Reviews + Partyreports
Geen winterdip meer dankzij Generations of Love

Geen winterdip meer dankzij Generations of Love

29 december 2009 In 2008 komt Chemistry met een nieuw festivalconcept, te weten Generations of Love. Op Blijburg aan Zee komen house-liefhebbers massaal op het feest af dat vrij intiem is opgezet, zij het dat er meerdere podia verspreid zijn over het strand. Met een oude Roxy-stage, een mainstage en enkele kleinere podia is er voor ieders wat wils. Dus gedanst zal er worden en dat gebeurt dan ook gewillig. Zelfs naarmate de dag vordert en de zonnestralen plaatsmaken voor een flinke dosis regenstralen. Mede dankzij de ‘gouwe ouwe’ Joost van Bellen gaat de eerste Generations of Love-editie de boeken in als een gepassioneerd feest voor house-fanatics van jong en oud, reunited op een Amsterdams strand, die het liefst zouden willen doorgaan tot de zon weer opkomt.

Op Tweede Kerstdag van datzelfde jaar vindt er een vervolg plaats op het succesvolle festivalnummer. Want tja, om nu telkens weer een heel jaar te moeten wachten om opnieuw uit je plaat te gaan, is iets teveel gevraagd. In de Westerunie wordt gestalte gegeven aan de eerste wintereditie van hetzelfde concept. Het is er iets minder afgeladen druk dan op het strand en het duurt iets langer voordat écht iedereen losgaat. Dat lijkt toch echt voorbehouden te zijn voor het zomerse festival, blijkt in ieder geval ook dit jaar weer als de locatie wordt verschoven naar Strand West in Amsterdam.

Maar… dan is het Tweede Kerstdag 2009 en geloof het of niet, iedereen kijkt er zijn ogen uit. Zonder twijfel is Generations of Love het beste feest wat er die avond in onze hoofdstad plaatsvindt. Met vier zalen (de Westerunie, Westerliefde, het Westergasterras en Transformatorhuis) en een vette line-up, was het evenement al zo goed als uitverkocht. Als je rond half één aankwam bij de ingang, moest je dan ook even geduld hebben en in de rij netjes op je beurt wachten. Maar eenmaal binnen, werd je rijkelijk beloond!

Mister Chemistry himself, dj Marcello, loopt in een casual, doch trendy, rood suede blazertje rond met een toeziend oog. Hij keurt alles goed, maakt gezellig met iedereen een praatje totdat hij zelf plaatsneemt achter de draaitafel in de Westerunie. Dan gaan het dak écht eraf. Al doet Brian S het daarvoor ook bij lange na niet slecht… In de andere grote zaal, het Transformatorhuis, heeft het publiek het ook meer haar zin dankzij de imponerende draaikunsten van Victor Coral (die toch elke keer weer weet te verrassen met zijn dj-set en deze keer lekkere funky beats afwisselt met wat rauwere house) en De Man Zonder Schaduw (een legende intussen voor wie van diepe house houdt).

Als Marcello klaar is met zijn set loopt de klok al tegen een uurtje of vijf aan. De party people zijn enigszins teleurgesteld als de muziek plots stopt, totdat Marcello door de microfoon heen schreeuwt dat het feest doorgaat in het Transformatorhuis met niemand minder dan Isis, één van Nederlandse knapste, vrouwelijke deejays die ook nog eens lekker kan draaien. En dat laatste bewijst ze ook vanavond weer, want met een mengeling van house, electro en techno geeft ze de echte party crashers waar ze op dat moment het meeste zin in hebben. Ruim een uur lang wordt er massaal meegedanst; bij iedereen vliegen de overtollige kerstpondjes er gewillig af. Eenmaal buiten, schijnt de zon alweer en hoor je de vogeltjes fluiten. En dan bedenk je je: “Wat kan het leven toch mooi zijn…”

txt & imgs Fabienne Robben
Party Tips