Q&A Boys Noize

Al op zijn 26e presenteert Alex Ridha, één van de grootste spelers in de hedendaagse elektronische muziek, zijn tweede langspeler, Power. De Duitser heeft er reeds een decennium als dj/producer op zitten en kan, samen met namen als Erol Alkan en Justice, worden beschouwd als een nieuw ras artiesten dat met talloze muzikale invloeden een nieuw, opwindend genre heeft gecreëerd. “Ik probeer nooit vies en ruig te klinken, zo komt het er gewoon uit.”

Goedemiddag Alex!
(lachend) “Goedemorgen! Ik heb het vannacht nogal laat gemaakt in de studio, was druk met remixen en productiewerk voor het nieuwe Gonzales album. Als ik eenmaal bezig ben, ben ik niet te stoppen.”

Zo lijkt het al tien jaar te gaan, je bent al sinds je 16e bezig met muziek.
“Ik ben altijd gek op beats geweest. Als kind luisterde ik al naar de platencollectie van mijn broer. Toen zat ik nog niet in de elektronische muziek, als drummer luisterde ik veel naar Nirvana en Guns 'n Roses. Toen ik ging produceren, werden elektronische beats echter steeds interessanter vanwege de eindeloze mogelijkheden. Zodra ik het door had hoe ik ermee kon werken, bleken die beats een niet te stoppen passie.”

Is jouw ruige stijl een resultaat van die oude liefde voor rock 'n roll?
“Waarschijnlijk. Toen ik begon met het kopen van elektronische muziek op vinyl ging ik al meteen voor de dingen met geloopte samples en ruige randjes. Voor mij is het belangrijk dat ik de vibe en ziel van de muziek voel, ik heb niet zo veel met extreem gepolijste producties. Dat geldt ook voor mijn eigen geluid; ik probeer nooit vies en ruig te klinken, zo komt het er gewoon uit.”

Het klinkt in ieder geval totaal anders dan de techno waar we in de jaren 90 mee zijn opgegroeid. Raakte je verveeld met de bestaande genres?
“Heel erg! De techno die eind jaren 90 populair was, was snel, schranz en bovenal zeer eentonig. Ik wilde iets doen dat nog niet eerder was gedaan, iets uitdagends dat de reeds bestaande genres op een nieuwe manier terug zou laten komen. Ik hou ervan om buiten die hokjes te denken, wat dat betreft voelde het ook zeer natuurlijk om remixen en producties te doen voor Depeche Mode, Black Eyed Peas, Marilyn Manson, Kaiser Chiefs en Snoop Dogg. Ik wil geen enkele stijl buitensluiten, daarom werk ik net zo graag met rockers of rappers -die hele fusie van genres en elektronische invloeden heeft de toekomst van muziek alleen maar interessanter gemaakt.”

Hoe belangrijk is jouw tweede album Power hierbij?
“Ach, het gekke is, ik was nooit van plan een album te maken. Ik vind albums niet echt belangrijk, ze worden over het algemeen alleen verkocht aan vinyl dj's, het is tenslotte niet muziek die mijn moeder zou kopen. En uiteindelijk luisteren mensen meestal maar één of twee nummers. Daarom vertellen mijn albums nooit een verhaal ofzo, ik denk er eigenlijk niet teveel over na. Toen ik bezig was met productiewerk voor Snoop Dogg kreeg ik echter wat ideeën voor een paar nieuwe tracks. Nadat ik ruim dertig andere dingen had gemaakt, dacht ik: ok, dit zou een nieuw album kunnen zijn. Daar ben ik toen mee aan de slag gegaan; sommige tracks kwamen langzaam tot stand, anderen had ik in een dag gemaakt. Vervolgens kreeg ik goeie reacties in de clubs. Dat is toch wel de beste plek om pure feedback te krijgen. En daarom maak ik ook Boys Noize-muziek; niet om een album uit te kunnen brengen, maar voor de optredens. Alles draait om de show.”

Boys Noize: donderdag 22 oktober in de Melkweg.

txt Leontine de Reede
img Michael Maier