Features + Interviews
12 vragen aan... Haiku

12 vragen aan... Haiku

22 december 2015

Zoals Dance.nl vorig jaar al constateerde, gebeurt er in het zuiden van Italïe veel op het gebied van elektronische muziek, en dan met name in de techno- en IDM-hoek. Haiku is een product van deze nieuwe lichting, waar we binnen afzienbare tijd zeker meer van gaan horen. Vandaag zijn daarom de 12 vragen voor deze raskunstenaar.

Wanneer raakte muziek je voor het eerst in je leven? Kun je dit toelichten?
Ik heb een helder beeld van de eerste keer dat muziek me raakte. Ik was ongeveer zeven jaar oud en ik luisterde vaak naar de bandjes in m’n moeders auto. Op een gegeven moment besloot ik toen zelf lege cassettes te kopen om daar compilaties op te zetten. Ik was enorm fan van Massive Attack en soortgelijke muziek. Ik begon daarna te drummen en kwam terecht in de wereld van de elektronische muziek door Dario Lotti, een oldschool dj uit het zuiden van Italië. Hij bood mijn ouders vaak fantastische housemixes aan. Door hem ontdekte ik dus deze muziek al was ik nog veel te jong om te begrijpen wat daarachter nog allemaal schuil ging aan de ‘clubkant’. Voor mij was het gewoon goede muziek toentertijd.

Hoe en wanneer is je muzikale carrière van start gegaan?
Ik ben altijd gefascineerd geweest in het uiten van mezelf door zelfgecreëerde kunst. Ik heb de Logic software leren kennen via een goede vriend van me, maar schilderde ook gedurende een bepaalde periode. Vervolgens maakte ik kennis met The Noisemaker in Turijn, en hij introduceerde me in Ableton en andere verschillende programma’s en technieken. Daardoor heb ik dankzij hem eigenlijk alle facetten van de muziek leren kennen waarvan ik me tot dan toe nog helemaal niet bewust was. In 2012 ben ik vervolgens m’n eigen label Raw Waxes begonnen, wat is bedoeld om vrienden gemakkelijk muziek uit te laten brengen zonder al teveel gedoe. Mijn tweede label Inkblots heb ik vervolgens in 2014 opgericht voor meer focus op de subjectieve kant van techno, daarbij uitgaand van de gedachte dat iedereen, zowel artiesten als publiek, techno op z'n eigen manier waardeert en beluistert. Deze gedachte heeft zich vertaald naar de zwarte inktvlekken van de Rorschachtest (een psychologische test waarbij menselijke interpretaties en gevoelens geprojecteerd worden op inktvlekken, red.). Deze vlekken staan dan ook op elke vinylplaat van Inkblots.

Daarnaast organiseer ik feesten onder de naam Knick Knack. Dit begon eigenlijk helemaal spontaan. Het team bestaat uit een jong collectief van vrienden met wie ik jarenlang overal in Europa heb gefeest en gedanst. We hebben daar veel mooie gemeenschappelijke herinneringen aan, en daardoor ontstond dit idee ineens. We steken er erg veel energie in omdat we de locaties telkens zelf geheel moeten opbouwen en proberen het voor iedereen daarbij zo comfortabel mogelijk te maken door het plaatsen van allerlei meubels. De meest gedenkwaardige editie vond vorig jaar plaats: Kr!z, Boris and Ritzi Lee draaiden, maar op een gegeven moment kwam de politie ons vertellen dat het geluid te hard stond en dat we moesten stoppen. Mijn vader zorgde toen voor een miraculeuze oplossing: hij verklaarde tegenover de politie dat het een privéfeest was vanwege zijn verjaardag. Toevallig was hij nog jarig ook, en de politie geloofde het, dus konden we doorgaan.

Wat zou je nu zijn als je geen artiest was geworden?
Een artiest worden is niet iets dat je zomaar besluit te worden, en een artistieke carrière ‘runnen’ is ook niet hetgeen ik nu doe. Ik doe wel een aantal gigs waar ik erg graag draai omdat dat vaak evenementen zijn in het kader van ‘cultureel georiënteerd entertainment’, en dat is precies wat bij mij past als het gaat om draaien in de dj booth. En daarnaast, wat ik doe met mijn labels en met mijn feest heeft hetzelfde doel: ik probeer vrijheid te geven aan artiesten om op mijn feesten te draaien en op mijn labels muziek uit te brengen om hen te stimuleren om op die manier meer diepgang aan hun techno en IDM-muziek te geven op een intense, maar andere manier met ruimte voor meer experiment. Om dit allemaal te kunnen bekostigen en te doen heb ik ook wel wat normale banen, om zo niet het beoogde doel uit het zicht te verliezen waar het uiteindelijk allemaal om te doen was.

Waar ben je op het moment druk mee?
Het was een goed jaar voor me op het gebied van productie en gigs. Ik heb Orlando Voorn’s supertrack ‘Gain Upwards’ geremixed op Out-ER en Tomohiko Sagae op BTE Records eerder die zomer. Daarnaast heb ik pas geleden een EP uitgebracht samen met Mike Parker op mijn andere label Inkblots. Parker is een voorbeeld voor mij, dat is hij altijd geweest en ik volg hem al voordat ik begon met mijn label Raw Waxes. Dit was daarom ook echt een hele eer. Daarnaast ben ik ook veel dank verschuldigd aan the29nov films, Killekill en STAUB omdat zij mij de mogelijkheid gaven om de plaat te draaien en te verkopen in ://about blank in Berlijn in het kader van de verjaardag van the29nov films. Daarnaast zorgt m’n residentie op de STAUB-feesten ervoor dat ik nog meer stappen maak en ervaring op doe en dat voel ik ook elke keer zo als ik daar draai. Eind december zal ik voor het laatst draaien in Italië naast Mike Parker en Adam X, die overigens ook veel heeft bijgedragen aan mijn muzikale visie.

Wat is op dit moment het belangrijkste in je leven?
Om met mijn passies bezig te zijn. Ik hou van de vrijheid die dat met zich meebrengt.

Wat doe je naast muziek?
Ik breng graag veel tijd door met mijn familie en vriendin. We zijn allemaal fan van eten en koken en reizen dan ook vaak naar allerlei verschillende steden om daar te genieten van de vele verschillende plaatselijke specialiteiten.

Wie of wat inspireert je het meest? Wil je dit toelichten?
Muzikaal gezien heeft Stanislav Tolkachev me recentelijk het meest geïnspireerd. Ik interesseer me in het bijzonder om zijn muziek vanwege zijn gebruik van ruimte in mid-frequenties en sequenties, omdat daar een heel extraverte maar ook uitgebalanceerde muzikale houding uit spreekt. The Hybrid Live, het project dat hij nu doet, is echt het beste dat ik ooit heb gehoord. Al moet ik ook wel zeggen dat ik wat dagen met hem heb doorgebracht en dat ik daardoor ietwat beïnvloed ben.
Verder raken de beide albums van Marcel Dettmann me ook altijd in het bijzonder. Zijn tracks hebben een heel karateristieke sound, donker maar met een soort van lichte toon erin. Het lijkt bij hem alsof de loops beginnen en eindigen op momenten waar je dat niet verwacht en dat zorgt ervoor dat je het gevoel hebt dat je in een oneindige groove zit.
In termen van kunst ben ik gecharmeerd van een aantal straatartiesten, vanwege hun kunst die een enorme interactie heeft met de vergankelijkheid van het leven en landschappen. Voorbeelden daarvan zijn Banksy, LaMano, Joshua Allen Harris, Pavel Puhov, Monsieur André, Invaders en Zeus.

Waar kunnen we je 's nachts voor wakker maken?
Als het geen noodgeval is, laat me slapen! :)

Bijna bij het einde, nog één cliché: Wat vind je van de dancescene in Nederland?
Ik denk dat de Nederlandse scene een van de meest volwassen scenes is in Europa. De kracht van Nederland ligt vooral in hun liberale opvattingen met betrekking tot het houden van evenementen omdat de politiek daar meer bewust is van het belang van clubs en alles eromheen, waardoor vergunningen gemakkelijker gegeven worden. En dan vergeet ik natuurlijk nog alle grootse artiesten en labels te noemen die er vandaan komen: zij zijn altijd innovatief, altijd van hoge kwaliteit, en altijd op de hoogte van de laatste ontwikkelingen.

Maak de volgende zin af: Muziek is…
Actie en reactie.

Wat zijn je plannen en ambities voor de toekomst?
Op het moment ben ik bezig met een nieuwe EP, waarover in het nieuwe jaar meer bekend zal worden. Daarnaast zijn we dus bezig met het organiseren van het laatste Knick Knack-evenement van 2015 waar VSK en Stanislave Tolkachev zullen draaien. Dit zal plaatsvinden op Tweede Kerstdag in een rauwe hangar, ergens op een industrieel terrein nabij Lecce, mijn thuishaven. Daarnaast zullen er op mijn labels Inkblots en Raw Waxes nieuwe releases uit blijven komen, zij het alleen op vinyl. Verder werk ik gewoon verder aan nieuwe muziek.

Wat is je motto of heb je een levensles die je wilt delen met onze lezers?
Ik denk dat mensen vooral moeten nadenken over wie we zijn, dat we onze goede en slechte kanten inzien om onszelf daarmee beter te kunnen waarderen op een objectieve manier. Ik denk dat dat uiteindelijk leidt tot een verbetering van de kwaliteit van het leven van een ieder.

Imgs: Haiku archive

Advertentie
Party Tips