Features + Interviews
Interview Giorgio Moroder || “Als ik heb meegeholpen aan de ‘coming out’ van gays, dan ben ik daar heel blij om”

Interview Giorgio Moroder
“Als ik heb meegeholpen aan de ‘coming out’ van gays, dan ben ik daar heel blij om”

17 oktober 2013

Afgelopen jaar kwam hij weer in de belangstelling door zijn samenwerking met Daft Punk én deed hij op zijn 73e zijn allereerste dj-gig in New York. Dance.nl deed een zéér exclusief interview met de grootheid die Giorgio Moroder is. 

De dansvloer is gehuld in een zwarte deken van rustgevende stilte, terwijl langs de grond wit zoeklicht en slierten rook zich een weg banen door een zee van benen. Reflecties kaatsen af op de spiegelrand die de dansvloer omlijst. Het publiek houdt de adem in. Dan sijpelt zachtjes een onaards geluid de ruimte in. De hypnotiserende synthesizer bassloop neemt in volume toe. De lichten flitsen aan. Iedereen heft zijn handen in de lucht. De bas zwelt verder en verder aan en grijpt iedereen bij de strot. Ogen vallen dicht in extase. Een bekende sexy stem kreunt bijna niets anders dan…… I Feel Love.

Iedereen.
Echt iedereen voelt het.
Liefde.
Liefde voor de muziek.
Liefde voor elkaar.
Liefde voor de dansvloer.
Liefde voor het leven.
Liefde voor de toekomst!

Zo ongeveer moeten de eerste toehoorders van de grootste dansvloerkraker ooit zich hebben gevoeld toen Donna Summer’s I Feel Love voor het eerst ten gehore werd gebracht. Een track die nog steeds mee kan in het elektronische, geperfectioneerde geluid van tegenwoordig. Deze track staat tussen de duizenden releases die wereldwijd uitkomen (en nog immer sterk leunen op I Feel Love) nog steeds als een huis. Mensen overal ter wereld raken nog steeds over de kook als die psychedelische Moog baslijn uit de speakers komt rollen. I Feel Love is gemaakt door een producer die zijn sporen onuitwisbaar heeft nagelaten in de Dance cultuur, welke zich vanaf mid jaren ’70 heeft getransformeerd tot het veelkoppige muzikale monster wat de wereld inmiddels tot in de verste uithoeken heeft veroverd. House is eigenlijk ook niets anders dan een uitloper van disco.

Disco is dan wel gestart als live gespeelde muziek, maar disco producers omarmden direct de mogelijkheden die de snelle opmars van elektronische instrumenten te bieden had. Er zijn vele honderden producers met prachtige elektronische producties in de jaren ’70 uitgekomen, maar slechts één naam wist zich in die tijd op het wereldwijde erepodium van de dance muziek te hijsen: Giorgio Moroder!

Het is negen uur ’s ochtends in Los Angeles. Op je 73e ben je dan al geruime tijd klaarwakker en Giorgio zit al geduldig aan de telefoon te wachten als ik inbel via de transatlantische verbinding. Ik krijg een licht bedeesde en rustig sprekende man aan de telefoon, wiens stem ik herken van de Daft Punk track Giorgio By Moroder en de interviews die je op YouTube vindt. Het is lang geleden dat ik zenuwachtig was voor een interview maar dit is toch weer zo’n moment. Ik start met veel respect voor deze grootheid het interview.

Kun je ons wat vertellen over je muzikale historie? Hoe verliep het proces van de eerste Giorgio (zonder Moroder) producties naar het volledig synthesizer georiënteerde geluid van nummers als I Feel Love, From Here To Eternity en The Chase?
Moroder: “Ik heb altijd gewerkt als muzikant. Ik heb zelfs in Amsterdam opgetreden in een jazzclub die Blue Note heette (naar het legendarische Jazz label, red.). Ik heb door heel Europa getoerd maar op een gegeven moment wilde ik iets totaal anders. Ik wilde zelf produceren. Ik heb toen drie jaar in Berlijn gewoond waar ik de eerste Giorgio platen heb gemaakt. Dat was toen nog de populaire muziek die je van een Italiaan mag verwachten."

"Ik heb even in Berlijn gewoond maar verhuisde terug naar München. Dichterbij de plaats waar ik ben opgegroeid in Italië. In München is mijn nieuwe geluid ontstaan. Ik werkte daar samen met fantastische muzikanten als Keith Forsey (drummer), Dave King (bas) en Harold Faltermeyer (toetsen). Ik leerde in München ook Donna Summer kennen. We hebben drie singles met haar uitgebracht toen ze met de tekst aankwam voor Love To Love You Baby. We gaven het nummer een beetje een funky disco gevoel en ondanks het feit dat de single zo lang duurde, werd het een hit. Met Love To Love You Baby is de ‘Munich Sound’ min of meer geboren. En het was de échte start van mijn carrière. Het gaf Donna haar eigen stijl, met haar hoge vocalen en een beetje dat kinderlijke gezang. She loved that!“

Het hijgerige geluid van Donna Summer en de uptempo dansbare poppy songs bleken een schot in de roos. Love To Love You Baby deed het ook als album bijzonder goed. Albums drie en vier volgden met succes. Moroder en tekstschrijver Pete Bellotte speelden als vanzelf in op het succes van disco, waarbij het futuristische Munich synthesizer geluid naast Donna’s stem erg herkenbaar en succesvol bleek.

Donna werd een graag geziene gast in veel tv-shows. Het crossover geluid van Moroder was zowel geschikt voor de dansvloer als voor op tv en disco kreeg een gezicht. Donna Summer werd de ‘Queen of Disco’ maar pas na de release van het album I Remember Yesterday waarop het (aanvankelijke) B-kant nummer I Feel Love stond. Het was echter wel degelijk dat B-kant nummertje wat werd opgepikt door vooral de discjockeys in de clubs wereldwijd.

Welke rol speelt Pete Bellotte in de producties van Donna Summer en Munich Machine?
Moroder: ”In eerste instantie was Pete puur tekstschrijver, met Donna samen. Pete was eigenlijk mijn assistent. Donna hebben we samen ge-coproduceerd en later hebben we dan ook besloten om alles door drieën te delen en het als volledige samenwerking te zien. De drie Munich Machine albums heb ik samen met Pete gemaakt maar ik produceerde de muziek altijd. Later verhuisde Pete naar Engeland en ik trok naar Amerika. Toen ben ik met meerdere tekstschrijvers gaan werken en hadden we minder contact.”

Hoe is vervolgens I Feel Love ontstaan? Die plaat is toch zo speciaal gebleken, naast alle andere fantastische producties voor Donna Summer.
Moroder: “Love To Love You was een nogal sexy nummer. Ik wilde echter een stap verder gaan en het sexy geluid van Love To Love You meer uptempo, dansbaarder maken en over de horizon tillen richting de toekomst. Ik startte met de baslijn op de Mini Moog synthesizer die ik altijd gebruikte (tevens het favoriete instrument van Moroder, naast de Jupiter 2 en 8 en Prophet synths). Ik syncte de baslijn met alle andere instrumenten die ik gebruikte, vooral synthesizers dus, en daar kwam dat specifieke futuristische geluid uit voort."

"Het was eigenlijk niets anders dan aan een paar knoppen draaien en een geluid tevoorschijn toveren wat ik zocht. Ik miste daarna alleen nog een goede beat en vooral een goede kick. Dat was nog niet met een apparaat te maken. De drums zijn toen live ingespeeld door drummer Keith Forsey.”

De enige persoon die door de platenmaatschappij werd gevraagd om zijn handen te branden aan I Feel Love rond die tijd was de al even legendarische producer Patrick Cowley*. In 1982 geeft hij nog meer diepte aan het nummer door hem te verlengen tot een waanzinnige 15.45 minuten durende climax. Doorgaans is dit de versie die je nog steeds hoort in de clubs. Moroder is er ook tevreden over. “De track wordt verder verdiept en aangedikt en geeft echt een extra dimensie,” aldus de pionier.

Is er een speciale reden geweest om disco te gaan maken of was dat een natuurlijk proces?
Moroder: “Als Italiaan was het logischer om ballads en Napolitaans georiënteerde muziek te maken. Zoals ik in het begin ook nog wel gedaan heb (als Giorgio). Maar ik was toch meer geïnteresseerd in uptempo nummers. Er kwam uit Amerika allerlei nieuwe, uptempo muziek overwaaien. Van bijvoorbeeld de Ohio Players en andere soul en funk bands. Vooral de ritmische platen spraken me erg aan. Je moet ook weten dat ik vóór de tijd dat ik zelf disco produceerde, als muzikant al dansmuziek speelde in discotheken. Ik trad dan elk weekend op met zo’n zes tot acht nummers om mijn geld te verdienen. Dat was al met dance muziek.”

Na de gouden jaren zeventig, waarin de naam Moroder synoniem stond voor dansvloermuziek, heeft de Moroder sound een draai van 180° gemaakt en ben je vooral veel filmmuziek gaan schrijven. Waarom die ommekeer?
Moroder: “Dat is niet bewust gegaan. Het interessante daarvan is dat ik er nooit mijn best voor heb gedaan. Het was erg lastig om muziek voor films te mogen componeren in die tijd. De meeste componisten hadden een klassieke achtergrond en vooral als disco producer was Hollywood een ondoordringbaar bastion. Maar Alan Parker, de regisseur van Midnight Express, had I Feel Love gehoord en was op zoek naar een jachtig, beklemmend en hypnotiserend nummer voor de ontsnapping scène in de film. Hij instrueerde me ook dat hij alleen maar synthesizers wilde in de muziek. Ik maakte vervolgens de gehele filmscore en specifiek The Chase (de ontsnappingscène) deed zijn werk erg goed in de film. Na het succes van Midnight Express werd ik voor meer films gevraagd om te componeren en zodoende werd dat meer mijn werk dan het produceren voor artiesten.”

In sommige documentaires en interviews wordt door mensen gezegd dat disco een dergelijke bevrijdende uitwerking had op mensen en dat het van invloed is geweest op sociale, seksuele en zelfs politieke standpunten en bewegingen. Is dat in jouw ervaring ook zo geweest?
Moroder: “Ik vind dat zelf niet echt. Ik heb dat althans nooit zo ervaren. Maar ik was dag en nacht aan het werk in de studio en ik merkte dat soort zaken ook niet echt op. Meestal werden dat soort zaken ook jaren nadien geroepen, als een beweging als de discoscene nabeschouwd werd en in historisch perspectief kon worden geplaatst. Ik ontmoette op een dag wel wat lesbische meiden die me bedankten voor Love To Love You Baby. Zij vertelden me dat specifiek dat nummer veel had betekend voor hun seksuele bevrijding. Disco was ook bijzonder populair onder gays. Zij maakten ook de sfeer in de discotheken. Ik hield van de vrije geesten die gays altijd waren en zij hielden van de muziek die ik maakte. Als ik een beetje heb meegeholpen aan de ‘coming out’ van gays, dan ben ik daar heel blij om.”

Bezocht je regelmatig clubs en trad je ook op? Ik kan daar namelijk niets over terug vinden.
Moroder: “Eigenlijk niet. Ik bezocht wel eens een club, maar voornamelijk om mijn muziek te testen op de dansvloer. Ik nam dan een tape mee die de dj draaide. Ik trad begin jaren ’70 wel op in discotheken. Maar toen ik eenmaal als producer naam had gemaakt heb ik dat nooit meer gedaan. Althans, tot het moment van mijn eerste (dj-)optreden in New York een paar maanden terug. Ik kan me nog wel goed herinneren dat ik I Feel Love voor het eerst hoorde in Studio 54. Dat was wel een speciaal moment. Magisch. Ik heb wel een aantal tv-optredens gedaan overigens. Vooral in verband met de soundtrack voor Midnight Express. Daar sleepte ik mijn eerste Oscar voor binnen, waardoor ik heel veel in de belangstelling stond.”

Welke producers kun je zelf ook erg waarderen?
Moroder: “Ik kan er niet zo 1-2-3 op komen wie allemaal. Maar zeker de producers van de soundtrack van Saturday Night Fever, die ook The Bee Gees produceerden; Albhy Galuten en Karl Richardson. Of de producers van Gloria Gaynor; Dino Fekaris en Freddie Perren. En uiteraard Nile Rodgers, die zo’n specifieke sound had met zijn fenomenale gitaarspel. Ik ben echt van mening dat hij een erg belangrijke bijdrage heeft geleverd aan de ontwikkeling van dansmuziek.”

Opvallend genoeg noemt Giorgio niet de producers die in de lijn der verwachting liggen. Te weten; tijdgenoten als Jean-Marc Cerrone, Gino Soccio, Mauro Malavasi, Celso Valli, Vincent Montana jr., enz. Als ik hem naar dat soort namen vraag, antwoord hij: “Oh yeah, those guys. I forgot about them.”

Giorgio wordt even afgeleid. Zijn vrouw roept hem om op te schieten. Hij moet nog een set gaan voorbereiden voor een groot festival in Mexico. Of we kunnen afronden. Grote paniek uiteraard, want ik heb nog zoveel meer vragen. OK, nog twee laatste korte vragen dan.

Wat is het beste nummer wat je ooit hebt geproduceerd?
Moroder: “Love To Love You Baby. Het is een simpel en sexy nummer. Het heeft de belangrijkste periode in mijn carrière bepaalt en mijn carrière ook echt gelanceerd.”

Wat vind je van de term (god)father of disco music?
Moroder: “Ik vind dat natuurlijk wel een beetje overdreven. Ik heb één nummer gemaakt (I Feel Love) welke een heel specifiek geluid introduceerde. Dat kan ik niet ontkennen natuurlijk. I Feel Love blijft nog steeds gedraaid worden tot op de dag van vandaag, dus daarmee kunnen we wel stellen dat het nummer een belangrijke bijdrage heeft gehad voor de ontwikkeling van dance.”

Giorgio moet gaan rennen, dus we sluiten snel af. Ik vraag hem of we op het ADE kunnen afspreken voor wat laatste vragen en een korte fotoshoot. Dat gaan we proberen. Wellicht volgt later dus nog een deel twee van het interview met één van de grootste producers uit de dance historie (en wellicht de belangrijkste ooit).

Hieronder hebben we een aantal belangrijke weetjes en links op een rij gezet, die je inzicht zullen geven in de gevarieerde stijl en importantie van de vader van de dance muziek.

* Patrick Cowley brengt in 1981 en 1982 drie albums uit die vooral in Nederland erg succesvol zijn in de underground disco scene. Zijn bekendste hit is een disco klassieker pur sang; Do You Wanna Funk met zanger Sylvester. Maar zijn instrumentale tracks op zijn eigen albums zijn tot op de dag van vandaag baanbrekend. Cowley sterft aan de gevolgen van Aids in 1982.

Giorgio Moroder heeft samen gewerkt met o.a. de volgende artiesten:
David Bowie, Nina Hagen, Debbie Harry, Janet Jackson, Elton John, Limahl, Freddie Mercury, Olivia Newton John, Philip Oakey, Sigue Sigue Sputnik, Donna Summer, The Sparks, Barbra Streisand, The Three Degrees, Bonnie Tyler.

Belangrijke tracks van Giorgio’s hand:
Donna Summer: Love To Love You Baby; I Feel Love, Hot Stuff, On The Radio, enz.
The Sparks – Beat The Clock
Giorgio Moroder: From Here To Eternity; Utopia, The Chase, E=MC2, enz.
Munich Machine: Get On The Funk Train, In Love With Love, Space Warrior, enz.
Blondie – Call Me
Sigue Sigue Sputnik – Love Missile F1.1
The Three Degrees – Jump the Gun 

 

Discografie
Filmografie
Overzicht van interviews
Live set in New York (2013)
Auditieve documentaire door Nile Rogers: Deel 1  & Deel 2 
Interview IMS Ibiza (2012) 
Achtergrond info
Facebook
Officiële website (under construction)

txt Frank van den Bold
img Giorgio Moroder archief (if you made one of these pictures please mail us so we can give you the deserved credits) 

 

 
Advertentie
Party Tips