Sebastien Tellier - Moderne romantiek uit de Franse school

Frankrijk beleeft deze maand ongetwijfeld haar meest opvallende vertegenwoordiger op het Eurovisie Songfestival. Want Sebastien Tellier is niet zomaar een liedjesschrijver, het is vooral een onverbeterlijke geilneef met vooruitstrevende muzikale gedachten. Niet voor niets liet hij zijn onlangs uitgebrachte album Sexuality produceren door Guy-Manuel de Homem-Christo van Daft Punk, resulterend in zwoele doch futuristisch klinkende slaapkamermuziek. Op audiëntie bij de Parijzenaar voor een zinnenprikkelend gesprek.

En die is nog niet eens begonnen, of de toon is al gezet. Terwijl de Fransman (grote baard, lang vettig haar) een jointje rolt, valt zijn oog onmiddellijk op een Private-advertentie in APE Magazine. “Aha!” klinkt het tevreden, met een paar schaars geklede dames lijkt het blad nu al goedgekeurd in de ogen van Tellier. En dat terwijl APE zich vooral richt op elektronische muziek, een stijl waar hij als songwriter onlangs pas echt mee aan de slag is gegaan.
“Ik zit een beetje in een bizarre situatie. In Frankrijk kenden ze me altijd als intellectueel, een chansonnier, maar door dit album ben ik ineens een trendy figuur geworden, iemand die mooie schoenen en hippe shirts moet dragen om zijn imago hoog te houden. Terwijl ik gewoon een populaire muzikant wil zijn, geen rockster, dat neemt veel te veel druk met zich mee. Ik wil mensen gewoon mee kunnen nemen in mijn wereld, daar doe ik het voor.”

Dat de wereld van Tellier vooral draait om het liefdesspel, dat moge na beluistering van Sexuality wel duidelijk zijn. “Het is de warmte van seks in zwoele electronica”, zegt hij over de plaat. “De beste relaties drijven op goede seks. Daar heb je twee personen voor nodig die lief en aardig voor elkaar zijn, dan kun je jaren van elkaar genieten. Met muziek is het net zo; dit zijn nummers die zacht en zwoel klinken, ze ademen liefde, dat is het beste geluid voor een duurzame relatie.”

Nieuw was de keuze om zijn muziek volledig elektronisch te laten klinken. “Ik was wel bekend in de elektronische scene, maar maakte tot nu toe vooral akoestisch klinkende albums, vaak geschaard onder de noemer folk. Daar raakte ik op uitgekeken; volgens mij zijn op traditionele instrumenten als gitaar en bas alle noten nu wel gespeeld. Ja, een nieuwe melodie kun je altijd wel vinden, maar echt nieuwe klanken krijg je niet meer, alles wordt gerecycled. Om echt iets nieuws te creeeren moet je tegenwoordig kijken naar de productie van muziek, dat is technologie die zich nog ontwikkelt. Voor mij zijn computers en synthesizers de enige toekomst van muziek.”

De keuze voor Daft Punk-helft Guy-Manuel de Homem-Christo was vervolgens snel gemaakt. “De elektronische muziekscene in Parijs is erg klein, iedereen kent elkaar. En ik was al heel lang fan van Daft Punk, Guy-Manuel is voor mij een soort god. Toen zij een nummer van mij in hun film gebruikten was ik logischerwijs blij, het was een bevestiging dat ze mijn muziek ook leuk vinden. En met het sex-concept voor dit album in mijn hoofd, wist ik dat Guy-Manuel de enige was die de plaat kon produceren. Veel Europese producers luisteren namelijk met hun hoofd, Guy-Manuel is volgens mij de enige die met zijn onderlichaam luistert, snap je?”

Hoe Tellier zijn onderlichaam-muziek op het Songfestival wilt verkopen, daar denkt hij nog over na. “Ik was vooral verrast dat ze me hebben gevraagd. Maar nu ga ik er iets moois van maken natuurlijk. Het liefst iets met een rivier van ijs, waarbij ik in een ijsfontein sta. Net als Paris Hilton, die op een feest in een champagneglas zat, zoiets lijkt me geweldig, ik weet alleen niet of het financieel mogelijk is. Ik zou ook wat naakte vrouwen erbij willen hebben, maar ja, het is een familieshow, ik zal niet alles voor mekaar krijgen.”

De zanger volgt in ieder geval een rijke traditie, voor de beste slaapkamermuziek moest je tenslotte altijd al bij de Fransen zijn. “Nou, zelf heb ik van alles geluisterd hoor”, grinnikt hij. “Als tiener deed ik het graag op Appetite for Destruction van Guns ’n Roses, tegenwoordig luister ik veel Marvin Gaye, Prince of, zoals laatst, Jimi Hendrix, ook erg fijn. En dat er op mijn muziek wordt gevreeën, dat is natuurlijk een heerlijk idee, al is deze plaat niet helemaal voor het moment zelf. Liever vlak ervoor, tijdens de laatste minuten van de verleiding. Je moet het begin van de nacht afwachten, verliefd zijn en een fles champagne openen, dát is het perfecte moment voor deze plaat.”

txt Nico van der Plas