Paaspop waardige opener festivalseizoen

Paaspop in Schijndel is de jaarlijkse opener van het festivalseizoen. Een ware kruisbestuiving van muziekstijlen, zo kopten we al eerder over Paaspop. Was het werkelijk een waardige opener en vruchtbare kruisbestuiving of verwerd de kruisbestuiving tot hooikoorts en gooiden de weergoden roet in het water? Dance.nl was ter plaatse.

Zaterdag: geduld op de proef gesteld, techno en druppels
Regen, dat kwam er Paaspop zaterdag veelvuldig uit de lucht vallen. Gelukkig niet ’s middags want het festival beleefde een stroperige start met indrukwekkende wachtrijen voor de poorten van het festival. Een organisatorisch drama dat ongetwijfeld intern besproken zal worden. Extern werd er wat geklaagd, maar ontstond geen paniek. De lucht was nog droog en men had er zin in: het eerste festival van het seizoen!
En daar sta je dan, eenmaal binnen zichtbaar zoekend naar je soepele danspassen van vorige zomer. Enigszins zenuwachtig voor de nieuwe artiesten die het deze zomer zeker gaan worden en die je dus nú al gezien wil hebben. Wordt dit het jaar dat theater en cabaret doorbreken als volwaardige festivalelementen?
Op Paaspop waren alle elementen aanwezig, maar de aandacht op zaterdag ging toch voornamelijk uit naar de fenomenale techno line-up in de Extrema area. Joris Voorn draaide een liefhebbers set. Genieten voor puristen die drie platen door elkaar hoorden vloeien, maar ook genieten van Daft Punk in de mix. Op papier stak de opbouw in de line-up goddelijk in elkaar. Wink nam het stokje van Voorn over en gaf het daarna door aan Derrick May, die het afsluiten van de avond vervolgens overliet aan Dave Clarke. Vier ‘zekerheidjes’ op een rij…en dan vergeet ik nog bijna te vermelden dat Remy op respectvolle wijze de avond opengooide. Buiten had het veelvuldig geregend, maar daar was binnen niets van te merken. Het festivalseizoen is geopend!

Zondag: een droge kruisbestuiving van muziekstijlen
Na de galavoorstelling in de Extrema area op zaterdag zou je bijna vergeten dat Paaspop nog meer te bieden heeft. De zondag bood uitkomst. Kijk eens verder dan je neus lang is. Ga bijvoorbeeld eens bij Acda en de Munnik kijken. Best gezellig en zelfs de dancefanaat kent een paar nummers en misschien zelfs enkele regels tekst. Behalve het laatste nummer. Ik had nooit verwacht door Acda en de Munnik verrast te worden, maar terwijl de gehele mainstage een gezellige meezinger verwachtte, besloot het duo af te sluiten met een onbekend dichtsel. Vreemd!
Verrast worden, dat was eigenlijk iets meer voor het programma in de Restolounge. Originele acts als Bonaparte en La Caravan Passe. Geweldige acts, zelfs overheersende frietlucht kon hen niet deren.
De afsluiter tenslotte - het toetje op een waardig eerste festival van het jaar - was voor Erol Alkan. De Extrema tent had deze zondag lang stilgestaan. Het begon veelbelovend met een leuk optreden van The Opposites en een ‘Warp-achtige’ (lees: lekker vaag gekraak en gebeuk) set van Promo. Helaas konden later zowel D.I.M., Brodinski als Medhi vs Dzar niet bekoren. Overstuurde filters en zenuwachtig getik zonder ziel. Maar gelukkig was daar Erol Alkan. De man die van alle markten thuis is en ook waardig weet af te sluiten. Geniale loops en stevige bassen die ervoor zorgden dat er nog eenmaal danspassen te zien waren. Door vermoeidheid nog even stijfjes als een dag eerder, maar de kop was eraf!

txt Rob de Bruyn
img Kimberley van Nuland