Battle in Seattle

Regie: Stuart Townsend
Cast: Martin Henderson, Michelle Rodriguez, Woody Harrelson, CharlizeTheron, Jennifer Carpenter, André Benjamin, Ray Liotta, Rade Serbedzija

De uitspraak “Battle of Seattle” klinkt ons wellicht minder bekend in de oren dan voor de gemiddelde Amerikaan. Ik heb er nog nooit van gehoord. In november 1999 schijnen er in Seattle heftige rellen plaats gevonden te hebben die de moeite waard zijn voor een verfilming, dat vind althans regisseur Townsend, die ook het script voor de film schreef.

Het doel van het protest is de kwade praktijken van de World Trade Organization tegen te werken. Maar dan wel op een vredige manier. Dat laatste lukt echter maar in zeer beperkte mate.
De WTO wordt vanaf minuut één als pispaal aangeduid door vermelding van allerlei feiten en wetenswaardigheden over haar malafide werkwijze, zoals onderdrukking van ontwikkelingslanden en prijsafspraken binnen de Westerse wereld. Zodra we op de hoogte zijn van al deze feiten en getallen wordt het tijd om de karkaters te introduceren (die trouwens fictief zijn). De leider van de rebellen, de ME’er, de vrouw van de ME’er, de burgemeester en nog vele anderen. Allemaal worden ze door de camera gevolgd tijdens hun acties.

Terwijl de rellen vredig horen te verlopen, loopt de situatie echter steeds verder uit de hand. Door enkele verkeerde beslissingen aan de top, verandert Seattle in een slagveld. De acties zijn het sterkste punt van de film. De rellen ogen zo reëel dat wij als kijker midden op het slagveld staan en de gummiknuppels proberen te ontwijken.

De acties zijn dus gelukt en vervelen is er niet bij. Toch heb ik enkele bezwaren met deze historische reconstructie. Het eerste probleem is dat er zoveel karkaters in de film aanwezig zijn, dat het moeilijk is om met een karakter mee te leven. Hierdoor bekijk je de acties van de karakters uit een neutrale ooghoek. Dit terwijl de film ons in een bepaald perspectief probeert te drukken. En dit is dan ook mijn tweede bezwaar. Als wij evenals de rebellen een afkeer dienen te hebben jegens de WTO, dan hebben we meer nodig dan enkele feitjes aan het begin. Als Townsend ervoor had gekozen om één van de karakters als slachtoffer van de WTO te portretteren, dan was de film vele malen krachtiger geweest.

txt St0rm