KrancK im Felde - Raven in de regen

Afgelopen zaterdag vond op het Utrechtse industrieterrein Lage Weide het allereerste KrancK im Felde plaats. De weersvoorspellingen beloofde niet veel goeds en de regen voerde de boventoon. Maar de festivalgangers lieten zien dat ze niet van suiker zijn en maakten er een gemoedelijk feestje van.

Donkere wolken hangen dreigend boven het festivalterrein. Een paar honderd bezoekers staan verspreid over de twee mainstages ‘Feld’ en ‘Zelt’ en een kleine stage ‘Ambulanz’ helemaal achterin. De sfeer lijkt er nog niet helemaal in te zitten en wanneer er een regenbui losbarst zoekt iedereen beschutting onder de twee (te kleine) tenten die op het terrein staan.

Het lijkt de trend voor de rest van de dag te zijn. De weergoden teisteren het festival de hele middag met korte regenbuitjes waardoor de allereerste editie van Kranckfestival wat last heeft van opstartproblemen. Maar tegen het einde van de middag komt daar verandering in: het wordt iets drukker en onder de beats Harry Axt en de stevige sound van Wesdex komt het publiek langzaam los en gaan de eerste handjes voorzichtig de lucht in.

Aan het begin van de avond lijken de Kranck-bezoekers de regen zo goed als vergeten te zijn en klinken de eerste zweverige tonen van Kollektiv Turmstrasse. Het duo, bestaande uit Christian Hilscher en Nico Plagemann, weet het publiek in zijn greep te krijgen met fijne, diepe sounds en stevige beats.
Klein minpuntje is dat er muziek van een andere stage door de set van de mannen heen klinkt. Maar veel festivalgangers lijken dit niet eens door te hebben en feesten rustig door.

Een paar meter verder klinkt totaal andere muziek. Hier laat de Rotterdamse nachtburgemeester Jules Deelder zijn muzikale kant zien. Strak in het pak, haren gladgekamd en niet één keer opkijkend naar het publiek draait hij rustig zijn jazzplaatjes. Het publiek staat er een beetje onwennig bij maar kan de muziek van de Rotterdammer wel waarderen.

Toch kiest het overgrote deel voor een van de twee mainstages. Het publiek is ondertussen enthousiaster en degenen die niet langer in de regen wilden staan zijn naar huis. De diehard feestbeesten zijn over en er hangt een eensgezinde, gemoedelijke en intieme sfeer. De regen valt inmiddels non-stop uit de lucht, maar de poncho’s worden aangetrokken en de Kranckgangers hebben er duidelijk zin in.

Het festival wordt afgesloten door niemand minder dan cocoon-dj Egbert. De festivalgangers gaan nog even helemaal los en blijven na de laatste klanken vol energie achter. Veel Kranckgangers zijn dan ook nog lang niet uit gefeest en trekken massaal naar de after in de Poema. Samen met hun nieuwe festivalvrienden zullen ze tot in de vroege uurtjes doorgaan. Zo komt er toch nog een mooi einde aan een festival dat wat flauwtjes begon.

txt: Lotte Elbrink
imgs: KrancK archive