Features + What Happened?
De Mosselman || Oerhollands feestbeest is terug

De Mosselman
Oerhollands feestbeest is terug

28 augustus 2010
Wie zich vaak op Youtube begeeft is het misschien wel opgevallen; de Mosselman is terug! Na maar liefst dertien jaren van afwezigheid was hij deze zomer ineens weer te bewonderen in een hilarische parodie op Ik Ben Verliefd (Sha-La-Lie) van Sieneke. Dance.nl moest natuurlijk weten wat deze cultheld uit de gabbertijd bewoog om zoveel jaren na dato weer met een nieuw nummer op te duiken en sprak met Sander Scheurwater (alias de Mosselman) en producer Guido Pernet (ook wel bekend van Human Resource).

Kennen we haar nog? Sieneke, het brave meisje dat het Nationale Songfestival eerder dit jaar wist te winnen en ons land daarna niet zo succesvol heeft vertegenwoordigd in Oslo op het Eurovisie Songfestival. Dat ging allemaal met zoveel rumoer gepaard dat er op Youtube al vele stemmen opgingen dat het beter was geweest om de Mosselman af te vaardigen naar Noorwegen. Want niet alleen is zijn versie een stuk beter, de Mosselman is een legende op zich.

In 1997 zette hij de gehele gabber- en happy hardcorescene op zijn kop met het krankzinnige nummer Mossels. Dat was op het commerciële hoogtepunt van de gabber- en happy hardcoretijd en in de hoogtijdagen van artiesten als Charly Lownoise & Mental Theo, de Party Animals, DJ Paul Elstak en vele anderen. Er waren daarvoor ook al een aantal nummers uitgebracht die de gabber- en happy hardcorescene op de hak namen, iets wat vooral aan de bekende groep Hakkûhbar besteed was.
Maar toen was daar ineens Mossels, dat zijn landelijke primeur kende in de Dag Top 5 van TMF en zo goed werd ontvangen dat het de dag erna al in diezelfde Dag Top 5 stond. Het nummer en de bijbehorende hilarische clip waren het gesprek van de dag en nog geen twee weken later bereikte het nummer plek negen in de Top 40. Werkelijk ongelofelijk voor een nummer dat eigenlijk gewoon een uit de hand gelopen grap was.
“Het ontstaan van dit project kende eigenlijk twee fases”, aldus Scheurwater. “Het begon in Scheveningen toen we in de auto zaten en helemaal los gingen op dat kinderliedje ‘Zeg ken jij de Mosselman’. Later dat jaar kwam het idee om er ook iets mee te doen.”
“Dat begon toen we met Human Resource in Schotland waren”, weet Pernet. “We kwamen toen zo’n beetje elke week in Schotland, omdat we daar heel veel fans hadden. We werden daar op een zekere avond gevolgd door een Schotse cameraploeg en waren een beetje aan het geinen en die gasten allemaal Nederlandse woorden aan het leren. Op een gegeven moment pakt Sander zo’n camera vast en begint met dat zinnetje: ‘Zeg ken jij de Mosselman, de Mosselman, de Mosselman’.. Dus ja, wij helemaal blauw van het lachen, want dat was de eerste keer dat ik dat zag.”

Wat de heren van Human Resource (waar Scheurwater toen ook toe behoorde) echter niet wisten, was dat dit beruchte stukje was opgenomen en een paar maanden later werd uitgebracht. Guido was op dat moment toevallig weer in Schotland in de Fubar om een optreden van Neophyte te zien toen hij door een aantal mensen werd aangesproken over dat stukje.
“Vrij apart”, zegt Pernet. “Plotseling kwamen er allemaal mensen naar mij toe met de vraag: ‘Wat is dat toch, dat stukje op die band van jullie met de Muscleman ofzoiets?’ Toen ik dat hoorde, wist ik gelijk waar het over ging en mensen bleken dat stukje dus geweldig te vinden. Ik heb het hele verhaal de volgende ochtend aan Sander verteld en we besloten er iets mee te gaan doen.”

Het Mosselman-project was geboren. Een paar dagen later werd het stukje in een kwartiertje in de studio opgenomen en op plaat gezet. De ook uit die tijd bekende Gabber Piet werd precies in die periode gebombardeerd tot plugger bij XFV Music, waar Human Resource toentertijd ook toe behoorde. Hij hoorde het stukje ook en ging net als zovele anderen helemaal stuk. Gabber Piet geloofde in het commerciële potentieel van de plaat en wilde er een clip bij maken, omdat vele soortgelijke nummers erg populair waren op dat moment. Dat idee werd vervolgens ook uitgevoerd en de rest van het verhaal is geschiedenis. Twee weken later stond Mossels op nummer negen in de Top 40 en Sander kon in die periode amper meer over straat.
“Dat sloeg helemaal nergens op. Eén week na het uitbrengen van het nummer kon ik al niet meer over straat. Toen ik op TMF was geweest stonden de kinderen hier voor de deur voor een handtekening. En als ik ging tanken gingen zelfs die tankbedienden me nadoen als ik kwam afrekenen. Echt overal waar ik kwam ging dat maar door, echt bizar, maar ook wel echt leuk.”

Mossels was één van de hoogtepunten van een tijd die zich kenmerkte door de meest belachelijke nummers en parodieën die het genre happy hardcore en de gabbers in het algemeen op de hak namen. Guido Pernet kijkt er met weemoed op terug, maar plaatst ook wel kanttekeningen bij alles wat er op dat vlak in die periode gebeurde.
“Het was natuurlijk een geweldige periode. Ik was laatst weer eens op zo’n happy hardcorefeestje en dan zie je iedereen los gaan op We Are The Children Of The Night (van Nakatomi) en Rainbow In The Sky (van Paul Elstak) en weet ik veel wat nog meer. Maar als ik het heb over happy hardcore, dan heb ik het wel over de Nakatomi’s en de Paul Elstaks en de Party Animals, maar niet over de Gabber Pieten, de Reefteeffies, de Gabberwijffies en weet ik veel allemaal. Kijk, die happy hardcore-dingen vind ik echt te gek en daar luister ik nog steeds graag naar. Maar al die andere dingen, waar dat Mosselman-ding van ons eigenlijk ook toe behoort, is gewoon een aftakking daarvan. En natuurlijk heb je dan altijd mensen die zeuren dat je aan hun hardcore komt omdat ze vinden dat ze in de zeik worden genomen, maar dat vind ik onzin. Kijk, zoiets als Hakkûhbar zie ik gewoon niet echt als happy hardcore, maar meer als een parodie daarop waar je niet teveel waarde aan moet hechten. Maar toegegeven, ik vond Gabbertje echt geniaal. Probleem is alleen dat veel mensen daardoor gaan denken: ‘hé kassa!’, en ja dan gaat het fout.”

Pernet stipt hiermee een belangrijk punt aan wat uiteindelijk ook tot de ondergang van het genre heeft geleid. Op het hoogtepunt werden in de periode na Mossels wel twaalf verzamelalbums per week uitgebracht met daarop zogenaamde happy hardcoremuziek. Want wie kent niet al die eindeloze reeksen als Hakkûh & Flippûh, Hakkûh & Knotsûh, Hakkûh & Bakkûh en nog vele andere varianten waarvan toen bijna wekelijks een nieuwe verzamelaar uitkwam. Toch werd de Mosselman, in tegenstelling tot alle andere parodieën die in die tijd verschenen, wel geaccepteerd door de echte gabbers.

“Ten eerste komt het denk ik door de aard van het nummer, het is namelijk echt een stevig hardcore-nummer. En ten tweede komt dat omdat, in tegenstelling tot wat Hakkûhbar en Gabber Piet uitbrachten, wij in onze nummers nooit mensen afgezeken hebben of voor lul hebben gezet. En eigenlijk is dat nu met dat Sieneke-nummer ook weer het geval, dat is meer een eerbetoon aan Pierre Kartner (aka Vader Abraham, red.) dan dat we hem in de zeik willen nemen. Maar wat er na Gabbertje allemaal ineens kwam, dat is gewoon uitbuiting en had niet zoveel meer met muziek te maken.’

Dat bleek ook wel. Het liep na verloop van tijd de spuigaten uit met de vele verzamelaars met daarop zogenaamde happy hardcore-muziek dat het niet anders kon dan dat het genre op een bepaald moment aan zijn eigen succes ten onder zou gaan. Waar in het begin van de happy hardcoretijd nog enigszins gesproken kon worden van muziek met een bepaald idee erachter, was dat in de laatste fase van deze periode totaal niet meer aan de orde.

Ook de Mosselman ondervond dit, aangezien latere nummers als Opzij al aanmerkelijk minder aansloegen. Toen happy hardcore en al zijn aftakkingen uiteindelijk amper meer verkochten was het snel gedaan en verdween deze muziekstijl voor vele jaren van het toneel. Ook rond de Mosselman werd het stil, hoewel de act nog wel af en toe geboekt werd voor optredens.
“Ja, toentertijd, eind jaren ’90, traden we natuurlijk heel vaak op, maar daarna was het één of twee keer per jaar, vaak op verzoek of op een bruiloft, maar sinds ons laatste nummer is het wel weer wat drukker”, aldus Scheurwater.

En dat laatste nummer was daar eerder dit jaar ineens. Ruim dertien jaar na Mossels vierde de Mosselman zijn rentree met een eigen versie van Ik Ben Verliefd (Sha-La-Lie). Met het origineel hiervan redde Sieneke het niet op het Eurovisie Songfestival, maar de versie van de Mosselman werd een gigantische hit op Youtube. Toch blijft de vraag, waarom na dertien jaar ineens weer een nummer uitbrengen? Een happy hardcorescene is er eigenlijk niet meer en dus had dit project na al die jaren ook heel anders ontvangen kunnen worden, zeker als je een nummer gaat parodiëren dat niet bepaald onbesproken is gebleven in de afgelopen maanden.
“We hoorden dat nummer en moesten gewoon eigenlijk meteen lachen”, vertelt Scheurwater. “We dachten er toen al meteen over om er een parodie op te maken. Er was nog wel even wat twijfel bij ons, omdat dat nummer zo enorm werd bekritiseerd, maar goed, omdat we het te leuk vonden hebben we heel snel daarna in de studio onze versie opgenomen en uitgebracht.”
“Natuurlijk zijn in al die jaren daarvoor genoeg dingen langsgekomen waar we ook wel wat mee wilden doen”, vult Pernet aan, “maar we hebben altijd tegen elkaar gezegd dat als we weer eens iets zouden doen, dat het dan wel een leuk nummer moest zijn waar we veel lol om konden hebben. En tja, bij dit nummer was het gelijk raak.”

En dat is niet gelogen. Nog geen twee dagen nadat de heren de Mosselman-versie van Sha-La-Lie hadden uitgebracht hadden al meer dan 122.000 mensen het nummer bekeken op Youtube. En meteen stonden ook de media weer voor de deur bij Sander en Guido. Het AD kwam op bezoek en het nummer passeerde de revue bij Shownieuws. Wederom een onverwacht groot succes en dat is toch iets dat naar meer moet smaken. Er blijkt dan ook nog meer in het vat te hebben gezeten en misschien nog wel te zitten.

“Ja, we zijn vlak na Sha-La-Lie bezig geweest met een hele rare samenwerking. Ik heb namelijk Pierre Kartner gemaild of we een Mosselman-versie mochten maken van Het Kleine Café Aan De Haven”, laat Pernet weten. “Dat mocht en we hebben die plaat toen ook gemaakt. Maar uiteindelijk is het allemaal niet doorgegaan. Pierre Kartner vond onze versie geweldig, maar de mensen om hem heen vonden het maar niets. Zij hebben het hem afgeraden om hiermee verder te gaan. En alhoewel hij zelf tegen ons zei dat we de plaat gewoon moesten uitbrengen, hebben we dat maar niet gedaan. Dat hele gedoe rondom Pierre en het Songfestival was toen bovendien ook al weer uit het nieuws, dus was het commercieel gezien ook niet zo interessant meer, het zou echt mosterd na de maaltijd zijn geweest. En ja, nu? We zien wel, het komt zoals het komt. Als we er in ieder geval maar lol aan beleven.”

txt Colin Kraan
imgs Willem de Wijs (www.argonautstudios.nl)

Zie hieronder de grote hit Mossels uit 1997 en de Mosselman-versie van Ik Ben Verliefd (Sha-La-Lie) van eerder dit jaar.

YouTube - Mosselman Mossels
YouTube - Videoclip Mosselman Shalalie!
Advertentie
Party Tips