Cirque Excentrique versiert de boel

Elke eerste zaterdag van de maand weet partyminnend Amsterdam waar het moet wezen: in Club Up, ofwel De Kring! Bedacht door de broers Job en Joris-Jan Reuten (What is Happening Here) is hier drie jaar geleden Cirque Excentrique gelanceerd. Vanaf dag één werden zij bijgestaan door dj Saskia Rocks en dj/acteur/vrouwenmagneet Egbert Jan Weeber, ook wel bekend als Eggie. Hij had al eens liggen dromen over een eigen maandelijkse feestje in de binnenstad van zijn home town, Amsterdam, met allemaal mensen die best van een geintje houden. De gebroeder Reuten boden uitkomst met Cirque Excentrique: een circus van mensen in allerlei soorten en maten die één ding met elkaar gemeen hebben en dat is de welwillendheid om je gekste outfits uit de kast te halen. Want tja, in je normale kloffie kom je er natuurlijk niet in…

Als je deel uitmaakt van de incrowd, weet je een kleine week van tevoren wat het thema is van de eerstvolgende Cirque Excentrique. Deze keer was dat ‘Berlin Wall’, omdat het deze maand precies 20 jaar geleden is dat de muur in Berlijn is gevallen. Je kon dus verkleed gaan als punker, kraker, soldaat, kapitalist of een andere originele creatie bedenken. Als het maar wat met het thema te maken had. Want als je met z’n allen enigszins verkleed bent, schept dat toch stiekem wel een band… Om nog maar niet te spreken over schminkaholic Job die bij binnenkomst iedereen nog wat meer opsmukt. Als je dolgraag een ster of engeltje op je wang wilt hebben, kan dat, maar ach, je kunt die Job ook lekker zijn gang laten gaan. Hij maakt er gegarandeerd iets moois van.
Eenmaal binnen werd de pret even gedrukt, want het was deze keer een drukte van jewelste. Kennelijk weet half Amsterdam nu van het bestaan van dit excentrieke feestje af. Misschien dat dit ondermeer te wijten is aan de vermelding in de agenda van het stadsmagazine NL20 of de lange rij die voor de ingang staat waardoor voorbijgangers denken van “hey, hier is vast een gaaf feestje”! En tja, dat is toch stiekem wel een beetje jammer. Hoewel er in tijden van crisis geld verdiend moet worden en zoveel mogelijk mensen worden binnengelaten, is een teveel aan feestminnende bezoekers ook weer niet de bedoeling.
Maar misschien dat het deze avond ook iets had te maken met de niet zo dansbare muziek in de kleine zaal. Door twee vage punkers werd hier vooral Duitse, elektronische muziek gedraaid dat toch niet echt gewaardeerd werd door het merendeel van het publiek. Nee, dan kon je beter naar de andere zaal gaan voor een lekkere mix aan classics van Haddaway, Snap!, Michael Jackson en Simply Red tot aan hippe houseplaatjes van nu.
De tafels die in de grote zaal stonden uitgestald stonden dan ook bomvol. Niet zozeer met lege glazen, maar eerder met fanatieke dansers die nog als de dag van gisteren de dansjes kenden die bij bepaalde plaatjes (lijken te) horen…
In de kleine zaal ging men op een gegeven moment ook over op het draaien van oude krakers in een nieuw jasje en dat maakte het feest toch weer enorm geslaagd. Dat je je ogen uitkeek omdat je iemand zag in een varkenspak (de enkeling die wel had gehoord over Cirque Excentrique, maar uiteraard niet op de hoogte was van het thema van deze editie) of een groepje vrijgevochten guerrillastrijders, maakt zo’n avond alleen maar mooier.

Kortom, Cirque Excentrique is een gouden formule die niet geheim kan blijven en enorm aanslaat. Het heeft alleen ook zijn mindere kant, want door de grote populariteit heb je nu niet meteen de ruimte om lekker te dansen. Wellicht dat een iets grote locatie voor de volgende edities een uitkomst kan bieden…

txt Fabienne Robben
imgs Arthur de Smidt (kijk hier voor meer foto's)