James Nidecker vecht tegen de eenheidsworst

Rode lenzen, make-up en een punky attitude. Dat zijn enkele trefwoorden voor James Nidecker. Deze extravagante verschijning weet het publiek te vangen, te bewerken en even flink wakker te schudden. Met een kruising tussen electro, house, minimal, techno én uitstapjes naar punk is het duidelijk dat James zichzelf niet in een hokje laat stoppen.

James begon op zijn veertiende met het spelen in punk en metalbands. Toch kon hij zichzelf daar niet helemaal in vinden. “Ik was ook daar een vreemde eend, omdat iedereen óf lang haar had en van metal hield, óf overwegend ´white skate thrash kids’ waren die naar punk luisterden. Vooral het theatrale van de metal en de anti-society houding van punk spraken me heel erg aan. Doe maar gek in plaats van normaal.”
Deze muzikale achtergrond neemt James mee in zijn huidige stijl van draaien. “ Nu probeer ik ook iets van een punk attitude in mijn muziek en performance door te voeren. Niet dat ik ineens een gitaar om m´n nek hang, maar ik wil niet in een hokje geplaatst worden qua draaien of muziek maken. Ik merk ook dat er op dit moment een hele goede underground scene is in Nederland, die elkaar steunt en op een leuke manier samenwerkt met feesten en muziek producties.”
Alhoewel zijn extravagante looks af en toe flink kunnen shockeren, is het nooit James’ bedoeling geweest om mensen af te schrikken. En denk je dat alleen zwartgeklede, met piercings doorboorde freaks binnen mogen, dan heb je het mis. “Mensen moeten juist veel meer af van dat hokjes denken! Ik draai niet voor de coole, hippe sfeer of een bepaalde groep freaks of puristen. Ik zou graag zien dat mensen gewoon plezier beleven aan uitgaan en al die kleine kloteregels over hoe ze wel of niet moeten zijn gewoon thuis laten. Maar ik hou wel van gekke creaties en freaky people, hoe meer hoe beter! Ik heb vroeger veel in de gayscene gedraaid en daar is flamboyant en uitgaan vaak ´a way of life´.”
Trance-trutjes, glowsticks-vreters en hakkende housers zijn dus ook welkom. Deze afwezige hokjesgeest zien we ook terug bij James z’n label, Strøm Recordings. De reden van oprichting hiervan is ‘om mensen een klap voor hun bek te geven’. “Haha, ik ben soms wel een temperamentvol karaktertje hè? Maar wat het eigenlijk zegt is dat we als label gewoon doen wat we willen, zonder hokjesgeest. Het label is techno, maar ik zal bijvoorbeeld een dubstep release gewoon uitbrengen als de plaat de juiste vibe heeft. Wel moet er altijd één mix opstaan die voor de dansvloer geschikt is en die ik zelf ook zou draaien. Alle artiesten zijn vrienden van ons, maar we krijgen ook veel demo’s uit het buitenland binnen. Een plaat moet gewoon knallen, c’est tout.”
Naast het label is James ook druk met de Leidse Future Clubbing-avonden, die hij samen met Dan Higher organiseert. Maar tijd en ideeën voor verbetering of uitbreiding zijn er altijd.
“Eigenlijk wil ik het nog verder uitbouwen naar een clubavond die visueel meer te bieden heeft. Elke club heeft zijn technische beperkingen, maar we proberen visueel en qua acts en dj’s toch net even wat meer de diepte in te gaan. Nuno Dos Santos is bijvoorbeeld een goed voorbeeld van een dj die het publiek echt mee kan krijgen met muziek die zo vet en mooi is dat mensen even niet de eenheidsworst naar binnen gepropt krijgen die je toch nog in veel clubs hoort. ”
Als ware vertegenwoordiger van het gevecht tegen de eenheidsworst is James precies bezig met waar hij mee bezig wíl zijn. “Ik ben liever niet normaal. Daarmee wordt mijn levensstijl ineens veel interessanter en kan ik mijn creatieve ADHD-brein volledig laten gaan. Ik word soms wel gek van mezelf, maar net als mijn Lovin L’ectro-partner Tomaschek heb ik liever teveel ideeën en gekte, dan te weinig.”

txt Nico van der Plas