Terry Francis
Vaste kracht van de Londense housescene

Terry Francis heeft zich goed staande gehouden in deze nieuwe tijden. Zijn gevarieerde geluid is nog altijd actueel en past eigenlijk precies in de mix van minimal techno en Chicago en New York-gestijlde (deep)house die je tegenwoordig hoort. Voor Francis overigens niet iets waar hij bewust mee bezig is; deze oudgediende draait al jaren zijn eigen geluid, is vanaf de eerste avond verbonden aan de fameuze club Fabric en heeft daarna langzaam de rest van de wereld verovert. Tijd voor een kort gesprek met de 43-jarige Londenaar, die vrijdag 24 april weer eens te bewonderen is in Amsterdam, ditmaal in Studio 80 tijdens Playground.

Het zijn drukke dagen voor Terry Francis. Moeilijk bereikbaar, constant onderweg, zo ook wanneer wij hem te spreken krijgen. Of beter gezegd, níet te spreken krijgen, de eerste paar dagen gaat de telefoon tevergeefs over in Londen. “Ja sorry, ik was net terug van een paar gigs in Amerika, ik bleef maar in slaap vallen! Maar goed, het was wel leuk daar, eerst draaien in San Francisco, waar ik veel oude vrienden heb gezien, daarna nog naar Los Angeles en New York geweest. Toen moest ik vrijdag nog naar Kroatië om op zaterdag weer in de Fabric te draaien. Een druk weekje ja, dat is niet altijd zo, normaal draai ik alleen in het weekend.”
“En ik ben nu ook nog bezig met wat studiowerk, samen met mijn vaste co-producer John Beer”, vervolgt hij. “Er staan nu al zo'n negen tracks in de steiger, allemaal bedoeld voor een album waar ik het al enkele jaren over heb. Maar het gaat nu eindelijk gebeuren! Even een kwestie van doorzetten en verder concentreren op mijn gigs binnen en buiten Londen. Met Wiggle vieren we dit jaar ook het 15-jarig bestaan, daar gaan we een beetje mee touren -genoeg slapeloze nachten in het verschiet dus.”
Hierover gesproken, clubavond Wiggle, die Francis samen met dj's Eddie Richards en Nathan Coles in '94 startte, is nog altijd mateloos populair. Zeker nu de house sounds uit Chicago en New York een soort wedergeboorte beleven. “Tja, ik geloof dat wij altijd al dat geluid hebben gedraaid, een combi van house en tech. Muziek blijft toch wel in een rondje gaan; ik zoek ook altijd nieuwe geluiden om ze te verwerken in onze stijl, ik ben blij dat veel mensen dat nu ook weer doen. Al weet ik niet of je moet spreken van een nieuwe stijl. Er komt op het moment gewoon weer erg veel goede muziek uit, de producties zijn beter dan ooit. Maar nieuw? Laten we zeggen dat veel nieuwe muziek weer in mijn gedachtengang past.”

Zo klinkt in heel Londen steeds meer het geluid waar Francis al jaren mee bezig is. “De laatste tijd was het vooral minimal hier, maar ik geloof dat die bubbel nu wel is gebarsten. Er zijn zeker dj's die dat geluid erg goed vertegenwoordigen, maar je hebt er ook genoeg die simpelweg op die welbekende 'bandwagon' zijn gesprongen. Echt saaie muziek komt daar vanaf! Het lijkt nu zelfs mainstream te gaan worden, met clubs in (het welgestelde) West End die het ook programmeren. Maar zoals ik al zei: hypes zijn onzin, het draait om muziek, niet één stroming. Ik zie gelukkig steeds meer openminded mensen. Veel jonge gasten die het authentieke house-geluid verwerken in coole producties. Ondertussen blijf ik alles verwerken in mijn sets en clubavond, daar ligt nog altijd mijn kracht.”
Dat wil zeggen, zolang hij niet teveel jetlags te verwerken krijgt. “Tja, ik zal het nu even rustig aan moeten doen; komende week alleen een gig in Birmingham en de Fabric, dat valt mee. Ik zorg er ook voor dat ik in april wakker ben tijdens mijn bezoek aan Amsterdam. Al rook ik daar altijd graag wat, een mooie bonus aan mijn avonden in Nederland, haha!”

Playground: Vrijdag 24 april 2009 in Studio 80, Amsterdam, met oa. Terry Francis, Eric de Man en Eric B Young. Meer info op www.studio80.nl.

txt Nico van der Plas