Reviews + Partyreports
Maskinen en nationale dj’s overschaduwen Uffie

Maskinen en nationale dj’s overschaduwen Uffie

14 juni 2010 Op het bruggetje van de Melkweg ligt nog wat achtergebleven troep en de hal staat bomvol met zwarte bomberjacks en leren jassen. De Amsterdamse poptempel moet even omschakelen van een uitverkochte show van de 80’s band Bad Religion naar van Bellen’s eigentijdse hitformule Rauw. De oudere generatie ‘punkers’ wordt vervangen door een aanzienlijk jongere en hippe crowd die deze nieuwe editie, eindelijk mét Uffie, zeker niet willen missen.

De release van de hit A.D.D S.U.V. en haar afwezigheid bij de een na laatste Weekendereditie - in verband met de opnames van de bijbehorende videoclip met Pharell Williams – maakt dat de verwachtingen nu hoger dan ooit zijn gespannen. Na een lekkere set van jonge mixmeester Rubix van eigen bodem, die de toon gelijk weet te zetten, is het om 01:00 uur eindelijk zo ver.

De podiumgordijnen gaan open en Joost kondigt als een ware circusdirecteur de Amerikaanse, in Parijs wonende hotchick, die getekend staat bij Ed Banger records, aan. Vanaf het begin van de show heeft de 23 jarige er echter al de smoor in. Het geluid laat duidelijk te wensen over, maar waar een goede artiest met een hart voor rock & roll er het beste van probeert te maken, krijgt Uffie dat niet voor elkaar. Liever gebruikt ze ieder wissewasje als een excuus voor haar falen. Zij beklaagt zich na ieder nummer over de techniek terwijl ze ondertussen schattig probeert te lonken met een knap gezichtje dat eigenlijk ‘screw you guys, I’m going home’ lijkt te zeggen. Het publiek valt er niet voor. Het valt Uffie gek genoeg tegen dat de Amsterdamse meute weinig enthousiast is over haar performance, die weinig meer om het lijf heeft dan een mooie vertoning, en haar amper bijvalt. “In je handen klappen is een universeel teken voor support”, zegt ze vinnig, waarop ze vertelt dat ze de avond ervoor nogal een ruige nacht heeft gehad en gelukkig ook van Bellen nog liefjes bedankt. Gedurende de set verdwijnt mademoiselle voor zeker tien minuten richting de backstage. Gelukkig wordt die tijd nuttig ingevuld door haar muzikanten die de dansvloer wel weten te beroeren.

Als je in de pauze een kostuumwissel of een voorbereiding voor iets anders spannends verwachtte, kom je bedrogen uit. Wat Uffie al die tijd in de kleedkamer heeft gedaan is niet duidelijk als ze haar show hervat. Het hoogtepunt van de set is wellicht de afsluiter Pop The Glock, de single die haar status en een platendeal gaf, waarmee ze het publiek nog aardig mee krijgt. Sex Dreams and Denim Jeans, de langverwachte soloplaat die in 2007 al zou uitkomen maar wegens omstandigheden pas deze maand het daglicht ziet, zou de wereldwijde doorbraak moeten betekenen voor de electro-prinses, maar die belofte weet ze vanavond totaal niet waar te maken. Uffie verveelt en de zaal vraagt dan ook niet om meer als zij haar (eerste) hit beëindigd. Aan Bart B More de dankbare taak om de zaal weer op temperatuur te brengen. En dat kun je wel aan deze super dj overlaten. Samen met van Bellen brengt hij de vloer weer in vuur en vlam ter opwarming van het Zweedse Maskinen. Maskinen bestaat uit Frej (van Slagsmålsklubben,Offerprästers Orkester), Kihlen (van Snook) en Afasi & Filthy en zij vergelijken zichzelf met hun mix van alternatieve electro hiphop met invloeden uit de baile funk zelfs een beetje met onze eigen De Jeugd van Tegenwoordig. Met een dikke dosis energie nemen zij het podium waardig over en geven het publiek de opdonder waar het op wachtte.

De Zweden hebben geen centje pijn van al het geëmmer dat Uffie zo dwars zat en voelen de opzwepende sfeer waar Rauw patent op heeft moeiteloos aan. Aansluitend stuitert het nog vrolijk verder met afsluiters Bart B More en Joost van Bellen en wordt deze juni editie alsnog het feest waarvoor iedereen weer op zijn best naar de Melkweg kwam.

txt & imgs Leontine de Reede
Party Tips