Nieuws + Interviews
12 vragen aan... Epi Centrum

12 vragen aan... Epi Centrum

01 februari 2019

Techno uit Polen... dat horen we niet zo vaak. Maar Jurek Przeździecki, ook bekend als Epi Centrum, zorgt ervoor dat hier verandering in komt. Artiesten als Laurent Garnier, Oliver Ho, Joey Beltram, DJ Hell en zelfs Depeche Mode's Martin Gore lopen al weg met zijn muziek, dus kunnen wij niet achterblijven om hem eens te ondervragen.

Wanneer raakte muziek je voor het eerst in je leven?
Dat weet ik nog heel goed, dat was gedurende mijn tijd aan de Kunstacademie. Ik had toen al wat muzikale dingetjes gedaan. Ik nam fragmenten van cassettes op op filmspoelen, als ronddraaiende industriële mantra’s. Ook al had dat in de zuiverste vorm niet echt iets met muziek te maken, leverde dat me waardevolle ervaring op. En met de enorme hoeveelheid aan muziek die ik luisterde, gaf me dat op een gegeven moment de gedachte dat ik hier ook deel van uit wilde maken. En dan niet als luisteraar, maar als auteur. Ik ontmoette ook veel mensen in die tijd die muziek maakten, en zo besloten we om samen een project te starten. Zo begon het allemaal.

Hoe en wanneer is je muzikale carrière van start gegaan?
Het begon allemaal halverwege de jaren ’90, samen met wat vrienden, toen we trance maakten onder de naam Bigwigs. Dit project werd snel populair en dat resulteerde in twee albums en een wereldtour. Aan het begin van 2002 voelde ik dat ik weer wat creatieve frisheid nodig had en ging ik experimenteren met techno. De eerste paar releases in die hoek waren voor het Duitse label Whirlpoolsex Music en Boshke Beats. Met dat laatste label heb ik nog steeds veel contact tot op de dag van vandaag. Het was een tijd van hard werken en enorm veel onderzoek. Ik was geobsedeerd door het zoeken naar mijn eigen geluid in een expressieve, duidelijke vorm. Uiteindelijk leidde dat tot de single ‘Qwerty Poema’, dat ik uitgebracht heb op het legendarische Cocoon Records. Dat was mijn daadwerkelijke doorbraak en gaf een enorme motivatiekick. In 2001 werd mijn eerste technoalbum uitgebracht en dat was uiteindelijk een fantastische optelsom van wat ik allemaal in die tien jaar daarvoor had gedaan. Toen ik deze periode afsloot, ben ik begonnen met het Epi Centrum-project. Dat project had weer een andere muzikale benadering, met meer ritme en kleur dan daarvoor.

Wat zou je nu zijn als je geen artiest was geworden?
Ik kan me niet voorstellen dat dat niet iets creatiefs zou zijn geweest. Ik ben een van die mensen die hun ideeen per se willen laten uitkomen, anders voelt het niet goed en niet voldaan. Maar ik ben wel afgestudeerd op de Kunstacademie dus het zal vast iets in de hoek van schilder of grafisch artiest zijn geweest.

Waar ben je op het moment druk mee?
Mijn recente hoogtepunt is mijn album. De release daarvan was in december, dus dat is nog niet zo lang geleden. Nu doe ik wat optredens om m’n album te promoten. Maar ik ben ook al weer bezig met een nieuw album, samen met Jerzy Mazzoll, voor het legendarische label Bocian. Dat album zal een samensmelting worden van avant-garde, jazz en moderne klassieke muziek.

Wat is op dit moment het belangrijkste in je leven?
Er zijn veel belangrijke dingen in mijn leven. Ten eerste gaat het om gelukkig zijn, want geluk straalt door in alle elementen van ons leven. Als ik gelukkig ben kan ik waardevolle muziek maken. Muziek die ik maak kan me gelukkig maken, Het heeft allemaal raakvlakken met elkaar. Ik heb daarnaast een fantastische familie die me gelukkig maakt en me support in alles wat ik doe.
En tenslotte, de muziek zelf – het is de muziek die me de energie en het plezier in het leven geeft, en een gevoel van individualiteit.

Wat doe je naast de muziek?
Muziek is niet mijn dagelijkse bezigheid. Het is mijn passie, die ik moet combineren met mijn dagelijkse werk en ‘quality time’ met mijn familie… en sport. Ik doe regelmatig aan crossfit.

Wie of wat inspireert je het meest?
In veel gevallen krijg ik al inspiratie als ik de studio binnenkom en omringd ben door al m’n apparatuur. Dat doet het vaak al. Soms is het wel eens muziek van een andere artiest, maar dan vooral op een pure ‘inspirerende’ manier. Dan hoor ik iets in die muziek waar ik een idee bij krijg en dan kan ik daar mee verder. In mijn vrije tijd luister ik veel naar moderne muziek en componisten van het begin van de eeuw. Dan vraag ik me af wat zo’n muziekstuk dan zo speciaal maakt, zo verrassend, zo ongewoon, zo origineel? En ook al is dat soort muziek vaak niet elektronisch, wanneer ik uit het luisteren daarnaar bepaalde conclusies trek, geeft me dat een bepaalde helderheid in m’n gedachten. Zoeken en proberen is hierbij cruciaal. En ook al is een specifiek stuk niet klaar na uren van experimenteren, ik ben dan al rijker geworden door de kennis en de ervaring die ik ermee heb opgedaan. Jezelf pushen om muziek te maken is zinloos. Soms heb je even rust nodig. Dan moet je even wegblijven bij de studio om alles te resetten. Maar zorg er wel voor dat de lat telkens een beetje hoger gelegd wordt.

Waar kunnen we je 's nachts voor wakker maken?
Het feit dat je me zou wakker maken zou wel shockerend voor me zijn, omdat we elkaar nog nooit ontmoet hebben.

Bijna bij het einde, nog één cliché: Wat vind je van de dancescene in Nederland?
Ik heb Nederland maar een keer bezocht, en dat was Amsterdam, en dat was een psychedelisch avontuur, net als voor vele andere toeristen. Ik herinner me het land als een plek die bewoond wordt door vrolijke mensen die het verlangen naar succes en geld hebben ingewisseld voor de overal aanwezige fietsen. De Nederlandse elektronische muziekscene heeft een lange traditie en het eerste album waar ik naar luisterde was I-F’s ‘Fucking Consumer’, dat me ook interessante inspiratie heeft gegeven. Junkie XL staat me ook nader, en niet alleen omdat hij dezelfde passie voor analoge apparatuur heeft als ik. Rod Malmok moet ik hier ook noemen. Ik hoop dat ik nog eens terug kan komen om de sfeer daar opnieuw te proeven.

Maak de volgende zin af: Muziek is…
… een spiegel waarin ik soms iemand anders zie.…

Wat zijn je plannen en ambities voor de toekomst?
Ik wil blijven doen waar ik van hou en zal dat tijdens gigs met mijn publiek delen. De toekomst zal interessant worden, want het is altijd weer een verrassing wat er gebeurt.

Wat is je motto of heb je een levensles die je wilt delen met onze lezers?
Je kunt nooit iedereen tevreden houden. Als wat je doet in ieder geval één persoon blij maakt, en deze persoon begrijpt dat ook – dan is dat genoeg.

Imgs: Epi Centrum archive

Advertentie
Party Tips