groei en evolutie.
Ik zie echter de beste dingen uit San Francisco komen, het is net als New York, maar dan zonder alle uptight people and crowded feeling. Er is hier ook iets cools gaande met de vibe van de muziek, die heeft iets speciaals. Binnenkort komen we met een release van onze eerste vrouwelijke producer, J Phlip -gaat zeker bijzonder worden. Dat geldt eigenlijk voor álle Dirtybird-platen dit jaar, let ook op de eerstvolgende, de Rocket Surgery EP van de Martin Brothers. Niemand op aarde maakt momenteel muziek als zij, ongelofelijke Bay Area-sounds.
Meest opvallende factor aan Claude von Strokes eigen producties zijn de gekkigheden. Van dierengeluiden tot fluitjes of opvallende melodieën, de Amerikaan lijkt altijd een dolletje te maken met de soms zo serieuze muziekscene. Ja, ik zit in de muziek omdat het leuk is. Ik moet altijd lachen als ik een foto zie van een dj met een zonnebril op, in de verte kijkend als een of andere cool guy. Mensen dansen om los te kunnen gaan na een week hard werken, waarom dan zo serieus? Get naked, smoke a joint, laugh a little bit and shake your ass. Het leven is al kort genoeg.
txt Nico van der Plas
Hij is de senior van het stel, toch was Barclay Crenshaw zoals zijn echte naam luidt, er pas laat bij. Ik ontdekte Detroit techno via de radio, maar raakte pas echt geïnspireerd toen ik in de 90s drum n bass uit Engeland hoorde. Tot die tijd was ik filmmaker en editor voor tv-reclames. Ik heb echt veel baantjes gehad, je kunt me zeker zien als een soort laatbloeier, haha!
En dan nu ineens één van de gezichten van de Amerikaanse house, alsof het land eindelijk de juiste muziek ontdekt. Dat zou je denken. Mensen vergeten door de slechte politiek en het algehele slechte imago van Amerika dat dit wel het land is waar house en moderne techno is begonnen. Je kunt zeggen dat Kraftwerk het startpunt is van de techno, maar Detroit is de plek waar het begon zoals je het vandaag de dag hoort, met dj-sets en warehouse-feesten de hele nacht lang. Mijn stijl kun je dus zeker Amerikaans noemen, het blijft de plek waar het allemaal vandaan komt.
Toch lijkt het land vooral plat te gaan voor grote trance-djs, diepe house en techno is minder groot. Nou, volgens mij luistert niemand hier naar trance. Alleen Tiësto is bekend, maar die is overal bekend. Die grote dance-shows heb je misschien in Los Angeles of Miami, voornamelijk de cheesy cities dus. Verder heeft techno vat gekregen op belangrijke steden als San Francisco en New York. En al blijft de scene klein vergeleken met Europa, er is nog altijd groei en evolutie.
Ik zie echter de beste dingen uit San Francisco komen, het is net als New York, maar dan zonder alle uptight people and crowded feeling. Er is hier ook iets cools gaande met de vibe van de muziek, die heeft iets speciaals. Binnenkort komen we met een release van onze eerste vrouwelijke producer, J Phlip -gaat zeker bijzonder worden. Dat geldt eigenlijk voor álle Dirtybird-platen dit jaar, let ook op de eerstvolgende, de Rocket Surgery EP van de Martin Brothers. Niemand op aarde maakt momenteel muziek als zij, ongelofelijke Bay Area-sounds.
Meest opvallende factor aan Claude von Strokes eigen producties zijn de gekkigheden. Van dierengeluiden tot fluitjes of opvallende melodieën, de Amerikaan lijkt altijd een dolletje te maken met de soms zo serieuze muziekscene. Ja, ik zit in de muziek omdat het leuk is. Ik moet altijd lachen als ik een foto zie van een dj met een zonnebril op, in de verte kijkend als een of andere cool guy. Mensen dansen om los te kunnen gaan na een week hard werken, waarom dan zo serieus? Get naked, smoke a joint, laugh a little bit and shake your ass. Het leven is al kort genoeg.
txt Nico van der Plas



