Japan: ‘Memoirs of a Gaijin’

Dance.nl ging op pad naar Japan, het land van de rijzende zon. En we hebben ze hier allemaal gezien: Last Samurai en Memoirs of a Geisha. Het is een publiek geheim dat we als een blok zijn gevallen voor Japan, en Sayuri. Of Nippon zoals het eigenlijk heet. Japan is ook het land van Samurai, Yakuza (Japanse maffia), Zenboeddhisme en Geisha.

Wat Tom Cruise en Jan van Heemskerk & Co bij Playboy kunnen, besluiten wij hier bij Dance.nl te gaan overtreffen, in stijl. Dus geen ‘veilig’ Hollands reisgezelschap. Nee, een reisagente die lachend ophangt nadat ze hoort wat wij van Dance.nl absoluut van onze ‘bucket list’ af willen hebben. Japan is het land van uitersten. Waar ze enerzijds excelleren in hoogstaande techniek en anderzijds een geweldig cultureel erfgoed hebben. Variërend van theeceremonies tot kalligrafie. Van Sumoworstelen tot Noh theaters en van Samurai harnas tot Kimono.

Daar staan we - herstel - ik dan. Met mijn camouflagerugzak op mijn rug. Vouwfiets in tas aan mijn linkerarm en camera op mijn borst. Mezelf voor een moment volop afvragend wat ik mezelf in Godsnaam nu weer aan heb gedaan met dit avontuur. Het hotel zou op vijf minuten afstand van het station zijn. Maar de kaart komt niet overeen met de feitelijke situatie. Van de straatnaamborden kan ik werkelijk niks zinnigs maken en mijn Japans gaat niet verder dan beleefd gedag zeggen en mezelf voorstellen. En zo kan het gebeuren dat je een halfuur later je backpack neerzet, nadat een volstrekt onbekende Japanse jongedame je meer dan beleefd afzet bij je hotel. Waarvoor ik haar meer dan dankbaar ben. Ik hoop dat mijn dank op haar is overgekomen. En ik ben blij als ik in mijn typisch Japanse badje, van nog geen vierkante meter, het warme water over me heen voel lopen, heerlijk!

De volgende ochtend flip-floppen we richting het Samurai kasteel ‘Osaka-castle’. Hier moet iets zijn dat onze aandacht trok in National Geographic. Een helm, met masker. En dan niet zomaar een helm met masker. Maar een echt Samurai masker met dito helm. Eénmaal binnen schieten we als shopaholics met ADHD op een doldwaze Bijenkorfdag door de collectie van het kasteel heen. Op zoek naar ‘ons’ masker. Om uiteindelijk vast te moeten stellen dat het keurig in de museumcatalogus vermeld staat. Maar vandaag, uitgerekend tijdens onze aanwezigheid, geen deel uitmaakt van de actuele collectie. Welkom in de wereld die Dance.nl heet.

We verlaten Osaka per Shinkansen richting onze volgende bestemming. De Shinkansen is voor de Japanners wat de TGV is voor de Fransen. Een supersnelle trein, 285km per uur. Onze agente had ons vooraf geadviseerd om voor ons vervoer met de Shinkansen reserveringen te maken. En je begrijpt het al. Dat hebben we niet gedaan. En zullen we uiteindelijk ook niet meer doen. Omdat we rap door hebben dat je ook zonder reservering uitstekend terecht kunt in deze treinen die stipt op tijd rijden.


Stiekem ben ik niet een beetje, maar volop verliefd op Sayuri. Het meisje dat tot vrouw en Geisha opgroeit in de film: Memoirs of a Geisha. Ze luistert naar de naar Inari Shrine en ze is werkelijk schitterend, net als in de film. Ook ben ik verliefd op die feloranje poortjes, Tori zoals de Japanners die noemen. Dus reizen we verder naar Kyoto. De oude, oorspronkelijk voormalige keizerlijke hoofdstad, nu Tokyo. Op zoek naar de oranje poortjes en originele Geisha. De poortjes vind ik na aankomst in Kyoto. Een kilometers lang pad over de bergen met aan weerzijden tempelcomplexen en traditionele Japanse begraafplaatsen. Die overdekt worden door duizenden oranje poortjes waarvan sommigen zo dicht op elkaar staan dat het zonlicht er niet eens meer doorheen komt.

Na het pad en de Tori bezoeken we de wijk Gion in Kyoto. Dit is de plek waar de Okiya’s zijn. De ‘traditionele’ theehuizen waar Geisha’s hun ding doen. Overdag kun je in Gion goed terecht voor Maiko, Geisha’s in opleiding, en vanaf een uur of vijf kun je samen met de lokale Geisha-paparazzi op jacht. Met de kanttekening dat je er snel bij moet zijn. Want ze, de Geisha’s, zijn watervlug en cameraschuw. En een geweldig bewijs dat in de hightech wereld die Japan domineert nog zoveel tijd en aandacht wordt besteed aan dit stuk Japans cultureel erfgoed.

Uiteindelijk houden we aan ons Tokyo/Kyoto/Gion avontuur twee hele echte Geisha’s over met dito foto’s, wat strips en de ervaring van het plaatsen van onze eerste traditionele Japanse tatoeage. In het vliegtuig terug naar de redactie van Dance.nl bekijken we voldaan de oogst van anderhalve week Japan. Schitterende beelden, dito indrukken en geweldige mensen. In onze backpack de broodnodige Manga’s, wishingtablets, boekje met authentieke Japanse kalligrafie, 12” Daruma, musthaves, en anderhalve gigabite aan beeldmateriaal. En herinneringen aan een avontuur die ons letterlijk en figuurlijk op het lijf is geschreven!


Domo arragato gozajmas, Patrick-des.

txt & imgs Patrick Quispel