Housen op winterfestival Source on ice

Zaterdag 27 februari 2010, het zou voor mij de eerste keer Source worden. Bepakt en bezakt met oneindig veel goede verhalen over Source festival afgelopen zomer begon ik op een regenachtige dag mijn reis richting het festivalterrein. Met wat kleine aanpassingen aan mijn dagelijkse kloffie beoordeelde ik mezelf als ‘winterproof’ en klaar voor een goed potje house.

Aangekomen op het terrein was, ondanks de aanhoudende regen, mijn humeur geen steek veranderd. Het terrein zag er overzichtelijk klein uit en was voorzien van twee tenten, een iglo, kluisjes en de overige ongein. Gezien de geringe onderlinge afstanden beloofde het een compact dagje te worden; een positief gegeven gezien dit in deze context gelijk staat aan een verhoogde hoeveelheid danstijd.

Het eerste dat ons te wachten stond was het halen van een kluisje, muntjes en bier. Toen we alle drie deze zaken van onze checklist konden strepen was het tijd om een degelijke acclimatisatieslag te slaan. Dit zouden we doen al beginnend in de paperdome (de kleine tent), de plek waar San Proper en Tom Trago de muziek verzorgde aan de hand van zang, tamboerijnen en zo nu en dan een voorzichtige groove. Een gezellige en bovenal ontspannen binnenkomer. Het feestelijke voorkomen van vrijwel honderd procent van de festivalgangers vulde deze muzikale stand van zaken goed aan en zorgde voor een sfeervol geheel. Na kort genoten te hebben van de twee Amsterdamse artiesten werd er een klein intermezzo ingelast in de paperdome, een prima gelegenheid om eens te gaan kijken in de grote tent, alwaar Supermayer een vier uur durende set zou weggeven.

In de grote tent viel vrijwel direct op dat er zich een behoorlijke verkeersdrukte had weten te manifesteren, met een onrustig verloop als gevolg. Echter was het, na ook hier korte tijd geacclimatiseerd te hebben, goed te doen en kon er bewogen worden. Dit was alleen niet wat de mensen op dit tijdstip bezighield. Er werd veelal gepraat en weinig gedanst, dit kan zowel hebben gelegen aan het volume in het midden van de tent ofwel de ietwat tamme sound die voortkwam uit de speakers. Desalniettemin was hier het moment aangebroken dat Supermayer de decks over zou nemen en de greep over het publiek zou pakken. Het publiek - dat duidelijk klaar was voor vernieuwing - juichte de mannen uit Westfalen dan ook hartelijk toe.

Tegen mijn verwachtingen in ging de set van Supermayer door in de voorgaande lijn van Stefan Benneman en brachten zij niet direct de omschakeling waar ik stiekem op had gehoopt. Enerzijds geen gegeven waar ik te vlot over moest oordelen gezien de tijdsduur die hun set betrof, anderzijds werden mijn verwachtingen na ruim een uur nog niet nagekomen. Ik besloot wederom de gezelligheid van de paperdome op te zoeken.

Hier aangekomen begon Melon zojuist aan zijn set, de set die mij globaal gezien het meest heeft geraakt over de gehele dag. Het tempo bleef er over het algemeen lekker in de er kon goed geswingd worden. De grote wisseltruc bleek aldus een sterke zet te zijn geweest en de paperdome zou de rest van de avond de juiste plek zijn om een wat intieme draai aan het festival te geven.

De uren die hierop volgde hebben zichzelf eigenlijk in sneltreinvaart weten af te spelen. Een aaneenschakeling van dansen in de paperdome en hangen rondom de paperdome, bij de bar en iglo, heeft de overhand weten te nemen van de avond. Dit gepaard met een hoop gezellige mensen en dansbare platen van voornamelijk Rick Wade wisten de avond rond te maken tot het moment kwam dat de klok elf wees. Het einde was een feit. Of was dit wel zo? Een uur later stond ik, alsof ik van de ene naar de andere ruimte gesprongen was, op een after die bij eenieder van de bezoekers ongetwijfeld nog een behoorlijke tijd vers in het geheugen zal blijven. Ik dwaal af, dit verhaal houden jullie van me tegoed maar voor nu blijft het bij een open eind.

Al met al is Source on ice in mijn optiek best geslaagd, het is geen perfecte editie geweest voor de organisatoren maar er was voor eenieder toch voldoende vertier te vinden. De muziek had op bepaalde momenten iets meer de overhand moeten nemen waardoor het publiek waarschijnlijk ook losser was gekomen. Dit is iets waar een volgende editie ongetwijfeld sterker van gaat worden, er zal in ieder geval animo genoeg zijn!

txt & imgs Erik Schouten