IJskoude primeur in kruipruimte stadhuis Utrecht

Wat is de teleurstelling groot als we horen dat de locatie van het Oud&Nieuwfeest Space is the Place is gewijzigd. De Toren van Babel, die in het nieuwe jaar tegen de vlakte gaat, is door de Utrechtse burgervader verboden omdat er volgens hem onvoldoende politie kan worden ingezet om de veiligheid en openbare orde te handhaven. Mokkend geven we hem gelijk: safety first! Helaas pindakaas dus. Organisatie Supernatural vindt op de valreep een nieuw onderkomen in de oude Fellini/De voormalige Nachtburgemeester.

De club ondergaat momenteel een extreme home make-over en dus hebben de feestgangers van Space is the Place een primeurtje te pakken. Terwijl de Dom twaalf keer klinkt en het vuurwerk ons om de oren vliegt voor het Utrechtse stadhuis verblijdt een groepje barmannen van Space is the Place ons met een vijftal dozen vuurwerk. Na een kwartier vol ‘oooohs’, ‘aaaaaaahs’ en ‘wows’, doen een stijve nek en de kou ons de trappen afdalen naar de ‘kruipruimte’ van het stadhuis.

De club ziet er verrassend af en volwassen uit. Nergens zijn stille getuigen van een verbouwing te ontdekken, op de losse wandpanelen in de electro-ruimte na dan. Verder zijn er weinig spacey attributen te bekennen. Geen fluo-verf (waar we ons stiekem op verheugd hadden) en geen freaky alien-koppen aan de muur. Maar hé, muggenziften laten we over aan de ambtenaren een paar verdiepingen hoger. Wat ons ook verrast is de gevoelstemperatuur van de nieuwbakken club, die is niet al te aangenaam. Dat vestje houden we maar aan dus. Rest ons niets anders ons heil te zoeken in het inpandige Café Ché waar wij ons opwarmen met een stevige mojito.

Aangestoken door de Latijns Amerikaanse sferen lopen we heupwiegend door naar de Brazilian Beats-ruimte die eerder aanvoelt als de hoogvlakten van Patagonië. Tot vreugde van de dj’s zetten we een chacha/salsa-mash up in die al gauw bijval krijgt van aangevlogen paradijsvogels. Komen die stijldanslessen van de middelbare school ook weer eens van pas!

We hoppen via de inmiddels goed gevulde funky area naar de electro-ruimte. Mede door de kou had Nuno dos Santo een zware kluif aan het opwarmen van de eerste feestgangers. Echt druk wordt het pas rond half 3 en wanneer Nuno de Fred Falke-remix van The Whitest Boy Alive erin knalt, lijkt het feest pas echt van de grond af te komen. Ronnie ‘Hammond’ en Pitto zetten de funky toon voort die, eerlijk is eerlijk, ons wat te eentonig in de oren klinkt. De overige feestende mensenmassa lijkt dit niet te deren en feest er op los alsof er geen 1 januari is.

Het buitenaardse gehalte mag dan laag zijn geweest (misschien zijn ze alsnog geland op het dak van De Toren van Babel), er zijn toch enkele bezoekers te spotten die de tijd hebben genomen om een hoofddeksel met voelsprieten te knutselen van zilverfolie. Anders dan de naam doet verwachten zien we hier geen feestgangers met verwijde pupillen, lurkend aan flesjes water. Het publiek is een zeer bonte mix van alle leeftijden: van hippe Tivoli-meisjes met stoute panty’s en sneakers tot oude vedettes gehuld in broeken met geperste vouw en zonnebril in het haar die los gaan op de swingende tracks van het Metro DJ Team.

Ondanks het feit dat we de blijven wachten op ‘3,2,1 ignition, lift off’, mag Space is the Place zichzelf een geslaagd feest noemen dat zich vooral laat kenmerken door een relaxte en ontspannen sfeer en dito mensen. En dat ontbeert het Nederlandse uitgaansleven nog wel eens. Hopelijk is met de warme eensgezinde vibe van Space is the Place de toon gezet voor 2010!

txt Elisabeth van de Grift