Reviews + Partyreports
Cari in de Melkweg

Cari in de Melkweg

09 februari 2010 Cari Lekebusch staat vanaf mijn jonge jaren als technoliefhebber bekend als een producer en dj met verve. Zijn doorontwikkelde en eigenzinnige stijl in combinatie met zijn unieke karakter als artiest maakt hem als sinds jaar en dag een graag geziene gast in clubs wereldwijd. Het beloofde vanavond dan ook een heus spektakel te worden. Met Lauhaus die het ijs zou breken, Bart Skills en Olene Kadar op primetime en Cari zelf als hekkensluiter, zou de Melkweg een funky avond tegemoet gaan. Ik had er zin in.

Wanneer ik om elf uur binnenwandel ben ik niet verbaasd een lege dansvloer aan te treffen wanneer Lauhaus, de man die het label Soweso deelt met Kabale und Liebe, op zijn gemak de zaal opwarmt. Ondanks zijn vroege optreden vallen de basgedreven platen erg goed in de smaak en met een select groepje gelijkgezinden benutten wij de dansvloer naar behoren.
Het publiek druppelt tot een uur of half één mondjesmaat binnen en ik betrap mezelf op de vraag of de charme van de Melkweg – de haring-in-de-ton danscultuur - vanavond wel tot zijn recht zal komen. Mijn hersenspinsel blijkt voorbarig en de Max begint gestaag vol te lopen op het moment dat Lauhaus een einde aan zijn solide set breit. Dolblij met misinterpretatie zet ik de avond als swingende haring voort.
Echter, al vroeg blijkt dat de avond op muzikaal gebied een golvend karakter zou krijgen. Na de zeer constante set van Lauhaus is het aan Bart Skils om zijn kunsten te vertonen achter de tafels. Direct wordt duidelijk dat Bart voor een langergerekte set zal gaan, bewust gebruikmakend van opbouw en een regelmatige break. Dit concept niet bestempelend als ondermaats haalt het toch enigszins het tempo uit het ritme dat Lauhaus had opgebouwd.
Desalniettemin geen sprake van nood aan de man. Er mag gedanst worden en dit wordt dan ook gedaan. Hoewel het publiek nog aan de tamme kant is biedt het zeker perspectief voor de overige uurtjes. Hoewel ik zelf gemengde gevoelens heb krijgt Bart de handjes zo nu en dan in de lucht en kan dusdanig zijn set met een tevreden gevoel afsluiten.
De nacht draait inmiddels op volle toeren. De sfeer is goed en met de komst van de goedlachse Fries leek de avond naar een hoger niveau getild te worden. Hoewel voor de doorgewinterde raver de sets van Olene bij tijd en wijlen inmiddels bekend in de oren klinken, weet hij het publiek vanavond met gemak om zijn vinger te winden. De ene na de andere funky sound zorgen voor een extase op de dansvloer waar zelfs Cari bij binnenkomst zijn petje voor afneemt.
Het moment is daar. Olene staat op het punt om het stokje over te geven aan de doorgewinterde Lekebusch; de lachende baard maakt plaats voor het lachende petje. Vol vertrouwen van Cari wacht ik op de eerste klanken uit de speakers en mijn wachten wordt beloond wanneer de vrolijke funk van Olene plaats maken voor duistere, Scandinavische sounds. Welcome Cari Lekebusch.
Het valt mij direct op dat diezelfde duistere geluiden veelal uit de stal van Drumcode afkomstig zijn. Geen gek gegeven gezien het feit dat labelbaas Adam Beyer (die de volgende dag Awakenings zal aandoen) plaats heeft genomen achter Cari in de DJ booth.
Maar dit is niet waar ik voor gekomen ben, ik ben namelijk van mening dat het geluid van Drumcode door de jaren heen enigszins eentonig is geworden. Hoewel de producties stabiel van aard blijven en het goed doen op Beatport, heeft ditzelfde Beatport met haar brede selectie muziek mij ironisch genoeg het licht doen schijnen op deze ontwikkeling. Diegene die hier een andere visie op hebben respecteer ik, ik ben dan ook van mening dat het tevens een kwestie van smaak is.
Terug naar de dansvloer. Cari zet het feest op een gezellige manier voort en zorgt ervoor dat de Melkweg verre van stil staat, mijn verwachtingen worden echter niet meer waargemaakt. Zoals al eerder gezegd volgt de muzikale lijn vanavond een golvende trend, een trend die zich blijft manifesteren tijdens Lekebusch. Wellicht heeft de Zweedse held inmiddels zo’n naam opgebouwd dat een goede set simpelweg niet goed genoeg meer is voor een man met een dergelijke status.

Al met al was het een geslaagde avond waarbij mijn beide duimen omhoog gaan in de richting van Lauhaus en Olene Kadar. Een enkele duim voor Bart Skils en Cari Lekebusch, die toch in mindere mate konden tippen aan de jonge gasten die de show hebben gestolen.

txt Erik Schouten
Party Tips