Reviews + Partyreports
Hopen op een nachtmerrie

Hopen op een nachtmerrie

06 december 2009 Terwijl de Sint en zijn Pieten zaterdag 5 december het dak op gingen om pakjes door de schoorstenen te gooien, ging in Ahoy het dak eraf. Lekkere hardcore op een echt Rotterdamse locatie. De basis voor Nightmare.

‘En, ben je weer helemaal uit je plaat gegaan vannacht?’ lees ik als ik Nightmare magazine, dat ik bij de uitgang in mijn handen gestopt krijg, opensla. Eh, ja, dat kun je wel zeggen. Ik heb lopen hakken als een bezetene, staan knallen als een wilde en gebeukt als een maniak. Precies zoals in het magazine staat. Dat hebben UDC en Mid-Town in ieder geval goed voorspeld.

Na een uurtje te hebben opgewarmd bij Weapon X en nog even het begin van een knallende set van Predator te hebben meegepakt, loop ik wat rond. Leuk extraatje in Chill is het grote doek waarop sets te volgen zijn. De aankleding van de zalen valt wat tegen. In Early blijf ik, zoals verwacht, bijna de hele nacht hangen. De sfeer is goed. De muziek lekker. Yves Deruyter en Bountyhunter zetten een fijne set neer. En tijdens Rob versus Kristof begint, net als in Main en Present, ook in Early de temperatuur flink op te lopen. Ik verlaat de zaal alleen nog maar om naar het toilet te gaan. Dat is een aardig stukje glijden door de gang richting Main, omdat de toiletten in de hal erg druk zijn. Maar storen doe ik me er niet aan.

Terwijl ik bij de toiletten in Main wacht, vang ik nog een glimp op van Evil Activities die als Sint en Piet achter de draaitafels verschijnen en worden binnengehaald terwijl de zaal ‘Sinterklaasje kom maar binnen met je knecht’ zingt. M’n laatste beetje energie knal ik eruit bij het Forze Dj Team, waar het dak er helemaal af wordt geblazen wanneer Paul aansluit bij Panic en Lars. De lach die ik de hele avond al op m’n gezicht heb, krijg ik er nu helemaal niet meer vanaf. Het ene kippenvelmoment wisselt het andere af. Wat een sfeer! Wat een set! Op weg naar de uitgang pak ik toch ook nog een uurtje Neophyte Records Allstars mee. Die knallen er lekker in met ‘Klaar om te rossen’. Ach vooruit, nog even dan. Ben er nu toch.

Met de piep in m’n oren valt het mee. Maar dat vind ik geen minpunt. Ik vind het ook wel fijn als ik gewoon tegen iemand kan zeggen dat ik een biertje wil drinken, in plaats van dat ik het moet sms’en terwijl ik maar een meter bij iemand vandaan sta. Als ik om zeven uur echt niet meer op m’n benen kan staan, vertrekken we. Met een lichaam dat aanvoelt alsof Freddy Krueger er flink op in heeft staan hakken, sleep ik mezelf naar huis. Lekker dromen. En hopen op een nachtmerrie.

txt & imgs Angelique van Tilburg
Party Tips