Muzikale moodswings van Martin Solveig

Voor de pure housefreak heeft hij misschien alweer afgedaan. Zijn hang naar commerciële, met pop flirtende dansmuziek heeft dj/producer Martin Solveig echter geen kwaad gedaan. De Fransman weet telkens een nieuw, origineel geluid te laten horen, van Afrikaanse ritmes tot invloeden uit de soul en funk. Tja, probeer dan maar eens een algemene term als electrohouse op zijn muziek te plakken, zijn vorig jaar verschenen derde album C'est la Vie gaat een stuk dieper. Zo is Solveig in eigen land allang niet zomaar een dj, maar een bekendheid van jewelste. “We zitten hier in talkshows”, lacht hij.

Wanneer we hem aan de lijn krijgen, is zijn dag gevuld met interviews, fotoshoots en nieuwe muziekprojecten. “Drukke dagen, ja, maar dan had je me vorig jaar eens moeten zien”, zegt Solveig. “Na de release van het nieuwe album ben ik twee verschillende dingen gaan ontwikkelen. Ten eerste mijn dj-kant; ik heb veel remixen laten maken, de clubby kant van het album. Daarnaast was het ook een elektronische popalbum, dat betekent ook live optreden. Erg spannend, ja, de eerste keer dat ik live optrad was ook meteen de albumrelease. Die bestond uit drie concerten in Parijs, samen met popband Maroon 5 -het was echt een gekkenhuis.”
De mensenmassa die Solveig met deze optredens op de been kreeg, deed hem beseffen dat hij meer was dan zomaar een dance-artiest. “In Frankrijk is dansmuziek sowieso al een stuk meer geaccepteerd dan in de rest van de wereld”, vertelt hij. “Dj's als David Guetta, Bob Sinclar en ikzelf zie je gewoon in talkshows, onze muziek wordt gedraaid door de grootste radiostations, het is hier hetzelfde als popmuziek. Best leuk, je kunt de gekste dingen doen, zoals optreden voor 45.000 man in Stade de France, terwijl je buiten Frankrijk als gewone dj wordt beschouwd.”
“Dat komt waarschijnlijk omdat er hier geen echte clubscene is”, vervolgt hij. “Of beter gezegd, een housescene. Wij zijn al heel snel voor een crossover gegaan, waardoor ons geluid meteen een veel groter publiek aansprak. Dat maakt dit land bijzonder; ik heb ondertussen veel gereisd, maar nergens is het zoals in Frankrijk, geloof mij.”

Het zoeken naar crossovers, dat heeft Solveig's muziek zeker gedefinieerd. Bij één zijn eerste producties, 'Heart of Africa' uit '99, maar ook het Africanism-project met Bob Sinclar, verwerkte hij al Afrikaanse muziek in degelijke housetracks. In 2003 klonken ineens heftige gitaren op zijn (club)hit 'Rocking Music', terwijl hij nu, vele hits later, een soulvol popgeluid laat horen op derde album C'est la Vie. Luister bijvoorbeeld naar single 'One 2 3 Four', een onmiskenbare Martin Solveig-hit, waar, zoals gezegd, echte housefreaks wellicht niets meer mee hebben.
“Ik besef me dat ik het erg moeilijk maak voor het publiek”, zegt hij. “Ik ben waarschijnlijk een beetje uit mijn house-jasje gegroeid, vooral als producer volg ik een beetje de moodswings die mij muzikaal beïnvloeden. Langzaam zijn die buien steeds verder geëvolueerd, dat zal altijd zo blijven gaan. En dat is verwarrend voor veel mensen; met 'Rocking Music' heb ik waarschijnlijk een hoop mensen die mij van de Africanism-tracks kenden verbaasd. Sommigen zeggen zelfs dat ik de house de rug heb toegekeerd, maar dat is zeker niet zo. House is juist een muziekstroming die altijd beweegt, zichzelf constant opnieuw uitvindt, daar heeft het zijn succes ook aan te danken. Wat dat betreft ben ik trouw gebleven aan die eerste liefde.”

Al kost dat weleens moeite. Voor C'est la Vie beleefde Solveig zelfs een kleine writer's block, plots kwam de inspiratie niet vanzelf. “Dit album kostte me anderhalf jaar, waarvan ik de eerste zes á negen maanden vrijwel niets heb gedaan”, lacht hij. “Toen kwam de titeltrack ineens naar boven, dat geluid beviel me zo dat de rest van de plaat vervolgens heel snel tot stand kwam. Ik moest alleen een bepaalde richting vinden, daar kon ik mee verder.”
“Voor mij was het belangrijk dat dit album niet vol kwam te staan met clubtracks”, verklaart hij die trage start. “Ik wilde iets compleets, een geluid waar ook buiten de club naar geluisterd kan worden. Veel fans van mij gaan namelijk niet naar clubs, mijn invloeden liggen daar ook niet voor honderd procent. Ik bedoel, ik laat me ook inspireren door kunst, film en literatuur -dat wilde ik terug laten komen in de muziek. Maar zulke persoonlijke dingen krijg je niet meteen getransformeerd naar de studio, ik had ditmaal echt mijn tijd nodig.”
Dat er vervolgens een complete live show uitrolde, was niet zijn plan. Buiten Frankrijk doet Solveig vooralsnog ook alleen dj-sets. “Ik wil in eigen land mijn eigen richting kunnen volgen, dat heeft mij gedefinieerd als artiest en me ook succes gebracht. Dat is echter moeilijk te vertalen naar, bijvoorbeeld, Engeland, daar zal een dj namelijk altijd een dj zijn. Ik begrijp dat en heb er wel vrede mee. Ik vind het allang een zegen dat ik als dj wereldwijd ben geaccepteerd, ik sta dit jaar in landen als Australië, Korea en Noord Amerika, maar ook Kroatië en Nederland -die variatie vind ik geweldig!”
En die live show, die komt vanzelf een keer bij ons langs, zo belooft hij. “Er moet nog een hoop worden verbeterd, pas dan durf ik meer met die show te gaan doen. Het lijkt me wel leuk om mijn twee levens, die als dj en live-artiest, samen te brengen. Het beste voorbeeld voor mij is ook de avonden die Soulwax en 2 Many DJ's doen, die Dewaele-broers zijn echt geniaal! Dat is precies de richting die ik op zou willen; eerst een live show met band, dan een dj-set...”

Waarschijnlijk blijft het dit jaar bij dj-sets en produceren. “Ik ben nu ook druk bezig allerlei remixen van mijn album te verzamelen. Aan het eind van het jaar moet hier een album van uitkomen, precies zoals ik ook bij mijn voorgaande albums steeds een club-editie uitbracht. Ditmaal komen er remixen op te staan van onder andere Fedde le Grand, Laidback Luke en Mason. Ja, veel Nederlandse namen, wat dat betreft past mijn geluid goed bij de Nederlandse housescene. Ik voel me er ook thuis; laatst stond ik nog met Laidback Luke op een feest in de Paradiso, dat ging echt helemaal los!”
“Zoals ik al zei, het is een eer om overal zo te worden verwelkomd. Als ik terugdenk aan tien jaar geleden, toen ik net begon, toen had ik nooit gedacht zo ver te komen. Ondertussen heb ik verschillende generaties in de dancescene gezien, ik heb vele coole nieuwe artiesten zien komen en gaan, dan ben ik blij dat het me is gelukt om er nog steeds te zijn. Want dat is waarschijnlijk het moeilijkste van deze hele scene. Een hit scoren is te doen, maar constant jezelf vernieuwen en relevant blijven, dat is niet iedereen gegund.”

Martin Solveig staat tijdens Koninginnenacht oa. op Loveland's T-Dansant Royale op het Stoperaplein in Amsterdam. Meer info op www.martinsolveig.com.

txt Nico van der Plas