American Gangster

Regie: Ridley Scott
Cast: Denzel Washington, Russel Crowe, Cuba Gooding Jr.

Ridley Scott (Blade Runner, Alien, Gladiator) heeft de oversteek gemaakt naar de gangster-film en valt al meteen in de eerste scene met de deur in huis. We zien Frank (Denzel Washington) een vastgebonden persoon onderdompelen in benzine, zet hem in brand en schiet hem uiteindelijk dood. Cut. De toon is gezet. Ridley laat zijn film wat grof ogen. De kleuren zijn niet scherp, maar eerder dof en gauw. Hierdoor krijgt de film een algeheel rauw en ongepolijst karakter.


In American Gangster volgen we twee personages. De een is Frank Lucas, een zwarte crimineel, die opgevoed is door Bumpy Johnston. Bumpy had een gedeelte van Harlem onder zijn hoede. Na diens dood neemt Frank het over, maar zijn ambities reiken verder dan die van zijn voorganger. Frank wil de marktleider worden in de heroine-markt. Hij wil dit bewerkstelligen door de middenman uit te schakelen. Zodoende kan hij de verkoopprijs verlagen en de concurrentie de baas worden.
Het tweede karakter, Richie Roberts (Russel Crowe), een blanke politieagent, die een van de weinige oprechte agenten is binnen een corrupt politiecorps. Richie is zo eerlijk dat hij zijn grootste vondst, $987.000 in ongemerkte biljetten, inlevert als bewijsmateriaal. Dit wordt hem niet in dank afgenomen door zijn collega’s, die er wel wat anders mee hadden willen doen. Hierdoor wil niemand meer met hem samenwerken en krijgt Richie de opdracht om een eigen team op te zetten om de drugsmaffia op te rollen.

De twee hoofdrollen komen dus tegenover elkaar te staan, de vraag voor de kijker is wie van de twee zijn doel zal behalen. Deze tegenstellingen vinden we wel meer terug in de film. Zo zijn beide karakter elkaars tegenpolen. De een is rijk en geeft veel om zijn familie, maar wordt omgeven door dood en verderf. De ander is oprecht en niet corrupt, maar is wel bevriend met leden van de maffia en gaat constant met willekeurige dames naar bed. Wat het acteer werk betreft, speelt Denzel zoals Denzel altijd speelt. Goed, maar niet beter of slechter dan anders. Helaas geldt hetzelfde voor Russel Crowe.

Toch is deze film, waarbij de uitkomst al ver vooruit te beamen is, geen seconde saai. Het is een verhaal dat je niet loslaat. De film is namelijk verhalend zeer sterk. Inmiddels heb ik deze film al zeven keer gezien. De eerste keer was ik niet overtuigd. Het was in mijn ogen een zwarte Scarface en niet meer dan dat. Inmiddels ben ik afgestapt van mijn geloof. Als ik één seconde van de film zie, dan kan ik het niet laten om de hele film af te kijken. Het verhalend vermogen van de film is namelijk onwijs verslavend.

txt St0rm