Holy Fuck
Uniek geluid uit Canada

Ze vallen eigenlijk overal tussenin. Holy Fuck is geen rockband, geen dance act, maar ook geen crossover van beiden. De Canadese groep maakt simpelweg experimentele, elektronische muziek met een geheel eigen geluid. Lekker vaag dus, maar zet ze op een podium en ze blazen het dak van de tent. Lowlands, maak je borst maar nat.

Eerder dit jaar verscheen hun tweede album, Latin. En denk niet dat deze titel ook maar iets van een hint is naar de muziek die Holy Fuck maakt. "We willen niet dat mensen door een albumtitel van tevoren al een idee krijgen van onze muziek", zegt Brian Borcherdt, samen met Graham Walsh één van de kernleden van de band. "We willen het vaag en neutraal houden, daarom was ons eerste album ook gewoon getiteld naar onze bandnaam. En Latin, tja, dat is gewoon een naam die veel rondzweeft in onze sets. We gebruiken veel oude keyboards, die we in tweedehands winkeltjes kopen, en hoewel het geluid daarvan meestal slecht is, zijn het de voorgeprogrammeerde ritmes die wel leuk zijn. Je weet wel: rock, dance, samba... Latin pikken we er het meest uit, zo'n swingende beat met rare geluidjes..."

Tot zover de link met latin. De muziek van Holy Fuck is verder totaal anders; instrumentaal en experimenteel. "We hebben nooit bij een dancescene gehoord, ik geloof dat ik maar één keer op een rave ben geweest", aldus Borchardt, die in Ontario, Canada, simpelweg van alles oppikte. "Wat techno, wat indie, we hebben allemaal wel iets in die richting gedaan. Met Holy Fuck wilden we echter iets totaal nieuws doen, iets wat nergens naar klinkt, volledig uniek. Omdat we veel elektronische apparatuur gebruiken, de muziek erg ritmisch is en er ook niet wordt gezongen, wordt je dan al gauw onder dance act geschaard. Maar mensen die dat verwachten, zullen worden teleurgesteld."
Hoe dan ook, het bracht de band grote successen, ondermeer festivals als Coachella, Lollapalooza, Glastonbury en, komend weekend, Pukkelpop en Lowlands, boekten de Canadezen. Muziekblad NME zette hun optreden zelfs op nummer drie van beste shows op Glastonbury 2007.

Een duidelijk gevolg van dat eigen geluid. Holy Fuck is namelijk totaal onvoorspelbaar. Weliswaar melodieus en ritmisch, maar ook psychedelisch en zonder enige verband met andere muzieksoorten. "Het is geen dj-vriendelijke muziek", lacht Borchardt. "En dat we niet zingen past ook bij ons idee dat het publiek onderdeel moet zijn van de show. En als je staat te zingen voor een publiek, verschuift de focus weer naar één individu. En dat willen we niet; de muziek moet open blijven voor interpretatie, we willen dat je jezelf erin verliest."

Oftewel, geen band waar je het album op je gemak van kunt luisteren, wel een band die je volledig uit je dak laat gaan op de dansvloer. "We hebben onze show in de loop der jaren weten te perfectioneren. Toen we nog optraden in kleine clubs in Montreal ging er nog van alles fout; de batterijen van keyboards waren op, kabels die in de knoop kwamen te zitten. Nu hebben we een solide podiumpresentatie. Chaotisch, maar wel gecontroleerd. En dat is erg cool als je bedenkt dat we deze muziek volledig zelf hebben gecreëerd."

Holy Fuck staat vrijdag 20 augustus op Pukkelpop, zaterdag 21 augustus om 22.00 uur in de X-Ray tent op Lowlands. Meer info op de website van Holy Fuck.

txt Nico van der Plas
imgs Holy Fuck archief