De onschendbare status van Gayle San

Hoewel geboren in Singapore, was Gayle San jarenlang vooral het gezicht van de Britse technoscene. Met een nieuw thuis in het Duitse Heidelberg ligt die tijd achter haar, volgens de dj/producer ook gevolg van de slechte staat waar Londen zich op technogebied in bevindt. Maar met een gloednieuw cd/dvd project, Network, talloze dj-gigs en een veelbelovend album in aankomst, geniet Gayle San nog altijd een onschendbare status. Zolang die demo’s uit ’88 maar verborgen blijven…

“Eigenlijk heb ik drie bases”, vertelt de dj die in 1990 haar geboortegrond verliet voor Londen. “Ik zit nu in Heidelberg, heb nog een plek in Londen en op het Griekse eiland Paros. Het hangt een beetje van mijn gigs af waar ik zit, maar omdat ik op gegeven moment zoveel optredens had in Duitsland, is Heidelberg zo’n beetje mijn vaste plek geworden. Wel lekker hoor; het is hier rustig, mijn boekingskantoor zit hier ook, een stuk beter dan Londen.”
Met weemoed kijkt ze terug op haar jaren in de Britse hoofdstad. “Er gebeurde zo veel. De Tribal Gathering’s, de Final Frontier-clubavonden, het ging maar door. Totdat er ineens een eind aan kwam; in een paar maanden tijd stortte alles in. De reden? Ik denk de trendgevoeligheid van de Londense dancescene. Er kwamen nieuwe dingen op, waardoor de hele scene nu verdeeld is over minimal, dubstep en wat maar het nieuwste smaakje is. Gevolg was dat je feesten zag verdwijnen en dj’s naar het buitenland (voornamelijk Duitsland) zag vertrekken. Ik ook; ik heb nu al eeuwen niet meer in Londen gedraaid.”
Toch is Gayle San trouw gebleven aan de technosound waar ze ooit mee doorbrak. “Op feesten kwamen mensen naar me toe om te smeken geen minimal te gaan draaien”, lacht ze. “Nou draai ik weleens wat, ik luister het ook graag, maar ik ben toch altijd meer van die groovey techno geweest. Ik denk dat niet verstandig is om als dj ineens je geluid te veranderen, dan verwar je je publiek, terwijl dat toch de mensen zijn waar je je succes aan te danken hebt.”
“Al wil ik wel nieuwe dingen blijven doen, dat doe ik dan met speciale edits van platen tijdens mijn sets. Of met een project als Network, waarbij ik verschillende grote namen uit de techno heb gevraagd een exclusieve track te maken, waar we dan verschillende videoclips bij maken. Dat geeft een album meerwaarde, denk ik. Je scoort unieke tracks van artiesten als Cari Lekebusch, Oscar Mulero en Cristian Varela, plus speciaal beeldmateriaal bij elk nummer. Ik wil ook gaan touren met dit concept, elke gig met één van die dj’s, samen met een enorme videoshow.”
Ondertussen werkt Gayle San ook aan een eigen album dat na de zomer moet uitkomen. Muziek zal hier variëren van techno en electro tot techhouse en funky minimal. “Op een album wil je toch bewijzen dat je meerdere dingen kunt”, zegt ze erover. Natuurlijk komen er twee, drie tracks met straight up techno op te staan, maar ik heb bijvoorbeeld ook met Cari Lekebusch wat coole, oldschool electro-tracks gemaakt, waarop ik voor het eerst ook mijn vocalen heb gebruikt.”
“Al is dat niet helemaal waar. Toen ik in ’88 begon met muziek maken, maakte ik al vocale tracks. Niet helemaal met de muziek die je van me gewend bent, eerder een foute versie van ‘Dirty Cash’ enzo, haha! Ik merkte toen ook, hoe vaker ik dat deed, hoe meer ik besefte dat ik hier zo snel mogelijk mee moest ophouden. Ik verstop die demo’s ook nog altijd angstvallig, die mogen nooit naar buiten komen. Want je kunt wel zeggen, naast het dj’en past ook een zangcarrière, als je deze opnames hoort, weet je dat ik de juiste keuze heb gemaakt.”

Gayle San over Awakenings:
“Voor mij één van de beste feesten op de wereld. Ik heb er vaak gestaan en er altijd van genoten. Mooiste ervaring was de tiende verjaardag, waar ik als afsluiter stond. Ik dacht dat iedereen kapot zou zijn van een nacht feesten, maar de energie en sfeer in het publiek was echt overweldigend. Geweldig om mee te maken, Awakenings is voor mij nog altijd een feest om naar uit te kijken.”

txt Nico van der Plas