DJ Mauri "Voor mij is Rubén Blades de muzikale versie van Che Guevara"

DJ Mauri (Mauricio Gonzalez, Valparaíso, Chili, 1969) is één van de bekendste salsadeejays van Nederland. Samen met DJ Willy staat hij aan de wieg van de maandelijkse Salsa Lounge en Latin Village.

Nog vol van ontroering stapt Mauri zijn favoriete koffietent in de Amsterdamse Pijp binnen. Een week daarvoor heeft de deejay en concertorganisator de salsa en latin-jazz legende Eddie Palmieri voor drie exclusieve concerten naar Nederland gehaald. De middag vóór het Groningse concert blijkt Mauri te hebben doorgebracht met Palmieri en diens band. Mauri: “Met een fles jenever erbij heb ik urenlang met Palmieri gepraat over de geschiedenis van de latin muziek – het was fantastisch. Wat een buitenkans!”
Voor Mauri houdt salsa veel méér in dan een dansje. Zijn bewogen familieachtergrond heeft daar alles mee te maken. Mauri: “Mijn moeder is samen met mij en mijn drie jaar oudere broer eind jaren zeventig vanuit Chili gevlucht naar Argentinië, waar we een aantal maanden op straat hebben geleefd. Dankzij Amnesty International zijn we uiteindelijk hier terecht gekomen. Eind 1976 was Nederland het eerste land dat ons wilde hebben.”
“Toen ik een jaar of veertien was hoorde ik bij Antilliaanse vrienden thuis voor het eerst salsa. In Groningen kon je dankzij de Antilliaanse gemeenschap op een aantal plekken goeie salsa kopen. Ik heb wel nog mooie jeugdherinneringen aan de Chileense muziek, maar die bestaat vooral uit Andesmuziek en protestliederen. Die Chileense protestmuziek heeft veel met poëzie te maken, daarom vind ik ook bij salsa de teksten zo belangrijk. De vroegere ‘soneros’ (een erecategorie voor zangers die virtuoos kunnen improviseren-jt) hadden écht iets te vertellen. Bijvoorbeeld Buscando América van Rubén Blades, op die plaat staan fantastische nummers, tekstueel is dat het summum van de salsageschiedenis. Voor mij is Rubén Blades de muzikale versie van Che Guevara.”
De deejaycarrière van Mauri begon in het piepkleine Amsterdamse café Madeliefje. Mauri: “DJ Willy draaide daar iedere woensdag. Toen hij een keer ziek was heb ik voor hem ingevallen, dat is nu een jaar of twaalf jaar geleden. Toevallig waren mensen van de discotheek Fuegos aanwezig en die hebben mij meteen uitgenodigd om ook bij hun te komen draaien. Daar begon ik met een collectie van zestig cd's.”
Inmiddels heeft Mauri een gezaghebbende collectie klassieke salsa. Wat bevalt hem nu het meest aan zijn avonturen als salsadeejay en concertorganisator? Mauri: “Wat je bij salsa ziet, en misschien ook nog wel bij jazz, is dat je bij concerten en feesten een representatieve dwarsdoorsnede van de samenleving tegenkomt. Van piloot tot stratenmaker, van een achttienjarige student tot een drieëntachtige pensionado. Het is ook een heel ontspannen scene, ruzies die ik elders heb meegemaakt zie ik vrijwel nooit in de salsawereld.”
“In het tweede zaaltje van discotheek Escape is het vervolgens pas goed begonnen met Salsa Lounge. Het was voor het eerst dat een salsafeest qua vormgeving stijlvol werd gedaan. De entree was ook duurder, maar vanaf het begin was Salsa Lounge een succes. Wat Salsa Lounge heeft bewerkstelligd is dat een hele nieuwe groep mensen in latincultuur geïnteresseerd is geraakt. Het verschil tussen een gemiddeld salsafeest en de Salsa Lounge is het verschil tussen mensen die van salsa houden en mensen die óók van salsa houden, dat geeft veel meer dynamiek. Juist omdat niet alleen salsadansers bij ons langskomen, geeft Salsa Lounge en Latin Village een andere sfeer, opener dan de meeste salsafeesten.”

txt Jaïr Tchong