Reviews + Partyreports
Utrecht versus Berlijn in Central Studio’s

Utrecht versus Berlijn in Central Studio’s

03 april 2010 De laatste jaren kan van de Central Studio’s gezegd worden dat deze lichtelijk onderbenut zijn geraakt in het Utrechtse nachtleven. Echter is hier twee maanden geleden verandering in gekomen onder leiding van de organisatie Elevation Events. De editie van Soenda indoor die toen werd neergezet liep uit op een waar spektakel. Een spektakel dat nu, twee maanden later, toe was aan een waardig vervolg. Voor dit vervolg heeft Elevation Events de koppen bij elkaar gestoken met het Rotterdamse Sound Architecture. Onder de noemer ‘Never on Thursday’ werd het Berlijnse label Minus ingelicht om de schone dame Magda onder begeleiding van Heartthrob haar aantrede te laten doen. Met deze twee grootheden als headliners, werd de muzikale ondersteuning gezocht bij de goedlachse Fries Olene Kadar met als voorlopers Erik Heijting, Joachim en Ali Kuru.

Aangekomen bij de Central Studio’s was er in geen velden of wegen een rij te bekennen. Hoewel dit inherent was aan onze late verschijning was het een goede start en stonden we binnen vijf minuten tegen een vrolijk ogende menigte aan te kijken. Buiten deze menigte om viel direct in het oog dat er qua belichting in de zaal niets aan het toeval was overgelaten. Zo stond het podium vol met lichtbakken en werden de eerste lasers al ingezet. Met deze kennis aan onze zijde kon de weg naar voor zorgeloos ingezet worden om Olene - die nog een half uur op de klok had - eens stevig aan de tand te voelen.

Hoewel zijn set inmiddels voor menigeen een welbekende collectie geluiden voortbrengt, is deze ‘voorspelbaarheid’ geenszins van invloed op de kwaliteit van zijn live optreden. Een te prijzen gegeven dat simpelweg impliceert dat zijn set van ijzersterk kaliber is. Ook ditmaal liet Kadar niets te wensen over en nam het publiek zijn ‘platen’ als zoete koek.

Knallend binnenkomen met Olene dus. Echter stond om twee uur de eerste act op conto van Minus op het programma, Heartthrob. De dj van formaat had zijn naam en label mee en gooide op voorhand al hoge ogen bij het publiek. Toch is het, om mogelijke teleurstelling preventief de kop in te drukken, zo nu en dan van belang sceptisch te blijven. Vooral wanneer een dusdanig korte set staat ingepland voor een dergelijke naam. Ondanks de korte tijdsduur begon Heartthrob zijn set op lage toon en hield dit tempo stand naarmate het uur vorderde. Een kortstondige euforie bleef aldus uit van 02.00 uur tot 03.00 uur binnen de hallen van de Central Studio’s. Alsof hij de zaal tot rust wilde bedaren voordat Magda het roer voor de laatste drie uur over zou nemen. Deze ontwikkeling viel gelukkig totaal niet verkeerd bij het publiek en haar gemoedstoestand.

Klokslag drie en tijd voor een Pools-Berlijnse intrige achter de draaitafels. Om maar direct met de deur in huis te vallen, een intrige die de gemoederen als geen ander deed oplaaien. Collectieve emoties van enthousiasme en levendigheid vervulde de zaal en met de ingang van Magda’s eerste plaat verdubbelde de intensiteit van zowel de baslijnen als de hoeveelheid mensen vooraan in het publiek. Met Magda als machinist en haar dikke duistere platen als kolen voor op de stookoven, werd de volgeladen Minus-technolocomotief, in de vorm van de Central Studio’s, aangezwengeld. De ene plaat nog dikker dan de ander en met een flow waar Notorious B.I.G. zijn petje nog voor had afgenomen. Dit zorgde voor een zorgvuldig en gestage muzikale ambiance en een eensgezind publiek tot op het moment dat Magda haar allerlaatste plaat zijn aftreden liet doen. Wat een set.

Al met al hebben de samenwerkende organisaties de Central Studio’s op dergelijk wijze ingevuld dat licht, geluid, artiesten, sfeer en inrichting een perfecte balans vonden en een zowat symbiotische omgeving tot stand hebben gebracht. Een avond die met een piekfijne voorbereiding het onderste uit de kan heeft gehaald. Echter, een kritisch voetnoot is er een die betrekking heeft op een fenomeen dat in mijn optiek onder geen enkele voorwaarde thuishoort op een technofeest. Ik heb het hier over de dansers en danseres die gedurende geruime tijd beslag namen van het podium. Is de muziek van dergelijke kwaliteit dat overdreven uitbundige dansers het voortouw moeten nemen op het publiek? Heb je het gevoel dat je lekker staat te gaan, zie je Michael Jackson in het kwadraat zijn truc doen op het podium. Kortom, dansers compenseren goede muziek in negatieve zin. Laat de positieve compensatie over aan de mensen die er hun geld voor neerleggen. Voor de rest mijn complimenten aan het feest en de organisatie en op naar de volgende editie.





txt & imgs Erik Schouten
movies djmarcisco
Party Tips