Reviews + Partyreports
Linke Soep @ Studio 80

Linke Soep @ Studio 80

19 april 2010 Het is vrijdagavond, de Amsterdamse binnenstad oogt rustig, maar voor de ingang van Studio 80 staat inmiddels al een lang rij van wachtende bezoekers. Ze wachten en lachen of kijken ongeduldig om zich heen. Zich er wel of niet bewust van zijnde dat er na hun binnenkomst in de locatie aan het Rembrandtsplein nóg twee rijen te doorstaan zijn. Voorbij de file bij de kaartcontrole volgt hetzelfde ritueel bij de garderobe, maar vervolgens mag het braken van de nacht beginnen.

Onno staat te draaien, de dansvloer is voor driekwart gevuld en na een klein stukje van zijn set te hebben gehoord, besluiten we richting de volgende ruimte te lopen om de boel nog eens wat verder te verkennen.
Hier is het een stuk drukker en de sfeer lijkt er al wat meer in te zitten. We besluiten hierop een rondje door de zaal te maken, maar we merken al snel dat de muziek niet naar onze verwachting is en misschien wel beter zou passen in een club als de naastgelegen Escape.

Met de vulkanische aswolk problematiek die er zich afspeelt de laatste dagen, zijn er dit weekend al verschillende optredens in het land afgelast en het is nog maar even afwachten of Koletzki wel aanwezig zou kunnen zijn. Maar de organisatoren achter Linke Soep hebben eieren voor hun geld gekozen. Waar vele artiesten door toedoen van het natuurgeweld niet op plaats van bestemming kunnen komen, is Koletzki dat wel. Goed geregeld Piekup.

In de eerste zaal gaat over een paar minuten de Duitse dj en producer Oliver Koletzki beginnen met een vier uur lange set. De paar minuten worden een kwartier, het kwartier wordt een half uur en na nog een half uur horen we dan toch over de speakers het geluid van een stem die Koletzki aan het publiek presenteert. Opgelucht volgt er een gejuich en geklap.

In zijn rood zwart gekleurde houthakkers blouse neemt hij plaats achter de draaitafels en daarmee het gezag over van zijn voorganger. De verwachtingen liggen hoog, wat ook bijna niet anders kan na het uitbrengen en het door de luisteraars grijs draaien van het geweldige album 'Großstadtmärchen'. Een album dat vol staat met verfijnd geproduceerde en sfeervolle melancholische tracks, vaak in collaboratie met vocalisten zingend in de Duitse of Engelse taal en bijgestaan door een aantal heerlijke instrumentale dansplaten. Reden genoeg om de deur uit gaan als je deze man eens aan het werk te zien.

Een dj set is alleen niet altijd vergelijkbaar met een live sessie of met het eindresultaat van een periode produceren waar zorgvuldig de tijd voor genomen is. Dit blijkt dan ook vrijwel direct uit de eerste paar tracks die Koletzki aan het gehoor brengt en in de mix gooit. Hij gaat verder waar Onno gebleven is, draait door in de lijn van kleppende clicks, maar toch is de diepte van zijn sound een gemis.

De menigte lijkt hier weinig om te geven en er wordt stevig gedanst, voor zover er nog de mogelijkheid tot bewegen is. Het is afgeladen en de massa kruipt steeds dichter op elkaar om de laatste zeldzame leegtes in de ruimte op te vullen. Overal waar we ons naartoe verplaatsen lijkt er wel een doorgang te zijn en ondertussen rijst bij ons de vraag: 'Is Studio 80 ontdekt?' De ravers van het eerste uur schijnen plaats te hebben gemaakt voor leden van de studentenverenigingen. Met daarnaast de horde aan toevallig voorbijgelopen toeristen die de wachtrij op het plein heeft zien staan en een behoorlijk aantal jonge mensen waarvan je af zou kunnen vragen of ze oud genoeg zijn om iets anders dan bier of wijn te bestellen.

Daar Koletzki ervoor lijkt te kiezen de gang van zaken te volgen, nemen wij het besluit nog even in de andere ruimte te kijken. Hier is weinig veranderd na ons eerdere rondje, behalve dat het nog een behoorlijk stuk drukker is geworden dan voorheen.

Koletzki is de hoofdzaak waarom we hier aanwezig zijn en om die reden proberen we toch nog een keer de weg naar zijn podium te vinden. We dansen nog wat en proberen te genieten van de plaatjes en het mixen door Koletzki. Misschien hopen we wel op teveel, maar de eerlijkheid gebied te zeggen dat er voor ons niet genoeg voldoening valt te halen uit de stijl waar hij vanavond voor kiest. Met daarbij komend de drukte, die ons constant het gevoel geeft een doorgang en een barrière te zijn.

We zullen het vertrouwen moeten zien te houden dat een live set van deze man meer tot onze verbeelding zal gaan spreken dan het oeuvre aan riedeltjes dat hij vanavond voorbij laat komen. En terwijl we hier naar uit blijven kijken, verlaten we Studio 80.Volgende keer wordt het beter. Laten we dat maar in gedachten houden.

txt Raphus Cucullatus
img APE archief
Party Tips
  • donderdag 12 september
    eilân
    Terschelling, Terschelling