Rockers; leuke electro voor de kids

Afgelopen vrijdag was het zover. De eerste editie van clubavond Rockers maakte zijn intrede in Watt. Op de website van Watt stond een niet al te bescheiden tekst over de artiesten die tijdens deze avond hun muziek ten gehore zullen brengen. Of beter gezegd, de grootheden van de toekomst. The Bloody Beetroots, Sick boy en Tom Deluxx: ze waren er allemaal.

Vol goede moed betrad ik Watt. Ik had al opgemerkt dat de beveiligers flink aan het fouilleren waren geslagen. Of beter gezegd, ze waren zichzelf op een hongerlente aan het voorbereiden door al het eten en drinken van de bezoekers in beslag te nemen. Ik stopte daarom mijn koekjes (die ik voor de terugreis had meegenomen) in één van mijn binnenzakjes en liet mij gewillig fouilleren. En zie daar, ik dartelde vrolijk met mijn koekjes Watt binnen.

Ik vroeg me af waarom er zo fanatiek werd gefouilleerd. Is het publiek zo agressief, drugsverslaafd en/of gewelddadig?? Met mijn billen op elkaar geknepen, loop ik met mijn metgezel de grote zaal binnen…
En zie daar! Niets geen zware jongens van de verhalen van Donald Duck, maar een feest dat mij terug doet denken aan mijn middelbare schoolfeesten. Meisjes en jongens van een jaar of 17 hebben 'the time of their lives'. Meisjes heupwiegen er stevig op los en de jongens proberen –tevergeefs- hun booties op de juiste momenten van links naar rechts te bewegen. Sick Boy draait een combinatie van house en electro, met als hoogtepunt het nummer ‘Riverside’ van Sidney Samson. De handjes van het publiek gaan omhoog en iedereen is door het dolle heen. Een groepje jongens begint al springend ‘HEE,.. HEE,.. HEE’ op de maat te gillen, in de hoop dat dit door de hele zaal wordt overgenomen. En ja, dat lukte deels.

Ik daarentegen, voel me niet op mijn plek. Ik ga met mijn metgezel achter in de zaal staan, bij de verhogingen. We denken daar onze heil te kunnen zoeken, omdat blijkbaar alle ‘oudjes’ zich daar manifesteren. Bij wijze van ‘de broers en zussen houden een oogje in het zeil’. Maar ik heb geen zusje of broertje om op te passen, dus ook dit heeft geen kans van slagen.

We proberen het bij de basement, de kleinere zaal van Watt. In de basement (Foktop) is het de hele avond rustig. En dat terwijl er kwalitatief veel betere muziek/electro wordt gedraaid. Geen remixen van top 40-liedjes of herhalingen van dezelfde nummers zoals in de grote zaal ten gehore wordt gebracht, wat misschien een reden is dat het publiek de basement links laat liggen. Gelukkig hebben de mensen die er zijn het naar hun zin en wordt er ook hier nog flink gedanst.

De avond is een grote chocoladetaart met The Bloody Beetroots als slagroom. Alleen had ik het uitgedroogde stukje taart gekregen. Het publiek ging –vooral bij The Bloody Beetroots- uit zijn dak. Na afloop van het feest hebben de meeste jongens en meisjes waarschijnlijk een tijd lang vol adrenaline –en een voldane glimlach- wakker in bed gelegen.
Dit is duidelijk een ontzettend leuk feest als je 17 jaar bent en je lekker wilt dansen en sjansen op niet te moeilijke electro. Maar als je de twintig bent gepasseerd, kun je beter naar één van de andere dansavonden van Watt gaan.

txt Kelly Leeuwis
img Kelly Leeuwis & Bloody Beetroots Archief