Reviews + Partyreports
Awakenings anniversary weekend|| in één woord: Geniaal

Awakenings anniversary weekend|| in één woord: Geniaal

08 april 2010 Pasen: wat doe je dan over het algemeen? Nou, sommige mensen gaan gezellig bij oma langs voor de paasbrunch, sommigen doen mee aan het eieren gooien in Veendam (zie parkstadveendam.nl, dit jaar wisten Ina Stuut en Bert Huisman zowel het dubbel gooien als de estafette op hun naam te schrijven!), anderen gaan met de kiddo’s een frisse wandeling maken door de naaldbossen van Drunen én je hebt wat mensen die zich met Pasen drie dagen in de Gashouder van Amsterdam laten opsluiten om daar hun trommelvliezen om zeep te helpen door pompende technobeats. Omdat alle perskaarten voor het eieren gooien in Veendam al waren vergeven, werd me gevraagd of ik dan maar even drie dagen bij Awakenings wilde langsgaan voor de 97e, de 98e en de 99e editie van wellicht het bekendste techno-evenement van Nederland…. Nou, vooruit dan maar. Hier volgt een indringend verslag.

PART I: VRIJDAG – 1997-2001 SPECIAL – DE NACHT VAN DE OUWE RAGGERS
En daar stonden we dan vrijdag, voor die oh zo bekende grote ton in het Westerpark van Amsterdam. Na maanden wachten mochten zo’n drieduizend gelukkigen vandaag losgaan bij de 1997-2001 Special van het Awakenings Anniversary Weekend van 2010, wat een bijzonder jaar is voor de organisatie van Awakenings. In juni zal namelijk het outdoor Awakenings Festival zowel het 100e Awakeningsfeest aller tijden zijn alsook de tiende editie van het festival, een mijlpaal van jewelste natuurlijk.
Maar eerst dus deze fijne driedaagse opwarmer, die op deze vrijdag de 2e april snoeihard van start ging. Motto van de avond: het oude Awakenings-gevoel van de beginperiode van het evenement naar boven halen met ook voornamelijk technoklassiekers en technohelden van uit die tijd. Awakenings is namelijk ooit in de Gashouder begonnen in 1997 (ook met Pasen), maar moest in 2001 voor een periode van vier jaar deze geweldige locatie verlaten vanwege een verbouwing van het hele Cultuurpark. Deze eerste nacht was dus zowel een ode aan deze beginperiode van het evenement alsook een ode aan de Gashouder zelf, een plek die onlosmakelijk is verbonden met Awakenings. De Awakenings-edities in Eindhoven, Rotterdam en op de NDSM-werf zijn ook altijd behoorlijk te pruimen geweest, maar de edities in de Gashouder zijn toch altijd de overtreffende trap. Want zowel bij het publiek als bij de draaiende dj’s is de Gashouder toch het summum voor techno in Nederland door enerzijds de unieke akoestiek en anderzijds de fantastische ligging in hartje Amsterdam.

Maar goed, de eerste nacht. Bij binnenkomst draaide Regis net zijn laatste paar stevige plaatjes en kwam vervolgens Joey Beltram op de proppen met een nog stevigere set in de wederom prachtig aangeklede Gashouder. De grote discobal hing weer in het midden (hij leek dit keer nog wel wat groter dan andere keren overigens), boven het podium hingen beweegbare lichtpanelen en ook de lasers waren weer alom aanwezig. We voelden ons meteen thuis en dat thuisgevoel werd alleen maar versterkt toen Cristian Varela daarna op de proppen kwam met klassiekers als Age of Love (van Age of Love) en Knights of the Jaguar (van Rolando) als afsluiter…. In één woord gewoon: geweldig.
Daarna werd het gaspedaal pas echt ingedrukt met oudgediende Dave Clarke die opende met Are You Jackin' (van Artefact) en ook daarna nog een aantal botte tracks liet horen van zijn World Service-album uit 2001 (zoals o.a. Force van Technasia). Maar het werd pas echt roeien met de riemen toen Miss Djax na Dave losging. Het publiek voelde het ook goed aan en ging uit zijn dak bij de opener Born Slippy (van Underworld). En daarna werd het eigenlijk alleen maar harder en harder. Normaliter worden de edities in de Gashouder nog enigszins beschaafd gehouden, maar daar was nu zeker geen sprake meer van. Zeker tegen het einde aan, want toen vloog de ene na de andere schranzplaat je om de oren met als heerlijke afsluiter Don’t You Wanna Pussyride (origineel van Boris S). Na dit geweld konden we niet anders concluderen dat de eerste nacht er één was om niet meer te vergeten, een echte avond voor de ouwe raggers. Op naar de tweede nacht!

PART II: ZATERDAG – EASTER SPECIAL – THE FOCUS ON THE BASSLINE
De tweede nacht was een speciale met een verrassende line-up. We kwamen er pas in bij Joris Voorn & 2000 and One omdat ons interview met Chris Liebing wat uitliep. Helaas daardoor Nic Fanciulli gemist die ik zeker eens had willen horen draaien, maar goed, het is niet anders. Joris Voorn & 2000 and One wisten het publiek al goed op te warmen en zetten de bassline nog wat zwaarder aan bij de track Beach Kisses (van Dosem) die ik bij binnenkomst meteen voor de kiezen kreeg. Na Joris Voorn & 2000 and One (die voor het eerst samen een set deden in Nederland) mochten we een nieuwkomer begroeten op Awakenings. Dubfire, die we normaal toch meer kennen van Deep Dish zijn Global Underground-albums, stond klaar om voor het eerst de Gashouder te verwarmen (op het festival had hij al wel eens gestaan). Dat ging overigens prima onder begeleiding van het altijd mooie Awakenings-vuurwerk. Alhoewel ik vrijwel geen track van zijn set heb herkend, was het toch lekker bewegen op zijn set.
Daarna was het tijd voor een emotioneel moment. Held Chris Liebing maakte na vijf jaar afwezigheid zijn opwachting. Rocco Veenboer, de organisator en mc van Awakenings, kreeg al een brok in zijn keel bij het aankondigen van Liebing, die in het interview met Dance.nl voorafgaand aan zijn set al liet weten dat de focus van zijn set op de bassline zou komen te liggen. En daarmee loog hij zeker niet, want die bassline werd na de emotionele woorden van Rocco nog even wat strakker aangezet dan bij Dubfire. Hoewel het tempo bij lange na niet het tempo van de vrijdag haalde, was het toch weer mooi om te zien hoe Chris Liebing tijdens zijn sets ook altijd zelf helemaal uit zijn dak gaat, en dat slaat dan toch ook altijd weer over op het publiek. Na Chris kwam Oscar Mulero die met een lekkere offbeat-set kwam. Normaal kan offbeat me totaal niet bekoren, maar nu was het prima te doen en heb ik tot aan het einde toe niet stilgestaan. Het publiek waardeerde het ook, want Oscar Mulero kreeg aan het einde van zijn set een groots applaus, maar keerde, helaas voor iedereen, toch niet meer terug voor een toegift. Op naar de derde nacht dan maar….

PART III: DE ZONDAG – DETROIT SPECIAL – THE FINAL CONQUEST
De laatste nacht, en wat voor één. Na twee jaar was er op verzoek van het publiek weer een Detroit Special en deze nacht bleek wel waarom. Normaliter verwacht je bij een Detroit Special veel funky geluiden, maar het was eigenlijk van de meet af aan knallen. Kenny Larkin draaide bij binnenkomst al heel stevig en daarmee was de toon gezet.
Na Larkin was het tijd voor het tweede emotioneel moment van het weekend, want Juan Atkins, levende legende en lid van de Belleville Three, het beroemde gezelschap (bestaande uit Kevin Saunderson, Derrick May en Juan Atkins zelf) dat ons als eerste heeft verblijd met de Detroit technosound, stond na maar liefst twaalf jaar (!!!) afwezigheid in de dj booth. Opvallend genoeg geen emotionele woorden van Rocco dit keer, maar dat deed verder geen afbreuk aan de prima set die volgde. Toch kon de legende niet tippen aan de beste set van de avond die volgde, die van Octave One. Ritmisch, dreunend, funky, smerig, alles zat erin met inbegrip van hun klassieker Black Water, te goed gewoon.
Maar ook Robert Hood die daarop volgde wist goed wat hij moest doen om de Gashouder te vriend te houden. Het tempo werd nog verder opgevoerd en ook het vuurwerk werd weer uit de kast gehaald om het geheel van een gouden randje te voorzien. Ik heb Spastik (van Plastikman) nog langs horen komen, maar verder alleen maar met verstand op nul staan bewegen, erg fijn.
Maar helaas, toen was het moment daar om al weer bijna aan de dagelijkse sleur te gaan denken. Gelukkig bijna, want het was nog niet helemaal afgelopen in de Gashouder toen de allerlaatste dj van dit geniale weekend zijn opwachting mocht maken. Alan Oldham (aka DJ T-1000), debutant op Awakenings, ging nog even anderhalf uur helemaal los en veroorzaakte figuurlijke gaten in de betonconstructie van de Gashouder. Het ging op sommige momenten zelfs zo hard dat je je weer even twee dagen terugwaande naar de vrijdag tijdens de set van Miss Djax. Toch was dit toch echt de afsluiter van de Detroit Special én de afsluiter van het weekend. En die afsluiter was magistraal, want beter afsluiten dan met Good Life van Innercity kun je niet op een Detroit-nacht. Alhoewel, het was niet de echt allerlaatste track, want Oldham deed daarna nog een toegiftje van een kwartier waarna Rocco op de dj booth klom om nog even een verkooppraatje te houden over het Awakenings Festival. Iets dat absoluut niet nodig is, want wie dit weekend bij Awakenings is geweest zou sowieso al een kaartje hebben gekocht voor het festival.

Tja, wat is dan de conclusie van dit verhaal….. het was gewoon allemaal te goed, te vet en te geniaal dit weekend. Zo zou je je weekend elke week door willen brengen. Het is dat het medisch gezien niet echt verantwoord is, maar tijdens dit soort dagen maalt niemand daarom. Zelfs die ene doorgesnoven malloot die na afloop nog even persé op de vuist moest gaan met een bezoeker en de security kon dit gevoel echt totaal niet verpesten. Awakenings is gewoon de crème de la crème van de techno in Nederland en dat is dit paasweekend maar weer eens bewezen. Zelfs het eieren gooien in Veendam mag daarvoor best wijken….
Awakenings/Monumental, bedankt!

txt Colin Kraan
imgs Willem de Wijs, Maarten Ketelaar en Steven Spoelstra
Party Tips