Reviews + Albums
Ian Pooley - What I Do

Ian Pooley - What I Do

28 januari 2013 Label: Pooled Music
Cat nr: PLD033-2
Stijl: deephouse

Release: 25 januari 2013

Oordeel: 4/5



Ian Pooley mag gerust een grondlegger van de Duitse deephouse worden genoemd. Wat de beste man uit Mainz in de jaren 90 al liet horen, geldt nu op vele dansvloeren als hét geluid. Vooral de periode na de minimal bleek Britse en Duitse deephouse toonaangevend, terwijl Pooley in die jaren ietwat zoekende leek. Daar komt nu een einde aan met dit sterke staaltje 'terug naar de bron' met zevende album What I Do.

Niet dat de Duitser ooit zijn vorm is kwijtgeraakt. Ian Pooley is altijd muziek blijven maken voor talloze labels, waaronder het Duitse Ministry of Sound, maar zocht hier duidelijk nieuwe grenzen. Zo kwam hij in de meer commerciële hoeken van de house, maar bleef ondertussen ook een kwaliteitsnaam dankzij die welbekende underground credibility.

Maar, zoals zo vaak bij dit soort helden, het verleden is altijd beruchter dan het heden. Pooley zal voor altijd vergeleken worden met klassieke tracks als Celtic Cross ('95), Chord Memory ('96) en albums Meridian ('98) en Since Then ('00).
Gelukkig weten de huidige deephouse-frontlui dat nog altijd op waarde te schatten. Zo kon Pooley vorig jaar een mooie comeback maken op Innervisions met het waanzinnige CompuRhythm. Deze track staat nu ook op What I Do, een album dat vol staat met dit soort pronkstukken.

Zoals Pooley al heeft aangegeven, voor deze plaat ging hij terug naar zijn oude werkwijze. Met veel hardware dus, en vooral ouderwetse deephouse eruit jammen.
Wat een fijne trip levert dat op. De sinds zes jaar in Berlijn wonende Duitser weet precies wat er momenteel speelt in de clubs, maar combineert dit met een van ervaring druipend vakmanschap. Zo ontstaat een album waarin hij zijn karakteristiek soepele deephouse in alle facetten kan presenteren, ondertussen ook experimenterend met wat downtempo ritmes in hiphop/electro stijl.

<iframe width="420" height="315" src="http://www.youtube.com/embed/HAH3Eo3VLRw" frameborder="0" allowfullscreen></iframe>

Hoogtepunten? Tja, het met zanger Dominique Keegan gemaakte Bring Me Up of het springerige Kids Play. De disco van What I Do sluit daar perfect op aan, net als de broeierige mid-tempo discohouse van 1983 (met Gus Gus-zanger Högni Egilsson). Pooley voegt daar vervolgens de meest warmbloedige deephouse aan toe (Tale Of The Big City, I Should Be Sleeping, Over), soms wat anoniem en ideaal muzikaal behang, maar ook dat hoort bij 's mans palet.

Het zorgt er voor dat What I Do op sommige momenten net iets minder geldingsdrang heeft dan hedendaagse deephouse. Pooley levert misschien wel een van de beste releases uit zijn recente carrière -en dat wil wat zeggen- maar kiest duidelijk voor een subtiele aanpak in plaats van voluit scoren.
Persoonlijk kan ik dat wel waarderen; luistergenot boven hitgevoeligheid. Het geeft What I Do precies de juiste balans. De wijze waarop de Duitser klassieke deephouse nog altijd fris kan laten klinken is bovendien van hoogstaand niveau, resulterend in een van de sterkste luisterplaten van het nog zo prille jaar. Een voorspelling die komende maanden aan kracht zal winnen. Laat die lente maar komen, de soundtrack hebben we al.

Nico van der Plas

01. Tale of Big City (Intro)
02. Swing Mode
03. I Got You
04. Bring Me Up feat. Dominique Keegan
05. Kids Play
06. Get It On (Pt.1)
07. What I Do
08. CompuRhythm
09. 1983 feat.Högni Egilsson
10. What U Love
11. Tale of the Big City
12. Get It On (Pt.2)
13. I Should Be Sleeping
14. Over
15. Get Back
Party Tips