Vision Festival: dansen op 1000 meter hoogte

Na drie jaar afwezigheid vond op 28 en 29 augustus de dertiende editie van het Vision Festival plaats in de Zwitserse Alpen, en wel op een skipiste op 1000 meter hoogte. Vision Festival streeft – zoals de naam al doet vermoeden – naar ‘visie’, naar “gleichgesinnten Freunden und einer gemeinsamen Vision die alle teilen.” Dance.nl bezocht dit unieke festival en genoot met volle teugen van de prachtige locatie, de ontspannen sfeer en de line-up die ieder minimal/techno hart sneller liet kloppen.

Werd op donderdag 26 augustus nog de warmste nacht van het jaar gemeten in Zwitserland (om 05.00 uur nog 27 graden), zo werd de dag voorafgaand aan het festival getekend door veel regen en kou (boven in de regenachtige bergen zakte de temperatuur onder de 10 graden Celsius). Bange vermoedens worden bewaarheid bij betreding van het festivalterrein: één grote en vooral erg glibberige modderbende. Maar, ondanks dat het terrein praktisch onbegaanbaar is en het werkelijk erg koud (en wisselvalig) is, staat het publiek te dansen - zij het ietwat voorzichtig – en is de sfeer opperbest.

Het festivalterrein is ruim opgezet: naast de twee tenten en een open air-podium, zijn er tenten waar vermoeide en verkleumde danceliefhebbers kunnen chillen, staan er hier en daar vuurkorven om koude handen en benen te verwarmen, is er een uitgebreid foodcourt en zijn er areas versierd met lampionnen die er in het donker prachtig uitzien (en bij daglicht uitzicht bieden op de Thunersee). Naast al dit moois staat er midden op het terrein een soort zwembad dat, zo blijkt even later, dienst doet als een fontein - maar dan van vuur. Opvallend zijn verder de diaprojectoren: een staat gericht op de grote tent en voorziet deze telkens van een ander patroon, de ander is gericht op bomen en gras en zorgt ook hier voor een interessant lijnenspel.

En de muziek? Waar naar toe gaan met zo’n vette line-up? Een korte impressie: Manon (tevens medeorganisatrice van het festival) zet een steengoede set neer met heerlijke plaatjes, de Duitse technokoning Sven Väth bouwt zijn set rustig op met veel warme beats en de volgende ochtend klinkt Pantha du Prince’s live-set waanzinnig lekker op het inmiddels zonovergoten festivalterrein. Afsluiters van het festival zijn Richie Hawtin en Magda, beiden zullen een vier uur durende set draaien. Voor de verandering staat Richie eens alleen in de dj-booth en het handjevol Minus- en Cocoonafgevaardigden die op het podium staan, komen nauwelijks in de booth. Hilarisch is Väth, die op zijn karakteristieke clowneske manier tijdens Richie’s set het publiek vermaakt door op het podium te dansen en uiteindelijk halsbrekende toeren uithaalt om van het podium af te klimmen – in het publiek.

Een kort bezoek aan Magda in de tent leert dat, ondanks Magda’s karakteristieke diepe bassen, het publiek blijkbaar liever in het zonnetje staat, want in de tent is het erg rustig. Even later, zo’n anderhalf á twee uur in Richie’s set, verschijnt Magda op het hoofdpodium, en het wordt duidelijk dat zij Richie gaat vergezellen in de dj-booth. Menig minimal-hart zal sneller zijn gaan kloppen: een onverwachte b2b van Magda en Richie! Echter, Richie’s Mac wordt vervangen door die van Magda en de twee gaan omstebeurt plaatjes draaien van Magda’s computer. Deze onverwachte wending komt de sfeer, die al opperbest is, ten goede. Het wordt zo mogelijk nog ontspanner en gezelliger op het terrein. Maar, het moet gezegd: muzikaal gezien laat het te wensen over.

De flow van RichieÂ’s set verdwijnt volledig. De resterende twee uur kabbelt de set voort, de gelaagdheid die zo kenmerkend is voor RichieÂ’s stijl ontbreekt. Als Richie plaatjes uitzoekt vermaakt Magda zich op het steeds drukker wordende podium, en als Magda in de booth staat heeft Richie de vrijheid om uitgebreid met iedereen te knuffelen. Dat het een gezellige boel is bij de Cocoon/Minus-familie weten we zo onderhand wel, en er worden ook heus wel leuke plaatjes gedraaid (zeker het laatste uur), maar de set mist een flow, een opbouw naar een hoogtepunt. Een toegift zit er, ondanks herhaaldelijk aandringen van het publiek en de Minus-crew niet in. Na lang napraten op het podium verdwijnt Magda in een terreinwagen en loopt Richie innig verstrengeld met zijn lief de bergen in.

Vision Festival, een unieke ervaring. Deze 24-uurs ‘rave’ is een echte aanrader voor de avontuurlijke minimal/techno-liefhebber. Tips: breng je tentje mee met een dikke slaapzak, laarzen of bergschoenen én een (zeer) goedgevulde portemonnee.

txt Paulien Oldenhave
imgs Jeroen Jansen