Motor rockt de Waerdse Tempel

Wat krijg je als je verlaten polderwegen, een kleine zaal, twee acts, een dj en een handjevol publiek bij elkaar zet? Het antwoord: DeepRood in de Waerdse Tempel op 2 april.

Het is 23.30 uur en we arriveren, na een rit over donkere polderwegen, op een enorme parkeerplaats met enkele auto’s. Naast ons een vrij groot gebouw, de Waerdse Tempel. Van buiten ziet het er wat donker uit. Zijn we in de war?

Nee dus, de ingang van de kleine zaal blijkt ietwat verstopt aan de zijkant te zitten. Binnengekomen is het aangenaam warm, maar rustig. Geen rijen te bekennen, wel een muntenautomaat. Met afgeladen zakken (1 munt 1 euro) lopen we de zaal binnen.

Het eerste wat opvalt is de ruimte. Klein, maar knus. Ondanks deze kleine ruimte is het behoorlijk leeg in de zaal, maar wat niet is kan nog komen! De muziek staat nog wat zacht, maar er wordt ook opgebouwd op het podium. Om 0.00 uur komt het besef dat het niet druk is, maar ook niet zal worden. Na 0.00 uur kom je immers de Waerdse Tempel niet meer binnen… Beseffen zo weinig mensen dat MOTOR vanavond een liveset gaat weggeven?!

Voor het zover is, mogen eerst The Black Oysters hun kunsten vertonen. De omschrijving die op de site werd gegeven van de Waerdse Tempel is een ellenlang verhaal waarbij ik me geen voorstelling kan maken. Verwachtingen: geen, we gaan er volledig blanco in.

Een verrassend begin: elektronische muziek, een didgeridoo, drums… Wat is dit?! Het blijkt dat The Black Oysters een act neerzetten die mijn hokjesgeest dwingt niet meer hokkerig te zijn. Het is punk met electro, metalinvloeden en nog veel meer muziekstijlen in een grote mix. Een combinatie die mij nog niet bekend was, maar aangenaam verrast! Ik hoor invloeden van rauwe, smerige electro, maar ook Marilyn Manson-achtige klanken.
De nummers hebben tempo en de mannen op het podium (twee stuks) geven zich duidelijk helemaal. Wat een heerlijk vernieuwend geluid! Dit gepaard met alleszins aardige visuals, maakt het een genot om te kijken en luisteren. Aan het einde echter een teleurstellend slotnummer. Het is ondefinieerbaar en doet afbreuk aan een verder ontzettend goed optreden. Het is ze vergeven.

Dan hetgeen waar we voor zijn gekomen: MOTOR.
MOTOR doet zijn naam eer aan met geluiden die ervoor zorgen dat je zin krijgt om heel hard over de Duitse autobahn te gaan rijden. Wat hebben de mensen die er vanavond niet zijn een pech dat ze dit moeten missen!
De sfeer is een tikkeltje duister, underground en intiem. Het voelt alsof MOTOR op een privéfeestje staat te draaien in de kelder bij een vriend thuis. Tijdens de set komt een groot deel van de nummers van het album KLUNK langs, het gas wordt niet losgelaten de felle, flitsende lampen maken het plaatje compleet.

Mijn verwachtingen waren torenhoog en zijn meer dan waargemaakt. Wat jammer dat de set maar één uur duurt, dit had de hele nacht door moeten gaan!

Na MOTOR is het nog niet afgelopen, hoewel een groot deel van het publiek daar anders over denkt. Jammer, want zij missen het sluitstuk; de eenzame kers op de heerlijke taart. Guy Sharp staat voor een publiek dat op twee handen te tellen is, maar laat zich niet kennen en zet een waanzinnig goede set neer. Foutloos, goede platen, opzwepend! De lucky few die er nog zijn krijgen een afsluiter zoals het hoort na een avond vol vernieuwing . Het valt nu pas echt op dat het geluid helemaal in orde is. Ondanks het geringe publiek klonk het van het begin tot eind meer dan prima, goed in verhouding. Geen bassen die je omver blazen, maar gewoon afgestemd op de rest zoals het hoort! Een verademing!

De vragen blijven… Maakt onbekend onbemind? Zijn er teveel andere feesten vanavond voor de technoliefhebber? Ongelooflijk dat er zo weinig publiek op zo’n goede act afkomt! Trouwens, met hetgeen The Black Oysters brachten had ook menig metal/ punk/ rauwe electro liefhebber zich thuisgevoeld op deze avond!
Feit is dat de optredende acts stuk voor stuk een stampvolle zaal verdienen die compleet losgaat op hetgeen hen gebracht wordt!

txt Amber Witteman
imgs Leroy Vlaming