Nathan Fake - Dansen of stilstaan en luisteren: allebei cool

In 2004 leek er opeens een roze gloed aan de horizon te gloren. Nathan Fake wist met het nummer The Sky Is Pink bij velen de juiste snaar te raken. Hij deed dit met een psychedelische mix die vaak wordt bestempeld als neoprog. Zelf houdt hij het liever simpel en noemt zijn muziek gewoon rock ‘n roll.

“Je moet een muzikant sowieso niet vragen wat voor muziek hij maakt”, vindt Fake. “Ik denk dat mijn muziek gewoon behoorlijk melodieus is en wel een zekere dikte heeft.” Op de dansvloer weet hij nogal eens te verrassen met een chaos aan trippende beats, waar niet iedereen even goed mee uit de voeten kan. “Meestal gaat het wel goed hoor. Ik vind het goed dansbaar... Het merendeel van de nummers de ik draai hebben gewoon 4/4 ritmes en zijn rond de 130 bpm, en dat zijn wat mij betreft de ideale condities om op te dansen.”

Eigenlijk heeft hij niet zoveel met clubs en is er dan ook niet te vinden als hij niet zelf moet draaien. “Ik denk ook niet dat clubs mensen inspireren om muziek te maken.” En om gewoon lekker los te gaan? “Ik vind het niet erg, mensen moeten lekker doen wat ze willen. Of dat nou hard uit hun dak gaan is, of stil staan en naar de muziek luisteren, het is allebei cool.’

Het tekenen op Border Community van James Holden in 2003 heeft hem in ieder geval geen windeieren gelegd. Voor een mannetje van 25 jaar uit het rustige Norfolk heeft hij nu al een CV waar je u tegen mag zeggen. “Ik denk niet dat mijn sound iets te maken heeft met waar ik vandaan kom. Toen ik jonger was luisterde iedereen uit mijn dorp naar hardhouse en shit.”
Toch is het met Nathan wel goed gekomen, zo werden de nummers van zijn plaat Drowning In A Sea Of Love al geremixt door Apparat, Fairmont en bevriende artiest Vincent Oliver. Als wederdienst voor deze laatstgenoemde remixte hij het nummer Cluods In The Haed (ja, die spelling klopt) dat uit zal komen op LOAF records.

“Hij had nog een remix van me tegoed voor het doen van Long Sunny van het laatste album en ik wilde al heel lang een van zijn nummers remixen”, vertelt hij. Een andere recente mix is van het nummer Dressed To Please van postrock band The Shocking Pinks op DFA. Dit label staat bekend als thuis voor veel acts die op het randje tussen elektronische muziek en rock balanceren, zoals bijvoorbeeld LCD Soundsystem en Hot Chip. Nathan vertelt: "The Shocking Pinks was een interessante remix, het origineel was een shoegaze/postrock-achtig ding en het was een uitdaging daar een techno track van te maken. Daarnaast kreeg ik niet de losse onderdelen van het nummer, maar de volledige master om zelf in stukken te hakken en dat maakte het extra boeiend.”

En dat terwijl hij eigenlijk helemaal geen liefhebber van remixen is. “Over het algemeen hou ik er niet van. Het kan soms wel lachen zijn, maar een andere versie maken van andermans nummer... en dat als doel op zich? Ik vind het concept behoorlijk bizar.”

De remixen van The Shocking Pinks en Vincent Oliver zijn te beluisteren op zijn MySpace site: www.myspace.com/nathancake.

txt Daniël Nagelkerke