Features + Interviews
Q&A Kölsch || Muziek maken op gevoel

Q&A Kölsch
Muziek maken op gevoel

16 juli 2015

Rune Reilly Kölsch behoeft weinig introductie meer. De Deen, die al miljoenen platen verkocht, een wereldhit had (wie kent deze nog) en zelfs een Grammy won, bracht onlangs weer een nieuw album uit, genaamd 1983. 1983 is de opvolger van het klassieke 1977, en staat net als z'n voorganger ook weer bol van de persoonlijke herinneringen van Kölsch aan zijn jeugd. Dance.nl sprak hem over zijn nieuwe album en pakte en passant nog wat andere onderwerpen mee in de vragenronde.

1983 is een soort eerbetoon aan je jeugd toen je vaak met je familie op vakantie naar Zuid-Frankrijk ging en dan door een deel van Europa reed. Je moest op die reizen in de auto vaak luisteren naar de muziek van je vader. Wat was zijn favoriete muziek eigenlijk en in hoeverre heeft jou dat nog gevormd later en op 1983?

Mijn vader hield van ’early rock’. Hij luisterde naar de Dire Straits, George Harrison, Talking Heads en de Steve Miller Band. Mijn inspiratie voor 1983 is meer afkomstig van de hele ervaring an sich, van het rijden door Europa. Muziek is slechts een onderdeel van de manier waarop ik die reizen heb ervaren, al komt er wel duidelijk inspiratie voor 1983 van de band Organs.

1983 is zeer geschikt voor allerlei gemoedstoestanden door de enorme diversiteit aan geluiden. Soms behoorlijk intens (zoals The Road), soms euforisch (Two Birds), maar soms ook wel wat treurig (zoals Talbot). Waar staat 1983 voor jou voor?

In 1983 wist ik nog helemaal niet wat voor muziek ik leuk vond. De droefenis komt voornamelijk door m’n jeugd. Die was niet ideaal. M’n ouders gingen scheiden, waardoor ik elke twee weken tussen mijn vader en stiefmoeder enerzijds, en mijn moeder anderzijds pendelde. Een zware periode waarin muziek lange tijd m’n enige uitweg was.

Er staan nogal wat tracks op 1983 waarop je hebt samengewerkt met Gregor Schwellenbach. Persoonlijk kende ik hem niet, vandaar dat ik ook benieuwd ben naar hoe je met hem en zijn muziek in contact bent gekomen.

We zijn via Kompakt met elkaar in contact gekomen. Hij had een fantastisch album gemaakt met covers van allerlei klassieke tracks van Kompakt Records. Ik hou van zijn manier van werken en zijn visie op techno. We werken dan ook perfect samen, het is een echt genie.

In je vroege jaren, een paar jaar na 1983, maakte je nog funk en hip-hopmuziek. Wie waren je favoriete rappers en/of hip-hopgroepen toentertijd?

Ik was echt van de ’East Coast’. EPMD, Redman, Gangstarr, Das EFX, Public Enemy, A Tribe Called Quest enzovoort. Daar hield ik echt van. Vooral die ongepolijste samples en al die rauwe energie die in die platen zat waren geweldig.

Beïnvloedt hip-hop je muziek vandaag de dag nog?

Nee, helaas is hip-hop tegenwoordig meer stijl dan inhoud tegenwoordig. Er zijn nog maar een paar getalenteerde hip-hopartiesten en dat is eigenlijk wel triest.

Hip-hop is inderdaad flink aan commercie onderhevig tegenwoordig. Hoe kijk je in dat opzicht eigenlijk aan tegen die hele discussie omtrent ’EDM vs. Underground’ of ’Mainstream vs. Underground’ die nu al even aan de gang is in de dancescene?

Voor mij is deze hele discussie slechts een kwestie van smaak. EDM of underground, iedereen doet z’n best om zijn of haar boodschap voor het voetlicht te brengen. Ik heb daarom ook respect voor elke artiest in deze wereld, want het is geen makkelijk baantje.

Maar zou er in het verlengde daarvan dan zoiets moeten bestaan als een Top 100 voor dj's of een award voor ’de beste dj ter wereld’? Zelf heb je namelijk ook op dat soort podia gestaan en geacteerd.

Tja, hoe beoordeel je kunst? Het gaat tegenwoordig om volgers of gewoon smaak. Een beste dj ter wereld bestaat niet, net als dat er ook geen beste rockband ter wereld is. Er zijn geen parameters voor om dat te bepalen zoals je dat bij sport wel kan doen door tegen elkaar te spelen. Al denk ik dat zo’n Top 100 overigens verder vrij onschuldig is, en voornamelijk iets is waar de pers op zit te wachten.

Zoals gezegd heb je zelf ook wel wat awards gewonnen. Heeft dat nog op een of andere manier je carrière of houding ten aanzien van het maken van muziek beïnvloed?

Nee, zeker niet, en het is ook belangrijk dat dat nooit zal gebeuren. Awards worden vaak ook pas uitgereikt na het innovatieve idee, soms zelfs pas jaren later. Als een award de aanjager wordt voor muzikale progressie zouden we altijd flink achterlopen. Als muzikanten hebben we de verplichting om de grenzen op te zoeken en op te rekken tot waar ook mogelijk. Als we ons laten sturen of beperken door awards zouden we in plaats van de winnaars de grote verliezers zijn.

Iets anders, hoe vergaat het de clubscene in Denemarken tegenwoordig? Jullie leveren veel goede producers en dj’s af, maar eigenlijk horen we maar weinig over de clubscene aldaar.

De clubscene hier is zeer gemoedelijk, een beetje sloom zelfs. We hebben eigenlijk maar één goede undergroundclub, Culture Box. In de zomer zijn er wel wat hele goede festivals, maar verder zijn de Denen vooral geïnteresseerd in rockmuziek. Een aantal jaar geleden was er in de dancescene hier nog wel het een en ander te beleven, maar op de een of andere manier is dat helemaal verdwenen.

Je bent nu aan het toeren met dit nieuwe album. Wat gaat er verder nu nog gebeuren in de nabije toekomst?

Ik werk aan flink wat projecten op het moment. De inspiratie die ik op het moment heb is geweldig, en daarom wil ik daar snel werk van maken.

Aha, heb je dan al weer aan een nieuw album gedacht? Een album dat dan in navolging van 1977 en 1983 de naam 1989 krijgt?

Hahaha, misschien wel ja, dat ligt eraan hoe ik me voel.

1983 kwam 8 juni jongstleden uit en is zowel digitaal als analoog op de bekende plekken te verkrijgen. Meer info over Kölsch kun je vinden op zijn Facebookpagina of op de site van Kompakt.

Txt: Colin Kraan // Imgs: Kölsch archive

Advertentie
Party Tips