Features + Evenementen
Artikel Daft Punk || Hoe klinkt Random Access Memories?

Artikel Daft Punk
Hoe klinkt Random Access Memories?

01 mei 2013
Daft Punk brengt 17 mei het vierde studioalbum Random Access Memories uit. Dance.nl mocht het album alvast beluisteren en maakt de balans op.

Een zorgvuldig opgebouwde reeks van marketinguitingen heeft de opwachting voor het nieuwe Daft Punk album in de voorbije weken tot kookhoogte doen stijgen. Daft Punk, de Franse electro/house/techno/rock/disco act is misschien wel de grootste en meest populaire dance act ooit.

Maar het was een tijdje stil rondom de band van Thomas Bangalter en Guy-Manuel de Homem-Christo. Het laatste officiële studioalbum, Human After All, dateert alweer uit 2005. Vervolgens ging de band op wereldtournee waaruit de Alive 2007 registratie voortvloeide; een geweldig audiovisueel spektakel met natuurlijk een weergaloze Greatest Hits set. Daarna doken de mannen nog de studio in voor de soundtrack van Disney’s film Tron: The Legacy, en toen werd het wat stiller.

Hype
In het afgelopen jaar doken steeds meer berichten op in de media dat Daft Punk aan nieuw materiaal zou werken. Zo gaven onder andere singer-songwriter Paul Williams, discogoeroe Nile Rodgers van de band Chic en de Italiaanse elektronicapionier Giorgio Moroder aan dat ze in sessies hadden gewerkt met de Franse robots.

Officieel nieuws liet op zich wachten tot januari 2013 toen bekend werd dat Daft Punk hun contract bij Virgin verruilde voor Columbia Records, onderdeel van Sony Music. Maar het vuurtje werd pas écht opgestookt toen de band eind februari hun Facebook pagina een update gaven met niet meer dan een foto. De foto veroorzaakte wereldwijd een golf van opwinding. Het was nu duidelijk; Daft Punk komt terug!

Marketing
Wat volgde was belangrijk leermateriaal voor marketeers. Zorgvuldig werd de hype aangewakkerd door in maart op het SXSW Festival in Austin, Texas te adverteren met grote Daft Punk billboards, welke op een gegeven moment in heel Amerika te zien waren.
Ook maakte Daft Punk reclame voor het album door 15-seconden muziek uit te zenden tijdens Amerika’s best bekeken tv-programma op de zaterdagavond, Saturday Night Live. Vervolgens verschenen er korte documentaires met onder andere Nile Rodgers en Giorgio Moroder die vertelden over hun samenwerking met de Parijzenaren.

<iframe width="560" height="315" src="http://www.youtube.com/embed/da_Yp9BOCaI" frameborder="0" allowfullscreen></iframe>

Op 12 april, tijdens het grote Amerikaanse Coachella festival, bereikte de hype een hoogtepunt door middel van een bijna twee minuten durend filmpje dat op diverse schermen op het festival werd vertoond. Op het filmpje werd de eerste officiële single gepresenteerd; Get Lucky met vocalen van Pharrell Williams en de kenmerkende gitaarloopjes van Nile Rodgers. Het was geen verrassing meer; we hoorden disco.

<iframe width="560" height="315" src="http://www.youtube.com/embed/5NV6Rdv1a3I" frameborder="0" allowfullscreen></iframe>

Het leek er sterk op dat Daft Punk de harde electro-sound van het laatste album Human After All achter zich ging laten en weer het gevoel opzocht in de muziek. Maar is dat ook zo? Dance.nl beluisterde vorige week het album en maakt de balans op.

Disco
Het album opent met Give Life Back To Music. Een funky discotrack begeleid door de kenmerkende gitaarrifjes van Nile Rodgers. De Daft Punk robotstemmen zijn weer duidelijk van de partij en wat vooral opvalt is de aanwezigheid van echte drums, bas en gitaar. Er valt weinig elektronica te bespeuren.

Ook Lose Yourself To Dance en Get Lucky leunen zwaar op de disco. Alle drie de tracks bevatten Rodgers’ funky gitaarloopjes en de twee laatstgenoemde tracks ook de vocalen van Pharrell Williams. Denk aan Quincy Jones en Michael Jackson ten tijde van Thriller.

<iframe width="560" height="315" src="http://www.youtube.com/embed/6QVtHogFrI0" frameborder="0" allowfullscreen></iframe>

Een blauwdruk voor het album is het allerminst. Alhoewel er nog een stukje over-de-top-disco terugkomt in Touch geven de overige tracks op het album een diverse en interessante kijk in de manier waarop Daft Punk omgaat met het opzoeken van de grenzen of het gebrek daaraan.

Zo heeft datzelfde Touch, met een gastbijdrage van songwriter Paul Williams, zoveel elementen in zich dat het bijna niet bij te houden is. We horen ambient, disco, hiphopbeats, electro, strijkers en kinderkoortjes. En dat allemaal in één nummer. Ook Motherhood en Contact met DJ Falcon zijn langgerekte elektronicastukken waarin veel gebeurt.

Hoogtepunten
De hoogtepunten van het album zitten volgens ons in de tracks waarin Daft Punk de liedjesstructuur opzoekt. Zo is Instant Crush met vocalen van The Strokes-frontman Julian Casablancas een schot in de roos. Het nummer had zo op het solodebuut van Casablancas’ Phrazes For The Young kunnen staan.

Fragments Of Time met Todd Edwards, die al eerder met Daft Punk samenwerkte op het nummer Face To Face afkomstig van Discovery uit 2001, is een luchtige goed-in-het-gehoor liggende track. Beide tracks zijn single kanshebbers.

<iframe width="560" height="315" src="http://www.youtube.com/embed/yf2bu0P_4Vo" frameborder="0" allowfullscreen></iframe>

Een ander hoogtepunt komt al vroeg op het album. The Game Of Love is de tweede track op Random Access Memories. Het is een rustige track gebouwd op funky baslijntjes en een hartverscheurende tekst over ‘The Game Of Love’. De vergelijking duikt op met het nummer Something About Us van weer het album Discovery.

Doin’ It Right is eveneens één van de blikvangers op het album met een glansrol voor Animal Collective’s Panda Bear. Zijn kenmerkende stem draagt het nummer en wordt gladjes gedrapeerd over de robotstemmen die de tekst ‘Doin’ It Right’ blijven herhalen over het enige echte elektronische nummer op de plaat. Electro? Nee. Wel hiphopbeats met ruimte voor een zware subbas.

<iframe width="560" height="315" src="http://www.youtube.com/embed/Q8jmBbG4T6c" frameborder="0" allowfullscreen></iframe>

Giorgio By Moroder
En dan is er nog de track Giorgio By Moroder met natuurlijk Giorgio Moroder. Hét hoogtepunt van de plaat. We horen Moroder geïnterviewd worden, waarna hij zichzelf aankondigt. Vervolgens vouwt de track zich open en duiken we in een trip van ongekende hoogten. Synthesizers, drum solo’s, elektrische gitaren, tegen elkaar botsende elektronica, jamstukken, string arrangementen; het zit er allemaal in. Het is bijna teveel, maar het is episch. Het is Daft Punk en Moroder samen die maar één doel voor ogen hadden; There are no boundaries.

<iframe width="560" height="315" src="http://www.youtube.com/embed/eYDvxo-M0OQ" frameborder="0" allowfullscreen></iframe>

En dat is precies wat Daft Punk hier doet; de grenzen opzoeken van wat toelaatbaar is zonder daarbij uit het oog te verliezen van wat er op de dansvloer hoort te gebeuren. De lompe electro-sound van Human After All is (gelukkig!) volledig verdwenen. Er zit weer gevoel in de muziek. Dit is Daft Punk zoals je ze kent uit de tijd van Discovery. Grensverleggend en vernieuwend, maar met een sentimentele en nederige blik naar het verleden.

Random Access Memories komt 17 mei uit in Nederland via Sony Music.

txt Sander van der Meet
imgs Sony Music archief

Advertentie
Party Tips