Q&A Adam Beyer

Adam Beyer is al jaren hofleverancier van Awakenings. Deze zomer keert hij terug op het festival om z’n weer tot leven gewekte label Drumcode eens goed in het zonnetje te zetten. “Ik wilde voorkomen dat Drumcode een zachte dood zou sterven.”

“Waar heb ik die cd nou toch gelaten”, mompelt Adam Beyer (31) tussen twee antwoorden door. Al scharrelend door zijn studio pakt hij zijn spullen en platen bij elkaar voor een vliegreisje naar Brazilië. Even draaien aan de andere kant van de plas. En dan toch die journalist uit Nederland tussendoor te woord staan. Zo is Adam Beyer, altijd vriendelijk, altijd benaderbaar.
Geen wonder dat de Zweedse techno-dj bij Awakenings een toegangskaartje voor het leven heeft. Als we ons niet vergissen stond Beyer al zeventien keer op de flyer van het technofestijn.
“Awakenings is dan ook uniek”, vind Adam Beyer. “Nergens anders in de wereld organiseren ze een festival dat louter om techno draait. Alleen dat al maakt hun evenementen bijzonder. Het heeft ook een bijzonder trouw publiek, dat al jaren naar de feesten en het festival gaat. Je ziet sommige bezoekers ook meegroeien. Het publiek op Awakenings is meestal diverser qua leeftijd dan de techno crowds die ik elders op de wereld zie. In andere landen zoals Italië lijkt het soms wel verboden voor mensen boven de dertig om uit te gaan. Daar zie je eigenlijk alleen maar jonge mensen in de clubs.”

Zelf ben je inmiddels 31. Merk je dat je muzieksmaak of stijl door het ouder worden is veranderd?
“Niet echt. Toen ik begon met dj-en, draaide ik van alles. Daarna heb ik een periode gehad dat ik me beperkte tot één stijl, maar daar kreeg ik al snel schoon genoeg van. Toen werd het een zaak om een ander soort boekingen te krijgen. Niet alleen meer voor die harde technosound, maar gigs waar ik ook andere stijlen kon draaien. Dat is gelukt.”

Je hebt onlangs in een interview gezegd dat minimal de techno heeft gered. Wat bedoelde je daarmee?
“In de jaren negentig werd techno door zichzelf opgegeten. Ik zag op een gegeven moment alleen nog maar jongens op feesten. De meisjes bleven weg. En daarmee ook de fun. Techno dreigde een stijl voor een nerdy elite te worden. Toen kwam minimal en zag ik ineens mensen op techno dansen op een mooi strand in Ibiza in plaats van in donkere kelders. Dankzij minimal werd er een nieuw publiek aangeboord en stroomde nieuw bloed de scene binnen. Ook muzikaal gezien. Er is nu veel meer diepte in technoproducties. En arrangeren werd ineens weer belangrijk.”

Er verschijnen na jaren winterslaap nu weer veel singles op Drumcode. Waarom ben je in 2002 vrijwel gestopt met het label?
“Drumcode is nooit echt gestopt, al heb ik wel flink op de rem getrapt. Ik raakte destijds verveeld met de ontwikkeling van techno en had geen zin meer in het label. Drumcode paste niet bij de sound die toen in de mode was en ik wilde voorkomen dat het label een zachte dood zou sterven. Inmiddels heb ik een hele plank vol met goede nummers staan. Niet alleen van mezelf, maar ook van allerlei buitenlandse vrienden. Dat is het voordeel van veel draaien, je maakt overal vrienden die ook goede muziek blijken te maken. Drumcode is nu veel meer internationaal.”

txt René Passet