Disco3000 @ Trouw, Urban Tribe

Op naar Trouw. Het is zaterdag 24 april en we maken ons gereed voor een avondje Disco3000. Niet zomaar een avondje want vanavond krijgen we naar het genoegen van velen de toch wel zeldzame kans om Moodymann aka Kenny Dixon Jr. live aan de knoppen te zien draaien. Zo vaak komt het niet voor in Nederland dat er zich de mogelijkheid voordoet om dit op deze wijze te mogen ervaren. Samen met met zijn compagnons Stingray en Tony 'Shake' Shakir vormen zij het trio 'Urban Tribe'.

Wanneer we bij het voormalige complex van de gelijknamige krant aan de Wibautstraat in Amsterdam arriveren, is de ruimte tussen de de dranghekken gevuld met een zigzaggende rij van enthousiaste gegadigden.
De 'doorbitch' aan de deur verleent ons na een korte salvo aan vragen de doorgang en we lopen naar beneden om na een klantvriendelijke gastvrije manier van fouilleren ons richting de garderobe te begeven. Tot nu toe een soepel verloop waar vele clubs en poppodia nog een puntje aan kunnen zuigen.

Boven in de rookruimte waar de muziek uit de zaal op lichter volume dan daarbinnen uit de boxen is te horen, kunnen we er per direct niet omheen dat er al stevig wordt gediscussieerd en gespeculeerd over de nog te beginnen toegift door de drie uit Detroit. Het is toch altijd gissen en vissen als er geruchten rond gaan en je niet weet wat je mag verwachten.
Uit de gesprekken die gevoerd worden valt ons op dat iedereen ergens op hoopt, maar niemand er zeker van is of ze datgene zullen krijgen waar ze voor gekomen zijn. Verschillende verhalen over de schaarse belevenissen uit eerdere optredens van het collectief doen vermoeden dat het nog weleens heel wat anders zou kunnen worden dan wat je ervan zou denken. Het blijft spannend en de voornamelijk opgedraafde Moodymann-fans schijnen er toch behoorlijke zin in te hebben.

Het wordt tijd om de rokerslounge te verlaten en het geluid uit de grotere speakers op te zoeken.
Antal bouwt er een feestje van en de dansvloer die in eerste instantie nog een aantal open plekken vertoont begint al spoedig vol te lopen. De dansbare platen houden het publiek in beweging. House en Disco lijken hun weg weer te vinden en beginnen ook bij de jongeren onder de elektronische muziekliefhebbers hun opmars op te doen. Armen zwaaien in het rond, heupen worden geschud en hier en daar vliegen de euforische kreten sporadisch door de lucht. Antal krijgt krediet en deze is welverdiend.

Achter de booth, op het podium, mag tijdens een dj-set in de regel gedanst worden. Vandaag is dat anders. Op de verhoging staat een tafel opgesteld met laptops en andere apparatuur ten behoeve van de main-act. De grote, naar verhouding smalle, lange zaal die een sfeervolle fusie tussen disco en industrie met zich meebrengt, wordt daardoor minder bruikbaar voor de dansende onder ons waardoor er op de vloer in hoog tempo een drukte ontstaat. Bij aanvang van het optreden waar iedereen op zit te wachten, is het steeds moeilijker om nog een rustig plekje te bemachtigen.

Het is begonnen. Het licht dimt en de show gaat van start. Tijdens de aankondiging betreden de heren van Urban Tribe het podium en worden ze hartelijk verwelkomd en toegefloten door de juichende menigte. Gemaskerd(en Moodymann natuurlijk verdekt opgesteld onder zijn extra grote capuchon) neemt de equipe plaats achter hun instrumenten. Het geluid van gesampelde vocalen verzorgt de intro.
Langzaam komt het in beweging, maar het is in ieder geval in gang. Aandachtig luisteren we naar de opbouw in de opening en wachten we vol spanning af om straks keihard te kunnen grooven.
Het jeukt onder de zolen, het zweet slaat op de palmpjes, maar de voetjes blijven aan het oppervlak en het gros van de handjes bungelt slapjes langs het lichaam of blijven verborgen in de broekzakken gestoken.
Veel distortion, van de hak op de tak, dan weer dubby, om daarna weer in hoog tempo door te dreunen. De muzikale uitlaat van de heren heeft meer de kenmerken van een elektronische band-concert. Verkoelde avant-garde waarmee de honger naar de warmte van Detroit Disco en funkende House niet wordt gestild. De trek naar peukies blijkt voor de meesten onder het rokende deel van de aanwezigen sterker te zijn dan de behoefte naar het op te zien treden van hun helden. De creaties van Urban Tribe lijken niet bepaald naar hun smaak te zijn. Ze verlaten de zaal en nemen plaats in de ruimte vol van tabaksrook. En wie een boodschap wilt brengen, ziet de kans het toilet te bezoeken.

Muzikaal gezien is het niet slecht, maar de terechte twijfel heerst en we vragen ons af of een aangelegenheid genaamd Disco3000 op de zaterdagavond in Trouw niet beter geprogrammeerd had kunnen worden als het gaat om de keuze in volgorde van de line-up, dan wel de samenstelling hiervan. Wij krijgen het gevoel dat de avond niet de uitwerking krijgt die het verdiend.

Zodra San Proper en Antal nogmaals de plaatjes mogen draaien is het ijs weer gebroken, is het weer feest en wordt er weer stevig gedanst, terwijl er aan de zijlijn nog even stellig na wordt gepraat over de voorgaande act.
De gezelligheid keert terug, we laten los waar we ons de afgelopen uren teveel mee bezig hebben gehouden en concentreren ons op de heerlijk tunes die Proper en Antal aan het gehoor brengen en feesten verder tot in de late uurtjes..

DJ-sets of live-optredens, je weet het nooit. Maar de volgende keer dat we Moodymann kunnen meemaken, kijken we er naar uit om hem gewoon weer een paar schijfjes voorzien van zijn eigen geweldige soulvolle producties op te zien leggen.


txt Asrin Sapoetra
img Ape Archief