Features + Interviews
Basement Jaxx || Van alle markten thuis

Basement Jaxx
Van alle markten thuis

01 oktober 2009
Het is een creatief duo, Felix Buxton en Simon Ratcliffe. Onder de naam Basement Jaxx maken ze al ruim tien jaar furore in de muziekwereld. Ze denken buiten de hokjesgeest en schuwen het experiment niet, zonder daarbij vreemd of vaag te zijn. Onlangs brachten ze hun vijfde album uit, Scars, waarop de Britten wederom nieuwe wegen verkennen, ditmaal samen met artiesten als Santigold, Sam Sparro, Yoko Ono, Kelis en Amp Fiddler.

Met dit album wil Basement Jaxx definitief afrekenen met het predicaat house-act. Het Britse duo begon er enigszins gefrustreerd door te geraken. Op de grote festivals speelt Basement Jaxx met hun liveshow steevast naast grote acts als Arctic Monkeys en Snoop Dogg, of, zoals deze zomer op Lowlands, na rockact Them Crooked Vultures, maar nog steeds heeft het duo het gevoel gezien te worden als house-act. Wie eenmaal het nieuwste album Scars gehoord heeft, zal echter niet direct denken aan een kolkende dansvloer in een club. Scars is een veelzijdig album, gemaakt om naar te luisteren vertelt Basement Jaxx’ Felix Buxton: “We wilden niet alleen muziek maken voor in de clubs. Scars is ook bedoeld om thuis, in de auto of op een festival naar te luisteren. Het is voor ons een logisch vervolg op ons vorige album Crazy Itch Radio.”
Deze plaat stamde uit 2006 en werd vooral bekend door de megahit, met dito clip, Take Me Back To Your House. Hoewel hij Scars nu een logisch vervolg vindt, geeft Buxton aan na Crazy Itch Radio even niet goed te hebben geweten in welke richting verder te gaan als Basement Jaxx. “Ik wilde vooral creatieve dingen blijven doen en ging om me heen kijken voor inspiratie. Zo kwam ik in contact met Yoko Ono, zij is voor mij een ontzettend inspirerend persoon. Via haar manager had ik vernomen dat ze graag naar onze muziek luistert en hij bracht ons in contact met elkaar. Ik wilde graag eens met haar filosoferen over het leven. Zij vormde onderdeel van de love & peace hippie-generatie en ik was erg benieuwd naar haar kijk op de wereld en het leven van nu. Het grappige is dat ik zelf ook uit een soort van love & peace generatie kom, de Engelse acid-house-generatie van eind jaren negentig. In die tijd van de acid-house hoorde iedereen er gewoon bij. Ras, kleur of afkomst was niet van belang, we geloofden allemaal in ‘Jack’s Groove’. Ik geloof daar eigenlijk nog steeds heel sterk in! In die jaren waren we heel openminded. Er was nog niet zoiets als een housescene. Ik wist niet eens het verschil tussen hiphop en house en draaide van alles door elkaar met lekker snelle overgangen, een beetje zoals Crookers het nu doen. Gelukkig zie ik de jeugd in Londen nu weer hetzelfde doen. Ze draaien een rocktrack, dan weer een housetrack en spelen verschillende tempos door elkaar. Geweldig, daar houd ik van!”
Deze brede muzieksmaak komt ook terug op het album Scars, dat bijna in zijn geheel door hem geschreven is. We horen Oosterse Bollywood-invloeden op Twerk (feat. Yo Majesty), Yoko Ono’s spiritualiteit op Day Of The Sunflowers, ska-invloeden in Saga (feat. Santigold) en natuurlijk ontbreken ook de Balkan beats, te horen in What’s A Girl Gotta Do? (feat. Paloma Faith) en de banjo, te horen in Gimme Somethin’ True (feat. Jose James), niet.

Opvallend aan Scars is dat alle tracks, met uitzondering van de eerste single Raindrops, in samenwerking met een andere artiest zijn gemaakt. Volgens Buxton zijn echter niet alle collaboraties op dezelfde manier tot stand gekomen. “De track Saga is in zijn geheel, inclusief lyrics, door mij geschreven. Santigold heeft alleen de tekst ingezongen. De collaboratie met Yoko Ono verliep eigenlijk hetzelfde. Het was echt fantastisch; Yoko Ono heeft gewoon mijn eigen geschreven tekst ingezongen! En die tekst was nog wel een experiment van me. Het is een soort van gedicht, ontstaan door de techniek ‘automatic writing’. De collaboratie met Lightspeed Champion verliep heel anders. Het nummer My Turn is bijna volledig door hem geproduceerd. Eigenlijk is het meer een track van hem dan van ons, maar het staat wel op ons album, haha! Weer een ander soort collaboratie ging vooraf aan het nummer A Possibility. Dat is een collaboratie in zijn puurste vorm. Het is geschreven en gemaakt door Amp Fiddler en ons tezamen. Al de tracks op Scars zijn overigens wel echte collaboraties. Het is niet zo dat een artiest een vocal opstuurt per e-mail en dat wij die ergens inplakken. Zo werken wij niet.”

Over Santigold, die het nummer Saga inzong, heeft Felix overigens nog wel iets aardigs te melden. Volgens hem kan zij, na Dizzee Rascal op Kish Kash en Lily Allen op Crazy Itch Radio, wel eens de volgende artiest zijn die internationaal doorbreekt na collaboratie op een Basement Jaxx album. Zelf heeft Basement Jaxx trouwens ook een primeur, later dit jaar komt er namelijk nog een album van ze uit, verklapt Buxton. “Eigenlijk wilden we een dubbelalbum uitbrengen. Onze platenmaatschappij keurde dat idee echter af, waardoor we nu eerst met Scars komen en hopelijk aan het einde van het jaar met het tweede deel. Voor dat tweede deel hebben we nog geen titel, maar ik kan wel verklappen dat de muziek daarop heel anders is dan je van ons gewend bent. Het wordt meer instrumentaal en ook met minder collaboraties, alleen Jose James zal een bijdrage leveren. Het wordt een dromerig album met schitterende soundscapes. Om die speciale setting te creëren hebben we zelfs enkele tracks naar voren gehaald en op Scars geplaatst.”
Het is tekenend voor Basement Jaxx. Terwijl het album Scars nog maar net in de winkels ligt kijken Felix en Simon al verder, en vooral breder. Het is ook deze brede blik en smaak van het tweetal dat Basement Jaxx gemaakt heeft tot één van de meest veelzijdige muzikale acts van deze tijd. Ze laten zich leiden door het gevoel en zijn niet bang om vreemde stijlen te combineren. “Wij zijn Basement Jaxx” zegt Felix. “We zijn misschien experimenteel en avontuurlijk, maar zeker niet vreemd of vaag. We houden van vocalen en het combineren van elektronische geluiden met echte instrumenten. We zijn niet kortzichtig, maar juist ruimdenkend. Je hoort in onze muziek invloeden van house, R'n'B, dubstep of wat dan ook…en dat is Basement Jaxx!”

txt Rob de Bruyn
Advertentie
Party Tips