Drie dagen wakker..hoe voelt dat? Elk beetje partyanimal kan er over meepraten: pupillen als schoteltjes, je kunt nauwelijks nog op je benen staan en je kaken malen als een malle. Natuurlijk krijg je geen hap door je keel en mocht je dat toch doen, dan lijkt het alsof je een droge hap zand naar binnen probeert te werken…

De Italiaanse hardstyle blijft onverminderd populair in Nederland. Naast grote namen als Technoboy, Tatanka en Daniele Mondello is ook de extravagante Super Marco May een zeer graag geziene gast in ons land. Super Marco May blikt vooruit op het zomerseizoen.

Wie een beetje muziekliefhebber is, verheugt zich altijd op nieuw materiaal van Sébastien Léger. Remix of eigen productie, het maakt niet uit, deze Franse dj/producer lijkt nooit teleur te stellen. Veel nummers halen ook de commerciële hitlijsten. Toch wordt Léger breed gedragen door de hele dance-community. “Hard werken en serieus met je vak bezig zijn,” luidt zijn devies.

Sasha is een van die dj’s die zichzelf steeds opnieuw weet uit te vinden. Als een van de pioniers van de progressive house stond de nu 38-jarige superster rond de eeuwwisseling al eenzaam aan de top van het Britse dj-firmament. Maar acht jaar, twee albums en honderden, zo niet duizenden dj-gigs later, is hij nog altijd even populair. In de jaarlijkse DJ Mag top 100 stond hij ook dit jaar weer bij de bovenste vijf - na Armin, Tijs, Paul en zijn oude partner in crime John (Digweed).

Als helft van succesduo Deep Dish lag voor Ali ‘Dubfire’ Shirazinia de wereld aan zijn voeten. Toch koos de als Iraniër geboren Amerikaan bij zijn vorig jaar opgestarte solocarrière voor een andere weg. Ditmaal geen mainstream dance, geen top 40 hits, Dubfire ging ondergronds, tracks producerend puur voor de dansvloer. En zo viel hij ineens in de smaak bij artiesten als Richie Hawtin en Loco Dice –voor Shirazinia reden genoeg nog even door te gaan. “Deep Dish zien we over een paar jaar pas weer.”

Claude von Stroke, samen met Justin Martin labelbaas van Dirtybird Records, producer van opvallende hits als Who’s Afraid of Detroit en The Whistler, geflipt filmmaker en vertegenwoordiger van het nieuwe Amerikaanse house-geluid. Want zo kunnen we het wel stellen, zoals Justin Martin al vertelde is San Francisco momenteel thé place to be, Claude von Stroke lijkt de man waar het allemaal mee begon.

In 2005 kon de hardcorescene voor het eerst kennismaken met de mega-alliantie tussen twee van de marktleiders op het gebied van de hardere stijlen. Art of Dance en Q-Dance vonden dat het de hoogste tijd was voor een groot outdoor event, waar de hardcore in al haar glorie tot zijn recht kon komen. De eerste editie van Dominator werd een megasucces, en ook de opvolger in 2007 kende louter lovende reacties.

Black is al jarenlang ’s werelds grootste en één van de meest imponerende harde feesten op aarde. Op zaterdag 12 juli zal de Amsterdam Arena voor de zevende maal in opeenvolging zwart kleuren van de mensen, en de optredende artiesten meer dan voorheen het middelpunt van de nacht vormen.

Hij wordt ongetwijfeld nog altijd achtervolgd door de platen die hij in 1995 uitbrachtHigher State of Conciousness, I’m Ready en Don’t Laugh. Maar Josh Wink heeft voor de kenners veel meer gedaan dan die opvallende singles, vooral met zijn Ovum-label heeft hij sinds de jaren ’90 een belangwekkend stempel gedrukt op de wereld van techno en (deep)house. Momenteel druk met een verhuizing, wist de Amerikaan even tijd te maken voor een gesprek.

Met een album dat aandacht wist te trekken tot ver buiten de eigen landsgrenzen, een vlammende liveshow en eigenzinnige dj-sets heeft Goose zich vorig jaar flink in de kijker gespeeld. In het kielzog van stijlgenoten Soulwax waren ook deze Vlamingen al snel spelers in de internationale muziekscene, vertegenwoordigers van de betere electro rock. Maar niet zonder regelmatig terug te keren naar die bescheiden studio in Kortrijk, de plek waar nu wordt gewerkt aan de opvolger van dat succesdebuut Bring It On. “Lekker, met beide benen op de grond.”