ADE, hoop van het Amsterdamse nachtleven

De 16e editie van het Amsterdam Dance Event was misschien wel de meest succesvolle ooit. Een uitgebreid partyprogramma, vele panels en discussies, maar ook meer dj's dan ooit die aanwezig waren op de inmiddels wereldwijd gerenommeerde danceconferentie. Precies wat het door regelgeving geterroriseerde Amsterdamse nachtleven nodig had.

 

Een paar jaar geleden was het ADE nog slechts drie dagen feest, met overdag wat zakelijke meetings en panels. Nu begint het hele circus al op woensdag, wanneer 's middags een lange rij voor conferentiecentrum Felix Meritis onderstreept dat iedereen zo snel mogelijk aan de slag wilt. Begrijpelijk, het programma is dit jaar groter dan ooit, wil je tussendoor nog wat zakelijke deals sluiten, zul je je tijd goed moeten verdelen.

 

Met zo'n 3.000 danceprofessionals over de vloer worden die deals ook ruimschoots gesloten. Verspreid door de Felix Meritis en The Dylan Hotel zie je gedurende de hele dag druk discussiërende mensen; video's tonend, muziek afspelend, flyers of ander promomateriaal tevoorschijn toverend. Zoals al vaker is gezegd, het ADE is de meest zakelijke conferentie, serieuzer dan bijvoorbeeld het Miami Winter Music Conference, maar tegelijk muzikaal ook interessanter dan Sónar in Barcelona.

 

Interessant
En het ADE breidt uit. Dit jaar een grote tent op het Leidseplein waar op de zogenaamde ADE University lezingen worden gegeven, terwijl iets verderop in De Balie dagenlang muziektechnologie wordt besproken tijdens het festivalonderdeel Music & Bits.
Interessant op de woensdag is het vooral in de Felix Meritis, waar Dave Clarke een ontmoeting heeft met Boy George. Beiden fan van elkaar wordt het weliswaar geen scherpe discussie, maar een interview waarin het leven, de carrière en daaropvolgende neerval wordt besproken. Boy George, inmiddels bezig met een tweede jeugd als dj, zegt zich als herboren te voelen, Clarke knikt begrijpelijk.

 

Pijnlijk
In dezelfde zaal is die avond ook het Amsterdam Dance Debat. Geleid door nachtburgemeester Isis wordt er gesproken met figuren uit het hoofdstedelijke nachtleven, de conclusie is niet best: Amsterdam lijdt onder de BTW-verhoging, vroege sluitingstijden en overdreven regelgeving voor festivals. Wanneer iemand uit het publiek vraagt of er nog iets positiefs te melden is, blijft het pijnlijk stil.

Het ADE lijkt de enige hoop. De gemeente steunt de conferentie, die de dagen hierna constant druk bezet blijft. Hoogtepunten zijn voor iedereen anders; een plaat die wordt getekend door een groot label, dat geweldige feest met Laurent Garnier in de Paradiso, die instore bij Concrete met Henrik Schwarz, een interessant Q&A met Carl Cox, de bekendmaking van de DJ Top 100 (voor het eerst in Amsterdam!), die kookwedstrijd met o.a. dj's Dubfire, Seth Troxler en John Acquaviva, of toch Plastikman in de HMH (een show die gemengde reacties opriep, was het nou geniaal of teleurstellend?).

 

Volwassen behandeling
Hoe dan ook, vijf dagen lang gebeurt overal wel iets. Amsterdam ademt dance en dat is iets waar de gemeente zich over achter de oren mag krabben. Want een muziekindustrie die zoveel toeristen naar de stad weet te trekken (alle hotels zaten deze dagen volgeboekt) verdient een volwassen behandeling, geen kinderachtige, metropool-onwaardige sluitingstijden voor clubs die eigenlijk nooit overlast veroorzaken.

Naast het feit dat het ADE zich dit jaar zowel zakelijk als op partygebied heeft overtroffen is dit hopelijk een extra effect dat het evenement heeft gesorteerd. Dat het nachtleven (dat zoals het woord al suggereert moet kunnen leven in de nacht) de vrijheid krijgt die het nodig heeft. Als het ergens nodig is, is het wel in Amsterdam, een stad die dag en nacht hoort te bruisen -zoals het ADE deze dagen weer heeft laten zien.

 

txt Nico van der Plas