Reviews + Partyreports
Dominator beleeft zonnige editie

Dominator beleeft zonnige editie

27 juli 2010 Het E3-strand was afgelopen zaterdag wederom dé place to be voor de liefhebber van de hardere stijlen. Met een line-up waar een gabber natte dromen van krijgt, een fel schijnend zonnetje, een uitermate goede sfeer en de fantastische locatie, was deze editie van Dominator er weer een die de boeken in zal gaan als zeer geslaagd.

Als om 11.00 uur het terrein opengaat, is het eerste wat bij binnenkomst in zicht komt de imposante mainstage. De uitdrukking ‘een muur van geluid’ is zeer letterlijk genomen door de organisatie: twee videoschermen en wat verlichting vormen het enige waaraan je kunt zien dat de stage niet ‘slechts’ een grote speaker van 20 bij 100 meter is. Re-Style opent, en al direct is duidelijk dat ‘hard’ de regel is. Op het terrein is een houten vloer aangelegd, wat bijzonder fijn is. Vooraan staat een enkeling al te dansen, al zij het nog ietwat schuchter.

Verderop staat de Early stage. Hier is het al wat drukker en leeft het publiek al wat meer. Want, alle moderniteit op een stokje, de jaren negentig zijn niet voor niets beroemd in de scene. De langharige Bountyhunter neemt zijn taak om de tent op te warmen zeer serieus. Vanuit een soort van après-ski hut gooit hij de kleppen dan ook hard open. Hitjes worden niet geschuwd, en het publiek vindt dat helemaal niet erg. Wanneer ‘Pesa Pesa’ in wordt gezet, wordt duidelijk dat het juichende publiek er zin in heeft. De toon is gezet.

Als men richting de Industrial-tent loopt, zal er toch even naar adem gehapt moeten worden. Het terrein, dat vanaf de mainstage gezien verscholen gaat achter een rij bomen, ligt te glinsteren in de zon. Omdat foto’s meer zeggen dan woorden, is het een aanrader om de foto’s op het internet te bekijken.

Terug naar de muziek. Niet dat daar überhaupt aan te ontkomen valt, want hier heeft men nog nooit van decibellen en gehoorbeschadigingen gehoord. De Hardcore Italia knalt hard, en ook hier staat de tent al aardig vol. De Industrial stage ligt op een steenworp afstand. De grote reus Negative-A probeert samen met een even brede Counterfeit de speakers op te blazen. Het enthousiasme van de heren werkt aanstekelijk en ook hier is de crowd al vroeg uit z’n dak aan het gaan. MC Justice doet zijn kunstje met een grote grijns, een rood hoofd, en de ouderwetse goede timing.

Even verderop staat een ietwat vreemde eend in de bijt: de Raw Hardstyle stage. Gepositioneerd op de rand van het water en zonder tent, doet het wel een beetje aan als ‘the new kid on the block’, die zichzelf eerst moet bewijzen. Het is tenslotte Dominator, niet DefQon1. Maar, van de bekende Headhunterhitjes is geen sprake. Het lijkt alsof ‘hardstyle’, in de persoon van The Machine, er even een stukje harder zijn best voor doet om niet onder te doen voor Hong Kong Violence, dat slechts een steenworp verderop ligt. Zelfs het schaarse hitje klinkt hier een stuk beter dan normaal.

De Raw Hardstyle stage doet weliswaar z’n best, maar wordt toch regelmatig overstemt door Hong Kong Voilence. Oftewel de terror-tent. Voor mensen die hun gehoor op prijs stellen, draag oordopjes. Niet omdat de artiest, Mr. Courage, nu zo slecht draait, maar omdat de terror hard genoeg staat om in China gehoord te worden. You think I’m a pussy now? Bite me.

Schaduw is er genoeg. Bijvoorbeeld onder de gigantische tent van de foodcourt. Wat ook wel zeer prettig is, aangezien de zon de hele dag ongenadig op de vele kale kopjes brandt. De sfeer is geweldig en agressiviteit is ver te zoeken. De beveiliging loopt onopvallend door het publiek, en houdt zich vooral afzijdig. Politie is ook nergens te bekennen, die houden zich keurig verborgen achter de schermen. Het barpersoneel start fris en vrolijk, maar heeft na een paar uur de moed opgegeven. Meer dan twee keer 20 minuten wachten op drinken is veel lieve mensen.

Er is nog zoveel meer te vertellen over deze geweldige dag. Maar omdat de organisatie opnamemateriaal bemoedigd heeft, zal Youtube vast volstaan met filmpjes. Bekijk ze alsjeblieft, die vertellen meer dan 800 woorden kunnen. Het was een fantastische dag, een optelsom van alles wat de hardere stijlen zo mooi maakt!

txt & imgs Erin Gabriel
Party Tips