Justice maakt documentaire van Amerikaanse tour

Het is een opwindend kijkje achter de schermen, de dvd die Justice opnam tijdens hun Amerikaanse tour, eerder dit jaar. Mooi getiteld A Cross the Universe zien we een uur lang de meest afgeladen zalen volledig uit hun dak gaan op de elektronische rockshows waar Justice nu al jaren furore mee maakt. Nog opvallender zijn echter de momenten tussendoor; de chaos achter de schermen, de vreemde belevenissen ‘on the road’. En de nuchtere, soms bijna stoïcijnse houding van het duo Gaspard Augé en Xavier de Rosnay, dat alle hectiek met graagte over zich heen laat komen. Om soms iets te ver door te schieten. “Misschien dat ik volgende keer niet moet trouwen”, overdenkt Augé die drie weken in de States.

Best lekker eigenlijk, zo’n documentaire gevuld met rockclichés. Van een schietgrage tourmanager en geile groupies tot luxueuze zwembadfeestjes, een bandlid dat trouwt in Las Vegas en vlak na een show opgepakt worden door de politie. En dat terwijl A Cross the Universe maar één uur duurt, na afloop voelt het alsof je de volledige Justice-tour door de Verenigde Staten hebt meegemaakt. Augé legt uit dat ze aanvankelijk andere redenen hadden om hun tweede bezoek aan Amerika vast te leggen. “We maken in andere landen ook genoeg gekke dingen mee. Deze tour wilden we echter graag opnemen omdat het zo’n groot, uitgestrekt land is. Het ene moment rij je door de sneeuw, het andere moment zit je aan het strand. Visueel was het dus heel interessant om hier een tourverslag van te filmen, we konden verder niet voorspellen wat er allemaal zou gebeuren. Wat je op de dvd ziet is het proces van touren dat alle clichés veroorzaakt.”
“Je ziet ook maar een klein deel van de realiteit”, relativeert hij. “Je ziet nu één uur aan beeldmateriaal, terwijl er in totaal zo’n 200 uur is gefilmd. Dat is ook het interessante aan dit hele project. Bij een film schrijf je alles voordat het wordt gefilmd, bij een documentaire schrijf je het scenario pas als alles is geschoten. We hebben dus achteraf de beelden moeten selecteren, zodat je maar een klein stukje van de hele Justice-tour ziet…”

Wat onmiddellijk opvalt is de mateloze populariteit van Justice in Amerika. Van Madison Square Garden in New York tot de Hollywood Bowl in Los Angeles, en alle zalen en festivals die hier tussen liggen –overal staat het Franse duo voor een overenthousiaste massa. “Ik denk dat dit komt omdat ze daar niet een ontzettend grote elektronische scene hebben”, aldus Augé. “Wij hebben het publiek die kant op gekregen, omdat we de muziek met een soort rock-invalshoek presenteren. Het moest er vooral uitzien als een 70’s hardrockshow, dus een hele lading speakers op het podium en verder veel lichten. Zo wilden we de hitech-clichés van alle hedendaagse elektronische acts vermijden. Want om zoiets cools neer te zetten, dat is veel te duur, je hebt videoschermen nodig, lasers enzo. Genoeg andere acts hebben dat al op een geweldige manier gedaan, wij wilden juist iets tegenovergestelds doen. Gewoon een show die er rauw en minimaal uitziet, met een simpele setup en wit licht. Alsof je naar een film of theaterstuk zit te kijken, dat effect. We hebben ook een lichtman die in een theaterclub in Parijs heeft gewerkt, die is heel erg van de traditionele effecten, dat gaf onze setup iets heel herkenbaars, vooral voor Amerikanen die al jarenlang rockshows voorbij zien komen.”
Het overbekende Justice-kruis zorgde verder voor saamhorigheid. “We hebben altijd gehouden van de energie en intensiteit die je in de kerk kunt ervaren. In een club heb je hetzelfde effect, omdat het eenzelfde vorm van ‘gathering’ is, allemaal mensen kijkend in dezelfde richting. Het kruis verbeeldt die samenkomst van eensgezinden.”
Allemaal de neuzen één kant op, dat was nooit het kenmerk van de dancescene. Met acts als Chemical Brothers, Daft Punk en Justice kwam die concertmentaliteit weer terug in de elektronische muziek. “Yeah, maar het gaat ons niet om de aandacht”, zegt Augé. “Het is gewoon iets waar we altijd van hebben gehouden. Mensen komen niet naar een Justice-show om te dansen, dat is echt vervelend. Ik zou het in ieder geval vreselijk vinden als mensen naar ons zouden komen om cocktails te drinken enzo, het is veel leuker als ze met hun vuisten in de lucht staan te schreeuwen. Ja, een echte rocksfeer, dat past veel beter bij ons.”

Ook achter de schermen is het rock ‘n roll, zo blijkt op de dvd. Wanneer het duo vlak voor hun show wordt aangevallen door een gek met een stuk glas, moeten ze met bebloede handen het podium op. Na afloop van een overigens geweldige gig worden ze onmiddellijk ingerekend door de politie, samen met hun tourmanager (eerder in de documentaire al opgepakt voor wapenbezit) die de arrestatie van zijn artiesten probeert te voorkomen. “We hebben uiteindelijk maar een paar uur op het bureau gezeten”, vertelt Augé. “Het ging bij ons om pure zelfverdediging. Onze manager heeft wel een nacht in de cel doorgebracht, omdat hij een agent zou hebben aangevallen.”
Samen met de vrouwen, de drank en het wilde leven in de tourbus krijg je zo een vermakelijk beeld van touren in Amerika anno 2008. Augé heeft vooralsnog nergens spijt van. “Ik had misschien niet moeten trouwen”, grinnikt hij over die drankovergoten nacht in Las Vegas. “Toen we de volgende dag vertrokken, was die meid alweer verdwenen.”

De ruige shows en het chaotische tourleven geven Justice iets unieks. De Fransen hebben eigenschappen uit twee werelden -rockband en dance-act ineen. “Vanaf het begin hebben we geprobeerd van het ene extreme naar het andere te gaan”, verklaart Augé de muziek. “De ‘We Are Your Friends’-remix was echt een poppy track, toen kwam ‘Waters of Nazareth’, precies het tegenovergestelde, toen ‘D.A.N.C.E’, een uplifting dansnummer met heel kleurige clip, en toen ‘Stress’, een heel gewelddadig nummer met eenzelfde soort clip. Nu kan niemand meer voorspellen wat we gaan doen; de muziek en de beelden schieten van kleurrijk naar gewelddadig, dat geeft ons de vrijheid om te doen wat we willen.”
Nieuwe muziek hoeven we op korte termijn nog niet te verwachten. Justice tourt weliswaar al vier jaar, nog steeds hebben Augé en De Rosnay niet de tijd gevonden om de studio in te duiken. “We moeten eerst alles overdenken”, zegt Augé, in de wetenschap dat Justice geen haast hoeft te maken. “Wanneer je snel stijgt, kun je ook snel dalen. Wij hebben juist een heel langzame progressie doorgemaakt. We begonnen vijf jaar geleden met één single, hebben steeds de tijd genomen voor elke release en kwamen vorig jaar pas met ons album. Omdat we nooit echt een grote mainstream hit hebben gehad, zijn we ook geen ééndagsvlieg geworden. Zodoende kunnen we nu langzaam onze weg vervolgen, een ervaring rijker.”

A Cross the Universe, bestaande uit een dvd en een live-cd, ligt nu in de winkels. Justice doet vrijdag 19 december een dj-set op Radio Soulwaxmas in de Maassilo, Rotterdam.

txt Nico van der Plas