Reviews + Partyreports
Lovedance 2009 || Reunite and dance!
04 december 2009
Op 1 december is het Wereld Aids Dag en op die dag moet je genieten van je blakende gezondheid, zij het onder één voorwaarde
Ga dansen en geef! Doneer geld aan de het Aidsfonds, want alleen dan kunnen zij hun heldhaftige en noodzakelijke werk blijven voortzetten! Jaarlijks worden er door heel Nederland diverse evenementen georganiseerd die voor dit goede doel geld willen collecteren. Petje af voor al deze organisaties, al moet gezegd worden dat er toch het meest werd uitgekeken naar de nieuwe editie van Lovedance in de Amsterdamse poptempel Paradiso. Eén keer per jaar prijkt dit feestje weer op de kalenders van feestminnende Amsterdammers en een bezoekje aan de Paradiso maakt al snel duidelijk dat dat niet voor niets is!
Met grote namen als de souldiva Jocelyn Brown, de Nederlandse band Vengaboys (jaja, still alive and kicking!) en de populaire dj Joost van Bellen, was het om negen uur al een drukte van jewelste in de voormalige kerk. Bij binnenkomst leek het net of je op een afterparty van de Gay Pride terecht was gekomen. Eén en al extravagante uitgedoste gays sprongen in de rondte, terwijl een dozijn hooggehakte, sexy geklede travestieten zich ertussen door probeerden te wurmen. Eenmaal in de grote zaal viel je mond nog verder open van verbazing. Want door levensgrote posters, mooie lichtinstallaties en gigantische kroonluchters werd je hartelijk verwelkomd. En dat voor een feestje op een gewone doordeweekse avond Nee, de organisatie van Lovedance weet wel hoe ze het aan moet pakken!
Ook in de kleine zalen was het druk en beregezellig. Hier speelden de wat kleinere namen en kon je kennismaken met allerlei experimentele genres. Een travestiet bijvoorbeeld met enkele mannelijke dansers in slip als achtergronddansers deed je denken aan Little Britain, maar of ze nou echt goed kon zingen? Nee, al was het wel erg grappig! Ze begon lief en schattig, maar na een paar deuntjes, schreeuwde ze het uit van woede Een kruising tussen het poezelige Aqua en Nirvana!
Terug naar de grote zaal, want daar zouden de Vengaboys weer eens van zich laten horen. Alle vier de bandleden kwamen op, hadden amper iets aan, net als het merendeel van het publiek overigens, en deden net alsof ze live zongen. Maar schijn bedriegt. Want ze zaten er toch wel een paar keer met hun lippen naast
Nee, dan het optreden van de souldiva Jocelyn Brown. Voordat de zangeres on stage kwam, werd er een kruk neergezet en dat terwijl ze maar twee nummers zou zingen. Maar toen ze de bühne op kwam lopen, nam je haar niets meer kwalijk. Met haar forse postuur is Jocelyn gewoon de mannelijke versie van Solomon Burke! Maar goed, daar gaat het natuurlijk niet om, haar vocale kunsten zijn veel belangrijker. En zingen, dat kan ze nog steeds als de beste. Want zodra ze haar keel opendeed was iedereen stil. Wat een power, wat een stem, wat een geweldig mens! Binnen een minuut kreeg ze iedereen aan het dansen met de kraker van een hit Always There en daarna ging ze vrolijk verder met Somebody Elses Guy. Dit tweede nummer brak wereldwijd door dankzij ons kikkerlandje vertelt ze erbij. Want eerst werd het in Nederland een nummer 1-hit voordat het aansloeg in de rest van de wereld. Jammer genoeg bleef het bij een kort, maar zeker krachtig optreden van Jocelyn. Maar iedereen was nu echt los en daar maakte Joost van Bellen op het eind van de avond dankbaar gebruik van!
txt Fabienne Robben













