Features + Interviews01 september 2007
Quince - Muziek op gevoel
Het nieuwste talent aan de Nederlandse techno-horizon is Quince. Tegelijk is dat ook een verouderde term, de Utrechtse producer Bram Sluiter is namelijk al een tijdje bezig. Dankzij optredens op Awakenings Festival, Solid Grooves en andere techno-gelegenheden begint zijn naam nu echter pas goed door te dringen tot het grote publiek. Een mooie carrière ligt in het verschiet, al blijft de als diëtist werkzame Sluiter er nuchter onder. Ach, produceren klinkt interessant, maar is eigenlijk niet veel meer dan in een stoffige zolder aan wat knopjes draaien.
Maar toch, een album (En.vi.sion) uitbrengen op het gerenommeerde Amsterdamse technolabel Delsin, loftuitingen van djs als Laurent Garnier en Dave Clarke, dan ben je op de goede weg. Ja, het gaat nu wel steeds harder, aldus de 26-jarige producer. In september komt er een release op Music Man, en later doe ik optredens op Awakenings, Kozzmozz en wat andere buitenlandse feesten. Dat is echt supercool, mijn carrière lijkt nu ook internationaal door te zetten.
Terwijl de Utrechtenaar aanvankelijk niet eens zo nodig het podium opwilde. Bij Delsin werd me aangeraden om misschien toch iets te doen naast het produceren. Dat is goede pr, en je verdient er ook nog wat aan, van alleen muziek maken wordt je namelijk niet rijk. Dus ik ben livesets gaan doen, en dat was erg leuk, maar begon mij op gegeven moment wel tegen te staan. Je zit dan namelijk erg vast aan je gebruikelijke assortiment nummers, en hoe cool het ook is om mensen op jouw muziek uit hun dak te zien gaan, je krijgt toch het gevoel dat je steeds hetzelfde trucje uithaalt.
En zo begon Sluiter na jaren produceren ook met plaatjes draaien. Ja, best gek, bij veel mensen verloopt het andersom. Ik heb echter nooit behoefte gehad om te djen; tijdens mijn studie had ik daar ook helemaal geen geld voor. Produceren lukte nog wel, op een geleende laptop, maar geld voor zon hele setup en dan ook nog platen kopen, dat haalde ik niet. Ik heb het vak ondertussen wel geleerd in de clubs, en heb nu ook thuis draaitafels staan. Ik dacht eerst dat ik het niet echt leuk zou vinden om te draaien, maar het bevalt me eigenlijk steeds beter.
Wil niet zeggen dat ik nu voor altijd met muziek bezig zal zijn, aldus de nog altijd als diëtist werkzame producer. Mijn werk in het ziekenhuis is weer iets heel anders, maar bevalt me prima. Het leuke daarvan is dat je veel met mensen bezig bent. Vind ik erg leuk om te doen, want produceren klinkt heel interessant, maar is niet veel meer dan in een stoffige zolder aan wat knopjes draaien. En voor mij geldt ook dat ik niet altijd inspiratie heb; soms maak ik twee maanden niets fatsoenlijks, soms meerdere tracks in een paar dagen. Als ik fulltime muziek zou maken, zou ik die inspiratie moeten afdwingen, dat zie ik niet zitten. Nee, muziek maken doe ik op gevoel, zo moet het blijven.
txt Nico van der Plas







